Wychowanie do życia w... heteroświecie

Program przedmiotu "Wychowanie do Życia w Rodzinie" pełen jest krytyki aborcji („życie dziecka zaczyna się już w jajowodzie”) oraz akcentuje potrzebę „identyfikacji z płcią”, cokolwiek to oznacza. Chociaż przedmiot nie będzie obligatoryjny, ma być wsparciem kształtowania nowego pokolenia Polek i Polaków w oderwaniu od wszechpanującego "nihilizmu", to może wyrządzić dużo krzywdy – mówią naukowcy i publicyści. Przypomnijmy, że będzie to 14 godzin WDŻ między V a VIII klasą – z czego 4 godziny w grupach posegregowanych według płci.

Nowa podstawa programowa to „spójny system kształtowania postaw i lansowania katolickiego nauczania o seksualności, płciowości, małżeństwie, ograniczający prawa reprodukcyjne i oderwany od współczesnej obyczajowości” – pisze Piotr Pacewicz.

Kształtowanie kolejnej generacji ma być zadaniem, w które angażować się ma cała szkoła – dyrekcja, nauczyciele, wychowawca, pedagog, bibliotekarze i rodzice. W tym ma pomóc program, którego celem jest „stymulowanie rozwoju w wymiarze psychicznym, społecznym i moralno-duchowym”. Jedna z mentorek autorów podstawy, profesor Krystyna Ostrowska, mówi jasno, że wychowanie do życia w rodzinie „powinno obejmować wiedzę dotyczącą biologii, psychiki, zachowań społecznych i religii, jako czterech rzeczywistości tworzących byt człowieka”. Stąd wiele cytatów Jana Pawła II.

Ale zacznijmy od ustalenia podstaw:

- małżeństwo jest podstawą i jest wyłącznie związkiem kobiety i mężczyzny,
- aborcja i antykoncepcja to morderstwo oraz 
- celem każdego z nas jest prokreacja i rodzicielstwo.

Onanizm to grzech i grozi pornofilią, a pornografia jest groźna, prawie jak choroby weneryczne – takie wnioski wysnuwane są na bazie "interdyscyplinarnego" podejścia do tematu. Wszelkie podważanie naturalności heteroseksualnej orientacji seksualnej jest bezzasadne - to zaburzenia. Poza tym – kobieta i mężczyzna są biologicznie różni i to jest oczywiste. Szkoła ma zająć się „wzmacnianiem procesu identyfikacji z własną płcią”.

Ale w zastygłe zasady i przekonania, wpadł duch nowoczesności: „W prowadzeniu lekcji należy wykorzystywać metody aktywizujące takie, jak np.: praca w grupach, drama, dyskusja, „gwiazda skojarzeń”, praca z tekstem lub filmem i dokonywanie recenzji, (…) a także uzupełnianie zdań niedokończonych, studium przypadku poznanego z publikacji prasowych, bądź radiowych lub telewizyjnych audycji, pisanie listu, język fotografii, rebusy, krzyżówki, testy, itp. Zastosowanie tych metod mogą uzupełniać pogadanka i mini wykłady”.

Pani Minister Anna Zalewska ma ciekawy pomysł na wprowadzenie niezdrowej indoktrynacji do szkoły publicznej, co nikogo nie dziwi. Ale powielanie stereotypów i uprzedzeń pod szyldem walki z nimi jest co najmniej nieuczciwe - czytamy w komentarzach pod artykułem. 

(ar)