Obalamy mity na temat biseksualności

Obchodzimy dzisiaj Dzień Widoczności Osób Biseksualnych - już po raz dwudziesty! Pierwszy raz ten dzień obchodzono w 1999 roku. Cel? Umożliwienie osobom biseksualnym zabrania głosu oraz zwrócenie międzynarodowej uwagi na społeczne, ekonomiczne i kulturowe uprzedzenia, z jakimi zmagają się osoby biseksualne, nie tylko ze strony osób hetero, ale i wewnątrz społeczności LGBTQ.

Poprosiłam na naszym Instagramie, żeby obserwujące nas osoby pomogły mi w obaleniu kilku mitów na temat biseksualności i osób biseksualnych. Jak zawsze - nie zawiedliście i nie zawiodłyście!

Wśród odpowiedzi najczęściej pojawiał się stereotyp mówiący, że osoby biseksualne są niezdecydowane. Biseksualność to orientacja seksualna, tu nie ma na co się decydować - osoby bi zakochują się i tworzą związki tak samo, jak wszyscy inni. Czy gej też jest niezdecydowany? W końcu musi wybierać wśród mnóstwa nieheteroseksualnych mężczyzn.

W nawiązaniu do poprzedniego kilka osób napisało o założeniu, że osoby biseksualne i tak w końcu wybiorą którąś stronę i będą albo homo, albo hetero. Żyjemy w monogamicznej kulturze i jeśli biseksualna osoba będzie chciała spędzić życie z jedną osobą, bez względu na jej płeć, to wciąż będzie biseksualna. Orientacja biseksualna nie zmienia się za sprawą płci aktualnego partnera lub partnerki biseksualnej osoby. Z tego wynika kolejny mit: że biseksualność tak naprawdę nie istnieje, a biseksualne osoby w związkach różnopłciowych są hetero i mówią o biseksualności dla atencji, a biseksualne osoby w związkach jednopłciowych są skrycie homoseksualne, ale boją się do tego przyznać.

Kolejny stereotyp, o którym nam napisano, to ten mówiący, że każda kobieta jest w jakimś stopniu biseksualna. Faktem jest, że seksualność jest płynna, jednak twierdzenie, że każda kobieta jest biseksualna jest nie tylko niezgodne z prawdą, ale i krzywdzące - szczególnie wobec lesbijek, które zmagają się z mitami na temat własnej homoseksualności, m.in. tym mówiącym, że każdą lesbijkę da się "wyleczyć" - potrzebuje tylko odpowiedniego mężczyzny.

Inna osoba napisała o skrajnie przeciwnym stereotypie mówiącym, że kobiety biseksualne nie istnieją - istnieją tylko kobiety nieurodziwe, które spotykają się z koleżankami i mówią, że są biseksualne do czasu, kiedy spotkają odpowiedniego mężczyznę. Czy naprawdę trzeba tłumaczyć jak absurdalne jest to stwierdzenie?

Innym mitem na temat biseksualności - i chyba najbardziej popularnym - jest to, że osoby biseksualne są niewierne. Cóż, tutaj mogę jedynie stwierdzić, że osoby biseksualne są tak samo niewierne, jak homoseksualne, heteroseksualne czy panseksualne. Niewierność nie zależy od orientacji seksualnej.

Z powyższym wiąże się stereotyp o tym, że osoby biseksualne nie wchodzą w stałe związki i nie są w stanie zbudować trwałej relacji. I podobnie jak wyżej: to samo można powiedzieć o osobach każdej innej orientacji i byłoby to równie (nie)prawdziwe stwierdzenie. To nie orientacja seksualna decyduje o umiejętności człowieka do budowania trwałych związków i relacji.


Kilka osób pisało do nas o przeświadczeniu, że osoby biseksualne zawsze są zainteresowane trójkątami. Oczywiście mogą, jeśli mają ochotę, ale nie jest to reguła. Biseksualność to nie chęć uprawiania seksu z dwoma osobami naraz, a orientacja seksualna mówiąca, że dana osoba czuje pociąg seksualny do osób własnej płci i innej.

Wśród odpowiedzi pojawił się również mit mówiący, że biseksualność jest transfobiczna, a jedyną słuszną orientacją zakładającą pociąg do osób różnych płci jest panseksualność. Biseksualność i panseksualność są do siebie podobne, ale różnią się małym szczegółem - osoby biseksualne czują pociąg seksualny, romantyczny i/lub emocjonalny do osób własnej i innej płci, a osoby panseksualne czują pociąg do ludzi bez względu na ich płeć i tożsamość płciową, czyli najprościej mówiąc: kategoria płci nie ma żadnego znaczenia dla osób panseksualnych, równie dobrze w ogóle mogłaby nie istnieć.

Kolejny mit: biseksualność to faza przejściowa, po której osoba akceptuje swoją homoseksualność. Ta kwestia została już po części wyjaśniona, ale dodam jeszcze tylko, że oczywiście istnieją osoby, które w drodze odkrywania własnej tożsamości przez jakiś czas określały się jako biseksualne, by później przyznać, że są homo - ale i istnieją osoby, które określały się jako homoseksualne, a dopiero później jako biseksualne. I są też osoby, które zawsze wiedziały, że są bi i nie określały się w inny sposób - może poza heteroseksualnością narzuconą nam wszystkim przez heteronormę. Nasze doświadczenia się różnią, a doświadczenie jednej osoby nie odbiera komuś innemu prawa do jego odrębnego doświadczenia i identyfikowania się w sposób zgodny z jego uczuciami. Biseksualność to nie faza.

Pojawiła się też kwestia homofobii i bifobii. Istnieje przeświadczenie, że osoby biseksualne są narażone na dyskryminację tylko kiedy są w związku z osobą tej samej płci i wtedy doświadczają homofobii wyłącznie ze strony osób heteroseksualnych. Po części to prawda - osoby biseksualne w związkach jednopłciowych doświadczają homofobii, ale oprócz tego narażone są też na bifobię - również, a może nawet przede wszystkim, ze strony innych osób ze społeczności LGBTQ. Dowód? Wszystkie te mity, które dzisiaj obalam z Waszą pomocą. Gdyby nie bifobia, nie miałabym tu o czym pisać.

Istotna jest też kwestia pytania, które zbyt często jest zadawane bez głębszej refleksji na temat krzywdy, jakie pośrednio wyrządza: czy mogłabyś lub mógłbyś być z osobą biseksualną? Pomijając już często bifobiczne odpowiedzi, samo pytanie nie powinno mieć racji bytu. Czy mogłabyś lub mógłbyś być z osobą homoseksualną? No właśnie.

Mitów na temat biseksualności i osób biseksualnych pewnie znalazłoby się jeszcze więcej. Zachęcam do obalania kolejnych w komentarzach i jednocześnie do pokazania się: ujawnionych osób biseksualnych w mediach społecznościowych jest mnóstwo, więc to jest Wasz moment - dzielcie się w komentarzach swoimi profilami, obserwujcie się nawzajem, pokażcie się!

QUEER.PL na Instagramie
QUEER.PL na Twitterze
QUEER.PL na Facebooku

(ab)