Są dwa gejowskie geny?

*na tapet

sapkarpatian_wojs:

Po to, żeby genetyk mógł prowadzić badania asocjacyjne, a najlepiej typu sekwencjonowania całego genomu, musi mieć materiał, tzn. bardzo dobrze scharakteryzowane fenotypowo grupy, o liczebności >200 (500) osób. To nie jest banalne zadanie, i najprawdopodobniej wszystkie niepowodzenia mają te przyczynę: badamy grupy heterogenne fenotypowo. Szumy na wejściu - szumy na wyjściu.

Jeśli chcą badać podłoże genetyczne seksualności to powinni osobno sprawdzać kodowanie cech insertywność(aktywność) i receptywność(pasywność) (zapisaną w budowie i funkcji przede wszystkim podwzgórza mózgu . Osobno androromantyczność(zdolność zakochania w mężczyznach) i gynoromantyczność (zdolnośc zakochania w kobietach) za te cechy odpowiada głównie kora wyspy i jądro półleżące. To czy ktoś jest poliamoryczny czy monogamiczny też realizowane jest przez receptory w mózgu i ich polomorfizmy (warianty). Być może niektóre z cech bardziej są kodowane genetycznie a drugie mniej. Przykładowo dziedziczymy występowanie receptora androgenowego . Jednak to że taki posiadamy nie musi oznaczać z automatu pełnej maskulinizacji mózgu bo jeszcze jest coś takiego jak wrażliwość receptora androgenowego i do realizacji maskulinizacji u jednego płodu wystarczy mniejsze stężenie testosteronu a u innego potrzebne będzie większe. Różne czynniki środowiskowe mogą dodatkowo modulować czy dana cecha się ujawni czy nie ujawni (epigenetyka)

Normalny:

Nie, to cecha taka, jak kolor oczu czy leworęczność. Nic nie jest "nie tak", po prostu w populacji są różne warianty genów. Niektóre z nich próbuje się łączyć z orientacja seksualną (zależności są statystyczne, widoczne dla grupy osób: homowarianty występują nieznacznie częściej w grupie homo, w porównaniu z hetero).

Ciekawe dlaczego ludzi tak bardzo interesuje podłoże genetyczne orientacji seksualnej, a nie interesuje podłoże genetyczne wysokości ciała (kilkaset genów ma na nią wpływ)...

Czyli gejostwo to taka wada genetyczna jak zespół Downa itp choroby? Coś nie tak jest z chromosomem X lub 8 i wtedy facet ma większe predyspozycje do bycia gejem? Czyli jest nadzieja by to leczyć?

Izrail:
czasem jest to wybór. jeśli osoba biseksualna chce zbudować z kimś stały związek to chcąc nie chcąc wybór partnera to jednocześnie wybór między życiem hetero a życiem homo. jednak sama obecność biseksualizmu u tej osoby nie jest wyborem

Tola:

Nie, ponieważ nie jest to cecha warunkowana przez jeden gen. W przypadku hemofilii, zwłaszcza przy małżeństwach krewniaczych, tak może być. W przypadku cech na które wpływ ma wiele genów, położonych w różnych chromosomach, może dojść do spotkania się sprzyjających konkretnej cesze wariantów genów u potomstwa pary, z których każde miała w części taki „optymalny” zestaw. Następnie taka cecha może utrzymywać się przez 1-2 pokolenia, zwłaszcza przy związkach między krewnymi (np. rodzina Jana Sebastiana Bacha). Ale to raczej rzadkie przypadki i chyba nie dotyczą orientacji homo. Optymalny układ wariantów podczas tworzenia komórek płciowych rozpada się, dodatkowo mieszając z materiałem genetycznym partnera(ki). Poza tym duża część LGBT nie będzie miała dzieci.

Czyli ktoś jest z dziada- pradziada gejem.

