Lipa! Czyli Kochanowski komentuje

Stało się. Nowym szefem polskiego Kościoła katolickiego został najbardziej zacofany, konserwatywny, wrogi współczesnemu światu biskup w polskim Kościele, abp Józef Michalik, częsty gość Radia Maryja, przyjaciel o. Rydzyka. Na antenie RM wypowiedział się swego czasu: "Dodatkową wdzięcznością należy objąć Radio Maryja za jego pracę formacyjno-katechetyczną (jest ona bowiem bardzo potrzebna i skuteczna), za wielką szkołę modlitwy, którą prowadzi Radio Maryja, a także za ważne i cenne budzenie podmiotowości w narodzie, wioskach i miastach oraz wśród Polaków, poza granicami kraju (...) Warto więc zrobić wszystko, by Radio Maryja miało stuprocentową tożsamość i poparcie całego Kościoła. Mam świadomość, że trudności będą, ale chcemy mieć je razem - wspólnie." Takie poparcie dla linii Radia Maryja świadczy o tym, że nowy Przewodniczący Episkopatu popiera wygłaszane tam stale, w podtekście lub otwartym tekstem, treści antysemickie, nacjonalistyczne, antyeuropejskie i generalnie przerażająco ksenofobiczne. Dla każdego średnio rozgarniętego człowieka populizm prezentowany w audycjach społecznych, a i religijnych także na antenie tego radia jest wstrząsającym przykładem zamkniętej "mowy nienawiści", której tak wiele w polskim dyskursie publicznym. Jak widać z powyższych cytatów, abp Michalik tego rodzaju dyskurs uważa za "ważny i cenny wkład" w budowanie narodowej tożsamości Polaków, cokolwiek miałoby to znaczyć. Mamy zatem na czele polskiego Kościoła katolickiego fundamentalistę, przemawiającego językiem konfrontacji i wrogości, językiem "ufryzowanym" tylko znaną retoryką "miłości bliźniego" i "troski o dobro narodu".

Jeśli będzie tak, że abp Michalik zyska rzeczywisty wpływ na sposób i stopień obecności Kościoła rzymskiego w polskiej przestrzeni społecznej, polska demokracja będzie zagrożona. Demokracja to bowiem wielostronny dialog - polilog - wielu różnych, mniej lub bardziej zorganizowanych reprezentacji mieszkańców tego wspólnego domu, jakim jest Polska. Taki dialog, w który Kościół polski czasem potrafił się włączać zachowując postawę pewnego rodzaju szacunku dla adwersarzy (np. zmiana postawy Kościoła w kolejnych kampaniach wyborczych) jest warunkiem konstruowania fundamentów społeczeństwa obywatelskiego i państwa prawa, to jest takiego państwa, które przede wszystkim stoi na straży wolności jednostki. Wielu intelektualistów zwraca uwagę, że takiego rodzaju otwartego dialogu w Polsce brakuje, że zastępuje się go najczęściej wspomnianą mową nienawiści, agresją, odmawianiem adwersarzowi prawa głosu, z góry klasyfikując jego stanowisko jako niegodne wysłuchania. Kościół katolicki jest wciąż w Polsce instytucją potężną nie poprzez realne wpływy na społeczeństwo, ale poprzez współkształtowanie modelu publicznej debaty i silne oddziaływanie na polityków (por. np. stanowisko lewicowego (!) prezydenta w sprawie aborcji). Jeśli - a wykluczyć tego nie można - Kościół polski pójdzie pod wodzą abpa Michalika drogą wyznaczoną przez Rydzyka i jego ksenofobiczną stację radiową, wówczas należy oczekiwać, że skazany na niebyt zostanie wszelki punkt widzenia uznany za nie-polski, nie-katolicki, nie-heteroseksualny itp. Wszelka krytyka Kościoła i prezentowanych przez niego wartości będzie traktowana jako awanturnictwo, sferą publicystycznego tabu objęte zostaną takie tematy jak aborcja, prawa homoseksualistów, prawa legalnych i nielegalnych emigrantów itp. Innymi słowy mówiąc, polska sfera publiczna zostanie zdominowana przez awanturniczy, populistyczny, demagogiczny, ideologiczny język nienawiści wobec wszystkiego co "odmienne", co "obce", co "niemoralne".

Wybór abpa Michalika to najgorsze, co mogło spotkać Kościół katolicki i Polskę. Jeśli nie zdarzy się cud, nasz kraj stanie się krajem populistycznej demagogii i awanturnictwa politycznego premiera Leppera, konserwatywnej i skrajnie liberalnej demagogii postawuesowskiej i postunijnej zbieraniny w PO oraz ksenofobicznej demagogii Kościoła kierowanego przez Michalika. A odpowiedzialna za to wszystko - do pewnego stopnia - lewica, która nie potrafiła skutecznie przeciwstawić się roszczeniom Kościoła w kształtowaniu przestrzeni publicznej i skompromitowała się skandalicznymi aferami, otwierając drogę Lepperowi i rycerzykowi Rokicie, lewica, która była nadzieją i gejów, i zwolenników państwa otwartego, i feministek, i wszystkich świadomych ciemnych stron kapitalizmu, ta lewica zajmuje się aktualnie hodowlą "poziomek" i "borówek". Quod erat demonstrandum.

Jacek Kochanowski