Myślałam że to będzie miało szczęśliwe zakończenia, a nie miało, popłakałam się.

Piękny film, świetna muzyka a ostatnia scena + visions of Gideon. To zostaje w pamięci na długo i rozwala człowieka. A mnie napewno.

Subtelny, mądry film. Piękne zdjęcia, fajna muzyka. I wolność ze wszystkimi jej konsekwencjami.

Wspaniały klimat, beztroska i przede wszystkim nauka, jaka z filmu wypływa. Niemniej traci w moich oczach przez to, w jaki sposób został potraktowany wątek dziewczyn.

najlepszy film jaki do tej pory widziałam ...czekam na drugą część ...olicze na szczęśliwe zakończenie

Super film, z ładnymi zdjęciami oraz ciekawą historią, szkoda tylko, że z takim zakończeniem :(

Właśnie obejrzałam. Piękny..nic dodać nic ująć. Relacja ukazana w tak piękny sposób, że aż brak mi słów...

Komenatrz może zawierać drobne spoilery zdradzające fabułę, czytacie na własną odpowiedzialność!

Włochy, miejscowość nieznana, w książce podawana jako "B.", o ile mnie pamięć nie myli. Co roku, jak to zawsze jest w rodzinie głównego bohatera i w tradycji oraz duchu nawiązywania nowych znajomości wraz z otrzymywaniem kartek na Boże Narodzenie, przyjeżdża osoba mająca pomóc Panu Perlmanowi przez godzinę dziennie, na okres wakacji, mieszkając wraz z całą rodziną w pięknej miejscowości. Tak oto poznajemy Vincenta, 24-letniego mężczyznę, który wprowadził się do domu Elio, a dokładniej rzecz mówiąc, do jego pokoju, co przyczynia się do przeniesienia się Włocha do pomieszczenia po zmarłym dziadku. Z czasem jednak (co w książce zostało pokazane zupełnie inaczej - na filmie aż tak tego nie widać, chociażby z tego powodu, iż nie możemy odczytać myśli 17-latka) mężczyźni zaczynają czuć coś więcej niżeli tylko przyjaźń, nawet jeżeli początkowe zawieranie znajomości nie wyglądało najlepiej.

Do czynienia mamy z produkcją, nad którą producenci się postarali pod względem oddania klimatu tamtejszych lat, ale moim zdaniem za bardzo. Cały film zdaje się emanować tylko małą dawką realizmu, zaś nie mamy czasu na zapoznanie się z uczuciami postaci wraz z ich historią oraz myślami, przez co, oczywiście moim zdaniem, historia zdaje się być "flakowata", a kto wie, może nawet płytka, bez większego przesłania. Ciekawie byłoby zapoznać się z tym, co targa nimi od wewnątrz, wszak zaś otrzymujemy częściowe romansidło, częściową tragedię. Tylko pod koniec zostajemy zaszokowani/zaatakowani sceną, która ma na celu wzbudzić wzruszenie do głównego bohatera, dodając szczypty tragizmu do całokształtu produkcji filmowej. Szkoda, że zakończenie oraz cała opowieść przedstawiona na ekranie monitora ma się nijak co do oryginału (wiele informacji zostało ominiętych), do którego bardzo gorąco zachęcam i na pewno nie zostaniecie zawiedzeni zakończeniem - przedstawiającym już dalszą przyszłość. Na pewno znajdzie się tam więcej odpowiedzi na pytania dotyczące domowników i na pewno nie poczucie pewnego rodzaju niedosytu wynikającego z niedokończonej historii. Film polecam, aczkolwiek książka, jak to zwykle bywa, zaciekawiła mnie bardziej i stała się jedną z ulubionych.

wydawał mi się zbyt pompatyczny, zgadzam się, że realizm padł przez nieudolne próby oddania klimatu tamtych lat. Film tworzy swój zamknięty świat, i nie daje bohaterom większej szansy na zaprezentowanie swoich osobowości. najprzyjemniejszą postacią wydaje mi sie ojciec głównego bohatera, który mile zaskakuje pod koniec, ta scena świetnie pokazała, częsty problem w rodzinach, czyli słaby kontakt ojca z synem, pomimo wielkiej miłości rodzica

wydawał mi się zbyt pompatyczny, zgadzam się, że realizm padł przez nieudolne próby oddania klimatu tamtych lat. Film tworzy swój zamknięty świat, i nie daje bohaterom większej szansy na zaprezentowanie swoich osobowości. najprzyjemniejszą postacią wydaje mi sie ojciec głównego bohatera, który mile zaskakuje pod koniec, ta scena świetnie pokazała, częsty problem w rodzinach, czyli słaby kontakt ojca z synem, pomimo wielkiej miłości rodzica