Czy zrywanie współpracy z miastami partnerskimi to dobra droga?

Współpraca

Saint-Jean-de-Braye. Przyznajcie się, pewnie część z Was nigdy nie usłyszałaby o tym francuskim mieście, gdyby nie Tuchów, gdzie w maju 2019 roku przyjęto uchwałę anty-LGBT. Chcąc być dokładną, to radni i radne przegłosowali rezolucję dotyczącą “powstrzymania ideologii LGBT+ przez wspólnotę samorządową”, a gmina Tuchów ogłosiła się “wolną od LGBT”. Władze francuskiego Saint-Jean-de-Braye postanowiły zawiesić oficjalną współpracę, aż Tuchów nie wycofa się z homofobicznej uchwały. Współpracę z województwem małopolskim zawiesiła też Dolina Loary. Wszystko wskazuje na to, że niedługo dołączą do nich kolejne francuskie regiony i miasta, Estaires (miasto partnerskie Wielunia), Douchy-les-Mines (Mielec), Lambres-Lez-Douai (Stary Sącz), czy Nogent-sur-Oise (Kraśnik). Ale na liście pojawiają się i miasta niemieckie, jak Stendal (Puławy). To m.in. pokłosie akcji bardzo cenionego przeze mnie serwisu OKO.press, który zaapelował do wszystkich miast partnerskich o zawieszanie lub zrywanie współpracy, przy pozostawieniu jednocześnie możliwości współpracy między obywatelami bez udziału władz.

Partnerstwo

Na czym polegają “miasta partnerskie”? Na wymianie gospodarczej, kulturalnej, informacyjnej. Na współpracy, wymianach młodzieżowych, szkoleniach, wymianach szkolnych. Co więc oznacza dla miasta zerwanie takiej współpracy? Wizerunkową wtopę, ale i organizacyjną, bo są to często umowy, które mają po 25 lat. “Jest nam zwyczajnie przykro. Taka decyzja najbardziej uderzy w młodzież, bo nasza współpraca opierała się głównie na wymianach młodzieżowych. W 2019 roku nasi piłkarze pojechali do Francji, a w tym roku spodziewaliśmy się rewizyty. Teraz wiemy, że do niej nie dojdzie. Została odwołana” - powiedział w rozmowie z OKO.press Daniel Niedziałek z biura komunikacji Urzędu Miasta Kraśnik - na wieść, że Stendal może zrezygnować.

Społeczność

Wokół zarówno uchwał, jak i Samorządowej Karty Praw Rodzin, która jest “miękkim” wykluczaniem naszej obecności i różnorodności w lokalnych wspólnotach, głośno: i dobrze. Autorzy i autorki Atlasu Nienawiści, monitorujący to, co się dzieje, wykonują tytaniczną pracę, jak i lokalni działacze i działaczki, obywatele i obywatelki, którzy i które reagują, piszą do lokalnych polityków, podpisują petycje, pojawiają się na posiedzeniach, lokalne media, które się interesują i zadają niewygodne dla lokalnych polityków pytania. Szum wokół miast partnerskich także dodaje zainteresowania, w tym zagranicznego, tak dla nas ważnego.

W głowie jednak ciągle odbija się mi echem pytanie - ale co z ludźmi?

Z “Sytuacji społecznej osób LGBTA w Polsce. Raport za lata 2015-2016” dowiadujemy się czegoś, co pewnie nie zaskakuje: społeczność LGBTA w mniejszych miastach i na wsi gorzej ocenia swoje życie, niż ich koledzy i koleżanki w dużych miastach. Społeczność LGBTA na wsi i w mniejszych miastach częściej też ma myśli samobójcze (53,6 proc. - dla por. w miastach: 37,8 proc.). Podobnie jest z przemocą, która częściej dotyka osoby LGBTA zamieszkujące wieś i miasta do 100 tys. mieszkańców, ponoszą one też większy koszt stresu mniejszościowego. Boję się tego, jak wyniki badania będą wyglądać za lata 2018 i 2019, ale możemy się domyślać.

Wiem, że nie każdy i każda z nas może się angażować, wspierać osobiście czy finansowo, ale proszę, nie zapominajmy o ludziach, zwłaszcza młodych, którzy i które w tych miastach mieszkają. Czy mają wsparcie? Dostęp do pomocy psychologicznej? Jak oni się czują z tym, co się w ich regionach dzieje? Wraz z Fundacją Równość.org.pl mamy kontakt z wieloma takimi osobami, które jak same mówią - chcą przetrwać do momentu, gdy będą mogły wyjechać.

Burmistrz Estaires, Bruno Ficheux, zapowiedział, że podczas sierpniowego tygodnia partnerstwa, gdy do miasta zjeżdżają przedstawiciele, przedstawicielki miast bliźniaczych, zostanie zorganizowana debata o prawach LGBT, albowiem, cytując burmistrza: “Nie możemy ich izolować, bo jedynie przez kontakt i rozmowę możemy zmienić ich stanowisko”. Burmistrz Włodawy, Wiesław Muszyński, napisał natomiast do władz Saint-Jean-de-Braye, proponując im współpracę. "Jako Europejczyk i Polak chcę zatrzeć złe wrażenie związane z zaistniałą sytuacją i zapewnić, że nie wszystkie miasta w Polsce są homofobiczne" - czytamy. Czy lepszym pomysłem nie byłoby zaapelowanie do miast partnerskich o wsparcie, współpracę, szkolenia antydyskryminacyjne dla naszych urzędników, zaproszenie na wydarzenie, konferencję o prawach LGBT, przyjechanie do Polski, by okazać wsparcie społeczności LGBT?

Pytam dla przyjaciela.

PS Inicjatywa Tęczowe Podbeskidzie, która powstała w zeszłym roku po wydarzeniach w Białymstoku, przygotowała list do miast i regionów partnerskich, w którym do wsparcia i współpracy właśnie zachęca. Dzielcie się!

Dear region / town of XXX,

I am writing to you as a concerned Polish citizen living in the Polish region / town of XXX, your partner / twin town.

On XXX, the region / town of XXX adopted an anti-LGBT law, which is supposedly concerned with protecting the traditional model of the family and Christian values, and contains fragments aimed at the suppression of “LGBT ideology” by the local government.

Here is the official source of this document in the Polish language:
XXX. Please contact us if you’d like to receive a translation into English.

Several French towns and regions have already discontinued cooperation with their Polish partners over this legislation. As a representative of the local LGBT+ community, I fear this course of action may be counterproductive in the long run. We need your influence and support, and we appreciate continued pressure you can exert on our authorities. Homophobia comes from ignorance, and we feel an external influence might do a lot to educate our legislators.
Do you see a possibility of a joint program, an event, a visit to our region / town that could help counteract the institutionalized homophobia?

Sincerely,