Nowy film biograficzny o życiu pisarki i jej związku z kobietą, z Vitą Sachvill-West, będzie opierał się na sztuce Eileen Atkins z 1992 roku. Woolf spotkała swoją partnerkę w 1922 roku i były razem przez blisko dekadę. Były przyjaciółkami aż do samobójczej śmierci Virginii. Wcześniej pisarkę zagrała Nicole Kidman w „Godzinach”, za co zdobyła Oskara.
Kim była Virginia Woolf? Pisarką, recenzentką, autorką wielu powieści, m.in. „Panią Dalloway” i feministką. Urodziła się w 1882 roku w Londynie, w domu wyższej klasy średniej i elit intelektualnych ówczesnej Anglii. Nie odebrała dobrego wykształcenia zgodnie z zabobonem tamtego czasu. Czytała książki z domowej biblioteki ojca, których wychował ją w duchu agnostycyzmu i pacyfizmu. Miał świadomość talentu córki: "Jest taka jak ja, z czasem też będzie pisarką".
Nie widząc rodziców i rodzeństwa zbyt często, była zdana sama na siebie w wiktoriańskim szaleństwie antropocentryzmu. Pomimo wszystko uznawano ją za radosne dziecko, choć oryginalne i ekscentryczne. Pisała o swoim życiu, o szaleństwie, o drugiej stronie człowieka. Zostawiła po sobie dzienniki i setki listów.
Po śmierci matki przeżyła załamanie nerwowe. "Mężczyźni to bydlęta. Nienawidzę mężczyzn!" – słowami swojej bohaterki wyraża swoje uczucia opakowane we własne doświadczenia. Mowa o egotyzmie i chłodzie emocjonalnym ojca czy molestowaniu przez starszego brata.
Gdy zmarł ojciec, poczuła się wolna. Wbrew autorytarnemu obowiązkowi małżeństwa, chciała być sama i wolna. Wraz z siostrą Vanessą, malarką, wspierały się w swojej twórczości i awangardowym stylu życia. Miała jednak wyrzuty sumienia, które ją dręczyły i zaprowadziły do pierwszej próby samobójczej.
Po terapii zaczął się lepszy okres w życiu Virginii - czas Bloomsbury Group, w której stała się postacią centralną i godną towarzyszką rozmów intelektualnych. Panowała tam tolerancja obyczajowa, walka z „normalnością”, nieortodoksyjność poglądowa. Było wśród nich wielu homoseksualistów.
Z czasem jednak znów wszystko uległo zmianie: Vanessa założyła rodzinę, zmarł jej ulubiony brat, a jej współlokator nie był najłatwiejszy w obcowaniu. A jej zaczynała dokuczać samotność. Małżeństwo zdało się wydawać atrakcyjniejsze. Po próbie samobójczej, została zamknięta w specjalnym zakładzie.
Virginia od zawsze była zainteresowana kobietami. W 1922 poznaję Vitę, poetkę i pisarkę, która nie kryła swoich seksualnych preferencji. Zaczęło się od przyjaźni, choć od początku kobiety czuły pociąg seksualny.
Virginia poślubiła Leonarda Woolfa. Uprzedziła go przed ślubem: „nie mam do Ciebie pociągu. Są chwile - jak ta, gdy mnie pocałowałeś - kiedy czuję nie więcej niż kamień" - pisała w listach do męża. Po powrocie z podróży poślubnej, przeżywa kolejne załamanie nerwowe oraz kolejną próbę samobójczą.
Żyła 59 lat. Z czego około pięć lat to walka z chorobą, której do dziś nikt nie jest w stanie zdiagnozować, podejrzewa się chorobę afektywną dwubiegunową. W marcu 1941 roku popełniła samobójstwo. Utopiła się w rzece – kieszenie wypełniła kamieniami.
(ar)
Czwartek, 09.06.2016 Biblia lesbianizmu XX wieku
Środa, 28.10.2015 Estoński pupil Oscara Wilde'a
Wtorek, 27.11.2007 Londyn: Spotkanie autorskie Roberta Biedronia
Poniedziałek, 29.10.2012 Rozmowa z Jeanette Winterson
Wtorek, 25.11.2008 Strefa Londyn (2)
Virginia poślubiła Leonarda Woolfa. Uprzedziła go przed ślubem: „nie mam do Ciebie pociągu. Są chwile - jak ta, gdy mnie pocałowałeś - kiedy czuję nie więcej niż kamień".
Zrodlo?
"Kobieta musi mieć pieniądze i własny pokój" - V. Woolf