Artykuł Alana R. Sandersa i wsp. w Scientific Reports z 7 grudnia nie jest żadnym przełomowym odkryciem, kontynuuje badania tego samego zespołu sprzed dwu lat, opublikowane w Psychological Medicine. Wcześniej zajmowali się m.in. określaniem genetycznego podłoża schizofrenii. Metodologia zastosowana we wspomnianych dwu pracach jest typowa dla badań asocjacyjnych, tzn. wiążących konkretne markery genetyczne (zmiany sekwencji DNA konkretnych genów) z obserwowalnymi cechami organizmu. Możliwe są dwa sposoby badań asocjacyjnych: albo na podstawie wiedzy biologicznej o funkcji konkretnego genu (np. gen kappa koduje białko obecne wyłącznie w obszarze delta mózgu, a obszar delta jest większy o gejów) wybiera się właśnie ten gen i sprawdza czy jeden z dwu (A i D) wariantów sekwencji DNA tego genu występuje częściej w grupie gejów (częściej A) w porównaniu do częstości w grupie heteryków (częściej D). Jeśli tak, to można powiedzieć, że wariant A powiązany jest statystycznie z cechą "gejowości". Przy czym różnice w częstości są bardzo małe (np. A: 20.2% w grupie gejów i 20,4% w grupie heteryków). By różnica była uznana za istotną statystycznie, wartość p<0.05.

Badania zastosowane przez Sandersa i wsp. są nieco bardziej skomplikowane metodycznie i umożliwiają identyfikowanie markerów wiązanych z konkretną cechą organizmu (tutaj: orientacją seksualną) od razu w całym materiale genetycznym (czyli spośród ok. 25.000 genów człowieka). Badania takie umożliwiają określenie w którym miejscu którego chromosomu może znajdować się gen lub mogą znajdować się geny, których warianty można powiązać z obserwowaną cechą organizmu. Ponieważ w badaniu takim (określanym skrótem z angielskieg: GWAS) analizowane są jednocześnie setki tysięcy markerów genetycznych, próg istotności statystycznej dla wyniku pozytywnego jest bardzo niski: poniżej 10-8. Dodatkowo, w zidentyfikowanym w ten sposób obszarach chromosomów znajduje się wiele genów, wiele wariantów tych genów, i ustalenie który w istocie powiązany jest z cechą badaną, nie jest banalnym zadaniem.

Zarówno w prostych badaniach asocjacyjnych, jak w badaniach typu GWAS nie identyfikuje się czynników sprawczych, powodujących nieuchronnie konkretną cechę. Identyfikuje się jedynie markery genetyczne statystycznie powiązane z badaną cechą organizmu. Dodatkowo, ponieważ różne podłoże genetyczne może być powiązane z tą samą cechą organizmu nie ma pewności, że grupa osób badanych jest jednorodna pod względem podłoża genetycznego. Jeśli nie jest, to wyniki uzyskiwane w badaniach asocjacyjnych są fałszywie pozytywne. Dlatego wszystkie wyniki muszą być powtórzone przez innych badaczy, z wykorzystaniem innych grup badanych, najlepiej z różnych regionów geograficznych - i dopiero zgodność wyników uzyskiwanych przez różne zespoły naukowców pozwala mówić, że związek pomiędzy konkretnym genem, a cechą organizmu jest rzeczywisty (czy raczej bardzo prawdopodobny).

Wyniki zaprezentowane przez Sandersa i wsp. wskazują na geny TSHR i SLITRK6. A dokładniej: w regionach wytypowanych w badaniu GWAS znajdują się te właśnie geny, o których wiedziano już poprzednio że można je powiązać z orientacją seksualną. Ponadto wartość p dla obu obszarów ustalone w badaniu GWAS (p<10-5) nie była wcale wystarczające, by w sposób pewny wnioskować o powiązaniu. Wyniki są wstępne, wymagają niezależnego potwierdzenia (co zresztą sami autorzy przyznają, pisząc w podsumowaniu: "potencjalny związek obu genów [z orientacją seksualną można najlepiej określić jako spekulatywny") i dalszych badań nad wytypowaniem konkretnych genów.

