Homofobia a sprawa polska: Semkofobia

"Niech no tylko ktoś zająknie się o prawach mniejszości homoseksualnej w Polsce, zaraz usłyszy, że zawraca głowę sprawami marginalnymi. W przeciwieństwie do spraw ważnych, które dotyczą wszystkich" - pisze Kinga Dunin, pisarka i feministka na łamach "Wysokich Obcasów", dodatku do Gazety Wyborczej. W bezkompromisowym tekście zatytułowanym "Semkofobia" (17.05.03), autorka rozprawia się z Piotrem Semką, który na łamach Rzeczpospolitej "stanął w obronie homofoba (czyli tutejszej większości) oraz jego prawa do odczuwania oburzenia na widok homoseksualnej pary na billboardzie".

Kinga Dunin zabiera głos w obronie gejów nie po raz pierwszy. Ale z sugestią, że sprawy mniejszości seksualnej są w Polsce marginesem trudno się zgodzić. Od pewnego czasu są bowiem w samym centrum. To nie ironia, lecz fakt i "najprawdziwsza prawda". Słuchając wypowiedzi liderów Ligi Polskich Rodzin i osób pokrewnych im duchowo można dojść do wniosku, że nie ma właściwie w tej chwili ważniejszej sprawy jak uchronienie Ojczyzny przed homoseksualną zarazą, która rozleje się po naszym wejściu do Unii. O zagrożeniach tych debatował Sejm. Episkopat poświęcił im całą serię spotkań i konferencji. W dyskusji na temat stosunku społeczeństwa polskiego do gejów i lesbijek - i generalnie zjawiska homoseksualizmu - głos zabierają znani dziennikarze, psychologowie, socjologowie, politycy, teologowie a nawet specjaliści od promocji i gospodarki.

Tylko w ciągu ostatnich kilkunastu dni w prasie naliczyć można było co najmniej kilkanaście znaczących tekstów. Pomiędzy homokrytykami i homosympatykami toczy się zażarta walka na argumenty. Opublikowane w "Rzeczpospolitej" teksty Macieja Rybińskiego, Piotra Zaremby czy wspomnianego już Piotra Semki spotykały się z miażdżącymi ripostami. W tygodniku "Przegląd" (artykuł Bożeny Umińskiej "Dwie lesbijki, gej plus dziecko") czytaliśmy: "Bo tu, w Polsce, kiedy jesteś gejem, lesbijką, kobietą czasami, Żydem, czarnym czy kim tam jeszcze, to cicho wychodzisz, gdy tobą poniewierają. I cieszysz się, że możesz wyjść. Kiedy się zachowujesz zwyczajnie, trzymasz publicznie ukochaną czy ukochanego za rękę, czy dajesz im buzi, to mówią, że się afiszujesz (bo zachowanie, które w wykonaniu hetero jest normalne, w wykonaniu homo jest afiszowaniem się lub prowokowaniem), a kiedy się bronisz, to mówią, że jesteś napastliwy." W tygodniku "Wprost" Małgorzata Domagalik napisała: "(...)jest mi obojętne, czy wspieranie gejów w tym, żeby żyli tak jak my, "normalni", zostanie przez "śledczych" podciągnięte pod "postmarksistowski styl myślenia", relatywizm moralny, za który nieraz już dostałam. Po drodze mi z tym, kto mówi "jestem gejem", a boję się tego, kto zastanawia się, w jakim stopniu należy pozwalać na lansowanie gejowskiego stylu życia. Boję się Semki, chcę do Europy, a nie do domu wariatów".
"Trzecia siła" - tak zatytułował swój tekst o rzekomej gejowskiej potędze politycznej, ekonomicznej i intelektualnej Piotr Krzyżanowski ("Wprost" 4 maja 2003).

Powyższe przykłady to tylko niewielki fragment obszernego poligonu, na którym brylują także gwiazdy telewizji. W ten sposób dowiedzieliśmy się na przykład, że Kuba Wojewódzki jest bywalcem gejowskich klubów (choć nie wiadomo co z tego wynika), i byliśmy świadkami wymiany pewnych aluzji pomiędzy żonatym i dzieciatym Michałem Wiśniewskim i podobnie rodzinnym Hubertem Urbańskim. W każdym razie - z obszernej oferty publicystycznej, jaką oferują polskie media, każdy może wybrać sobie to, co mu najbardziej odpowiada i spróbować samemu wysnuć wnioski.

Co z tego wszystkiego wynika? Bardzo wiele. W rekordowym wręcz czasie tematyka dotycząca homoseksualizmu zagościła w polskim życiu publicznym. Doszło do polaryzacji poglądów, zarysowała się linia frontu. Dowiedzieliśmy się najpierw, że oprócz homokrytyków istnieją także homosympatycy. A teraz na dodatek, objawili się jeszcze homosceptycy - czyli osoby wahające się po której stronie stanąć, czekające na rozsądne argumenty. Wiemy już, jaką bronią posługuje się polski homofob. I co najważniejsze - przekonaliśmy się że nie jesteśmy sami, ponieważ mamy przyjaciół, na których można liczyć.

Tomek Juszkowski

Inna Strona zaprasza do udziału w dyskusji na temat sytuacji osób homoseksualnych w Polsce, homofobii oraz zmian, jakie niosą dokonujące się w naszym kraju przemiany. Dyskusję otworzył współpracownika naszej redakcji, Tomasza Górskiego. Polemizował z nim z nim Jacek Kochanowski, znany działacz LGBT, pracownik naukowy Uniwersytetu Warszawskiego. Przypomnijmy, że artykuły Kochanowskiego wywołały wielką dyskusję na temat sytuacji osób homoseksualnych na łamach Gazety Wyborczej latem roku 2002.