Lipa! Czyli Kochanowski komentuje

Czytelnicy i czytelniczki "Innej Strony" mogli na bieżąco śledzić kolejne etapy wielkiej krakowskiej batalii o zgodę różnych Ważnych Instancji na zorganizowanie naszych Dni Kultury Lesbijek i Gejów. W czasie tej batalii zostałem zaproszony do Radia Kraków na debatę m.in. z udziałem Tomka Szypuły, ojca Józefa Augustyna oraz radnego LPR, Macieja Twaroga. Temu ostatniemu i reprezentowanej przez niego partii chciałbym poświęcić słów kilka. Radny Twaróg zasłynął próbą wręczenia senator Szyszkowskiej miotły, jest także jednym z liderów homofobicznej akcji LPR pod hasłem "Wykopmy homoseksualizm z Krakowa". W czasie wspomnianej rozmowy w radio nie usłyszałem w zasadzie niczego nowego, ot zwykłe dla LPR ksenofobiczne, szowinistyczne, agresywne hasła o tym, że homoseksualiści nie pasują do wizerunku Polski "wielkiej i katolickiej" i samym swoim istnieniem - cytuję - "bezczelnie obdzierają Polskę z jej chrześcijańskiej tradycji". Moją szczególną uwagę zwrócił fakt, że radny Twaróg wychodząc że studia podał rękę wyłącznie ojcu Augustynowi, w naszą stronę, czyli w stronę Tomka i moją, okropnych dewiantów, nawet nie spojrzał.

I to jest niebezpieczne. Nie chodzi bowiem jedynie o to, że zachował się zwyczajnie niekulturalnie. Otóż nie tylko: swoim zachowaniem potwierdził wygłoszoną przeze mnie w czasie programu tezę, że Liga Polskich Rodzin jest, w moim przekonaniu, ugrupowaniem antydemokratycznym. Demokracja bowiem, wbrew dość zabawnym poglądom radnego Twaroga, to nie "rządy większości nad mniejszością", ale to taki system polityczny, w którym rządzą ugrupowania delegowane przez wyborców, a zatem istotnie będący reprezentantami wyborczej większości, jednak istotą owych rządów - a co za tym idzie istotą demokracji - jest umiejętność stworzenia przestrzeni do realizacji aspiracji wszystkich mieszkańców państwa, a zatem także, a jak się czasem mówi - przede wszystkim, grup mniejszościowych. Demokracja to budowa "wspólnego domu", gdzie znajdzie się miejsce zarówno dla większościowych, jak i dla mniejszościowych stylów życia, potrzeb, wartości i zasad. Mieszkając we "wspólnym domu" różnimy się, ale potrafimy tę naszą wzajemną różnicę akceptować i choć spieramy się, przekonujemy wzajem do swojego zdania, czasem ostro się kłócimy, to jednak uznajemy prawo wszystkich uczestników tego dialogu do własnego spojrzenia na świat. Innymi słowy: szanujemy naszą różnorodność i szanujemy się nawzajem. Radny Twaróg, nie podając mnie, gejowi, ręki, dał dowód swojej głębokiej nieakceptacji i nienawiści. Radny Twaróg podaje rękę tylko takim ludziom, którzy myślą jak on, co oznacza, że celem polityki uprawianej przez radnego Twaroga jest uczynienie z Polski kraju, w którym jest miejsce wyłącznie dla ludzi myślących tak, jak radny Twaróg, a także, że radny Twaróg wraz że swoją partią zmierza do ustanowienia państwa autorytarnego bądź totalitarnego. Traktuje bowiem, on i jego partia, wszystkich inaczej myślących jak wrogów, a to jest niebezpieczna i z ducha antydemokratyczna postawa. Dlatego Liga Polskich Rodzin jest partią, w moim przekonaniu, antydemokratyczną.

Ta postawa jest jeszcze jedną ilustracją fenomenu "homo sovieticus", opisanego przez ks. Tischnera. Narodowcy z LPR tak bardzo są "antykomunistyczni", że weszli w koleiny tego samego sposobu myślenia, który kierował partiami komunistycznymi dawnego bloku "realnego socjalizmu". Jedno państwo, jedna ideologia. Inaczej myślący, inaczej żyjący to wróg. W kwestiach seksualnych PZPR była równie purytańska, jak Kościół katolicki. Słynna "akcja Hiacynt" w latach osiemdziesiątych, polegająca na milicyjnych nalotach na miejsca spotkań gejów i zakładanie im kartotek w komendach (z fotografiami i adresem) jest tego dowodem. LPR jest zatem znakomitą kontynuatorką sposobu myślenia aparatczyków komunistycznych, którzy dokładali wszelkich starań, aby zetrzeć (LPR woli "wykopać") wszystkich "innych" z powierzchni ziemi (tam: socjalistycznej, tu: katolickiej) lub przynajmniej uczynić ich niewidocznymi, zmusić do milczenia, do życia w ukryciu. Wczoraj: precz z wrogami socjalizmu, dziś: wykopmy wrogów katolicyzmu.

Demokracja daje głos wszystkim, oznacza otwarcie drogę do realizacji także mniejszościowych sposobów życia. Totalitaryzm zmierza do zmuszenia wszystkich, by żyli i myśleli tak samo. LPR jest zwolenniczką tej drugiej drogi, z nienawiścią w oczach i z brunatnymi hasłami na ustach walczy o jedną ideologię w jednym państwie. I dziwi tylko, że to właśnie ta partia jest obecnie najbardziej wpływową partią w Krakowie, zaś głosu partii demokratycznych jakby nie słychać. Jedynie szefowa Unii Pracy, obecna premier Jaruga - Nowacka, wystosowała list do prezydenta Krakowa. Inne partie lewicowe są zajęte sobą, zaś PO i PiS popierają sposób myślenia LPR, czemu dali dowód uchwalając wspólnie z tą ostatnią w sejmiku wojewódzkim homofobiczną odezwę.

Jeśli zatem cieszymy się, że jesteśmy w Unii Europejskiej, to pamiętajmy, jak ciągle jeszcze nam do tej demokratycznej Europy daleko.

Jacek Kochanowski