Ogólnie: na złożone cechy organizmów żywych, a zwłaszcza na cechy psychiczne, na pewno nie wpływają (określają możliwość powstania) pojedyncze geny lecz wiele genów (>kilkudziesięciu). Różne układy wariantów różnych genów mogą sprzyjać powstawaniu (lub utrudniać powstawanie) tej samej, ogólnie definiowanej, cechy złożonej. Na pewno nie ma tu prostej determinacji (gen A = gen homoseksualizmu, B - heteroseksualizmu).

Orientacja seksualna zasadniczo jest warunkowana biologicznie, na pewno w dużej mierze uwarunkowana genetycznie. To wiadomo już z badań nad bliźniętami czy ogólne badań odziedziczalności. Homoseksualizm jest absolutnie naturalny, opisany u szeregu gatunków zwierząt od muszek owocowych, po naczelne. Religiantów to jednak nie przekonuje i nie przekona, bo uzasadnienie znajdują w mitologii, a nie w nauce. Prawa ciążenia nie można ignorować, z czwartego piętra zjeżdża się windą lub schodzi schodami, a nie skacze z okna na ulicę. Syna lub sąsiada geja można ignorować lub prześladować, bo łatwiej definiować się przez wroga niż przez wspólnotę, a społeczeństwo na to pozwala. No właśnie: pozwala politykom i kapłanom nas dzielić. Może wreszcie czas by przestało pozwalać?

Gdyby homoseksualizm był tylko genetycznie uwarunkowany to bliźniaki jednojajowe zawsze byłyby tej samej orientacji, a tak zdecydowanie nie jest. To prawda że ośrodki odpowiedzialne za orientacje kształtują się jeszcze w życiu płodowym. To że dziedziczy się jakiś gen wcale nie oznacza że ulegnie on działaniu (ekspresji). W biologii istnieje coś takiego jak epigenetyka. Włączanie i wyciszanie genów przez czynniki środowiskowe takie jak np. stężenie androgenów w czasie ciąży. Na wahania tego wpływa też. np. stres matki. .

Macie np . larwy pszczół .O tym która zostanie robotnicą a która królową decyduje nie czysta genetyka a właśnie czynniki środowiskowe(epigenetyczne) w tym przypadku pokarm mleczko pszczele. Jeśli larwa do trzeciego dnia rozwoju zacznie być karmiona mleczkiem pszczelim to rozwinie się w królową .Jeśli później to będzie za późno i będzie robotnicą bo rozwój zaszedł za daleko i co się stało to się nie odstanie. Zatem larwy mają ten sam zestaw genów ale o tym które ulegną wyciszeniu lub aktywowaniu decyduje czynnik środowiskowy .Podobnie być może każdy człowiek jest zdolny stać się homoseksualistą jeśli podziałanoby w odpowiednim odstępie czasu na rozwijający się mózg w życiu płodowym odpowiednio hormonami. Innymi słowy całkiem możliwe że każdy człowiek posiada geny obu orientacji ,ale o tym które ulegną aktywacji lub wyciszeniu decydują czynniki środowiskowe.

Jedną z bardziej popularnych teorii fenomenu homoseksualizmu w przyrodzie jest teoria doboru krewniaczego. Osobnik w prawdzie może nie mieć własnego potomstwa ,ale współopiekując się (pilnowanie przed drapieżnikami, przynoszenie pokarmu...) potomstwem stada ,kolonii znacznie zwiększa przeżywalność młodych i przyczynia się do przetrwania stada,gatunku.

Głęboko wierzę w to, że homoseksualizm jest precyzyjnie zaplanowany przez naturę co m. in. potwierdza unikatowa budowa i funkcja pewnych rejonów mózgu gejów.Jesteśmy tak jakby pewnego rodzaju kastą (podobnie jak u termitów,mrówek czy pszczół) gatunku mającą swój udział w przetrwaniu gatunku. Dla zainteresowanych polecam artykuł na en.wikipedia "neuroscience and sexual orientation". Tam poczytacie o różnicach w budowie i funkcji mózgu naszej "kasty" :-)

Zatrybiło?