Ekstradycja Polaka z Irlandii, a... homoseksualność sędzi

czarekz:

To ty się patrzysz penisem? Ma oczka ?

@czarekz
Ciekawe jakie IQ może mieć ktoś kto popiera zbrodniczy komunizm?

don_diego44:

I tym samym padł mit, że geje (czy nawet ogólnie: homoseksualiści) posiadają IQ powyżej średniej.

Może jako grupa, statystycznie, ale patrząc po co niektórych, to penis się wygina.

@czarekz
Oczywiście ,że przy przemianach w latach dziewięćdziesiątych było wiele nieprawidłowości a najwięcej przekrętów robili postkomuniści, którzy byli jeszcze przy korycie. Wtedy naród wybrał jakikolwiek kapitalizm byleby uwolnić się od dyktatury komunistycznej. Zmiany w sądownictwie miały na celu wprowadzenie w jakimś stopniu nadzoru przez naród nad sądami, co jest w większości krajów i wyeliminowanie koteryjności .

@shingao
Tego koteryjno postkomunistycznego sądownictwa nie da się bardziej zepsuć. A zmiany które wprowadzono raczej poprawią sytuację.

shingao:

Zmiany nie miały na celu poprawę funkcjonowania sądów, przyspieszenie procedur itp., ale przejęcie kontroli nad sądami przez władzę wykonawczą. To jest punkt sporny władz pisowskich z instytucjami UE, broniącymi praworządności (burżuazyjnej, ale jednak praworządności). Sytuacji tej nie można porównywać z PRL, bo (przynajmniej deklarowanym) celem państwa socjalistycznego było dobro obywateli. Celem państwa kapitalistycznego jest zapewnienie warunków maksymalizacji zysków przedsiębiorcom prywatnym, korporacjom, bankom itp.

Wybrane w wyniku pół-demokratycznych wyborów 1989 r. władze miały mandat do rozpoczęcia naprawy gospodarki oraz struktur istniejącego państwa (PRL). Przyjęto jednak całkowicie inny kierunek, wyznaczony przez neoliberalną doktrynę ekonomiczną (MFW, Bank Światowy etc). W 1990 r. rozpoczęto proces przemiany ustroju gospodarczego z socjalistycznego na neoliberalny, zderegulowany kapitalizm, nota bene łamiąc obowiązującą nadal konstytucję (Polska była wtedy krajem formalnie socjalistycznym). Nie przedstawiono społeczeństwu nawet najogólniejszych założeń nowego ustroju, etapów przejścia z własności społecznej do prywatnej, nie było referendum. Z badań socjologicznych wiadomo, że społeczeństwo chciało w większości poprawienia socjalizmu, tak by nowy ustrój łączył np. stałość zatrudnienia i zabezpieczenia socjalne z wzrostem dobrobytu, ilości dóbr konsumpcyjnych, demokracją wielopartyjną (którą wtedy upatrywano za panaceum na wszelkie bolączki) etc. Neoliberalna forma przemian została dokonana więc wbrew woli narodu (cokolwiek to pojęcie znaczy), a już na pewno wbrew pracownikom. Stąd masywne strajki i protesty, wygaszane przez „Solidarność” (sci!), nie przedostające się w większości do mediów. Wyborcy z 1989 r. byli całkowicie nieświadomi, co przyniesie tzw. reforma, a właściwie kontrrewolucja kapitalistyczna. Jak wyglądał okres przejścia, z zawłaszczaniem majątku publicznego, niszczeniem z przyczyn ideologicznych np. Państwowych Gospodarstw Rolnych (postawionych jednego dnia w stan upadłości, niezależnie od wyników ekonomicznych! nota bene w innych krajach post-radzieckich analogiczne struktury zachowano). Jeżeli chodzi o przemysł eksperci i pracownicy w mniejszości popierali nieograniczoną prywatyzację (sprzeciwiało się nawet 1/3). Co gorsza: preferowano firmy prywatne nad firmami o innym układzie własnościowym (znów: z przyczyn ideologicznych, bez względu na aktualne wyniki ekonomiczne). Wszystko dokonywano nagle, raptownie, bez konsultacji i uwzględniania innej optyki. O tym wszystkim można łatwo dziś przeczytać i popatrzeć obiektywnie na dane statystyczne...

Taką reakcję prawicy łatwo było przewidzieć: "nasłuchała się o sytuacji w Polsce od totalnej opozycji, lewackich antypolskich mediów i oderwanych od koryta". Na dodatek dostali w prezencie, to że jest lesbijką. Nie muszą się więc przejmować jej opinią.

Zacytowany fragment pochodzi z ciekawego tekstu o AD i sprawie ekstradycji na serwerze oko.press.

Aileen Donnelly „W trakcie studiów na UCD nigdy nie myślałam, że pewnego dnia zostanę sędzią – a co dopiero sędzią Wysokiego Trybunału! Kobiet-sędziów w tamtym czasie w ogóle było bardzo mało. Nie chodziłam też do prywatnej szkoły, a jeden z moich kolegów dziwił się moim wyborem kariery, mówiąc mi, że przecież nie mam żadnych kontaktów. Nawet później, kiedy już zostałam prawnikiem, w głowie mi się nie mieściło, że lesbijka może zasiąść w ławie sędziowskiej. Na szczęście te bariery zostały pokonane.
Najnowsze statystyki mówią o tym, że 33,5 proc. sędziów to kobiety. Żyjemy w społeczeństwie, które coraz bardziej akceptuje gejów i lesbijki. Ale nadal pozostają ekonomiczne nierówności, które odgrywają bardzo ważną rolę w dostępie do edukacji i kariery.
To strukturalne nierówności, które mogą ograniczać potencjał osób, które mają talent i ciężko pracują. Kobiety nadal często napotykają na swojej ścieżce kariery szklany sufit, a osoby bez pieniędzy lub kontaktów mogą mieć problemy z rozwojem swojej kariery. Naszym zadaniem jest kwestionowanie tych barier zarówno na poziomie instytucjonalnym, jak i indywidualnym”.