Jak mamy udowodnić, że jesteśmy gejami?

Problem z uchodźcami LGBT staje się coraz bardziej medialny. Aktualnie Wielka Brytania musi zmierzyć się z krytyką, albowiem gejom z Afganistanu odmówiono azylu - a całą sprawę opisuje "The Guardian". Muszą teraz wrócić do swojego kraju, w którym za ich orientację seksualną grozi nawet kara śmierci.

„Będziemy musieli udawać, że jesteśmy hetero…” – mówią gazecie. Sprawie przyglądają się już media z całego świata. Heather Barr z Human Rights Watch komentuje sprawę: „Ta decyzja to frazes „Wracajcie skąd przybywacie, udawajcie i powodzenia”. Ale życie w ciągłym kłamstwie i strachu, że ktoś może się domyślić, dowiedzieć… Instytucja azylu jest po to, by takie osoby chronić przed tym, co może ich spotkać”.

Urząd wskazuje, że rząd afgański nie wydał zgody na jakąkolwiek egzekucję ze względu na orientację seksualną, Talibowie nie są już zagrożeniem i geje mogą „spokojnie” żyć w Kabulu. Jednak takie stanowisko jest niezgodne z postanowieniami Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Jak zauważają eksperci, sytuacja w Afganistanie nie uległa zmianie, jeżeli chodzi prawa społeczności LGBT. Społeczny ostracyzm i prawne zakazy powodują, że życie tam jest nieznośne i nieprzyjemne. Jakiekolwiek przejawy odmienności mogą skończyć się tragicznie – nawet śmiercią. To kastowe społeczeństwo, podzielone również ze względu na różne wyznania islamskie. Wśród Pasztunów dodatkowo panuje zwyczaj bacha bazi, formy pederastii, kulturowo akceptowanej. To powoduje traumy i poważne zaburzenia psychiczne.

W przypadku Stanów Zjednoczonych sprawa komplikuje się w związku z nowymi przepisami wprowadzonymi przez administrację Donalda Trumpa. Zakaz dla uchodźców z Syrii, Iranu, Iraku, Libii, Somalii i Jemenu spotkał się z ogromną krytyką. To kraje, w których osoby LGBT żyją w pełnym strachu przed utratą życia.

Subhi Nahas napisał parę dni temu list do prezydenta. Subhi jest uchodźcą z Syrii. Jest zszokowany nowymi przepisami. Przyjechał do Stanów, by zacząć nowe życie. Ale wciąż żyje w strachu – pamięta straszne chwile w Syrii. „To demony, które nie chcą odejść…” – kwituje na swoim blogu.

W jego ojczyźnie za homoseksualizm grozi do 3 lat pozbawienia wolności. Homofobia ma się bardzo dobrze, a społeczność LGBT jest szantażowana i sabotowana na każdym kroku. Trzeba patrzeć za siebie na ulicy, być bardzo ostrożnym. Żył w ciągłym strachu przed bojówkami terrorystycznymi, które urządzały polowania na gejów. Uciekł do Turcji, gdzie spotykały go szykany i groźby ze strony ISIS. Z czasem postarał się o status uchodźcy i został relokowany do Stanów Zjednoczonych, gdzie przybył w czerwcu 2015 roku. Mieszka w San Francisco, pracuje i nareszcie nie musi się ukrywać.

Czy miejscem bezpiecznym okaże się tak naprawdę Kanada? Bassel Mcleash jest uchodźcą z Syrii. Jest seropozytywnym gejem i mieszka w Kanadzie, gdzie 29-latek przyjechał w maju zeszłego roku. Parę dni później maszerował razem z premierem Justinem Trudeau na paradzie gejów i lesbijek.

Podczas marszu z premierem podziękował mu, że Kanada mogła stać się jego nowym domem. Osobom, które sprzeciwiają się uchodźcom mówi: „Nie chciałem tutaj być, to nie jest decyzja, którą sobie postanowiłem jak byłem dzieckiem. Zostałem zmuszony do ucieczki. Miałem dobre życie. Wszystko było pod kontrolą. Miałem sekrety, nie mogłem być sobą, ale miałem przyjaciół, z którymi byłem szczęśliwy. Ale nie mogę tam być ze względu na to, co dzieje się w Syrii. Nie mogę spotkać się z moją rodziną, przyjaciółmi. Straciłem dużo bliskich mi ludzi. Przyjeżdżamy tu, bo nie mamy dokąd się udać”
 - mówi.

Podczas konferencji TEDx Torinit opowiedział swoją historię: najpierw uciekł do Egiptu, skąd jego droga powiodła go do Kanady. W Syrii nie dało się żyć – ciągłe bombardowania, ludzie ginęli każdego dnia. Nie mógł mówić otwarcie, że jest gejem – mogłoby to się dla niego skończyć źle. Wystarczy sugestia i podejrzenie.

Według egipskiego prawa każdy, kto stara się o pracę musi mieć zrobione testy na HIV i żółtaczkę typu C. Tak dowiedział się, że jest seropozytywny. Stracił pracę. Dlatego zarejestrował się jako uchodźca. Zaaplikował do Rainbow Railroad, organizacji LGBT. Oni jego prośbę zaakceptowali.

„Wolę umrzeć niż tam wrócić” – mówi CBC Samer Habib, 23-letni gej z Egiptu, który stara się o azyl w Kanadzie. Procedura nadania statusu uchodźcy to długa droga. W szczególności dużo biurokracji. Jest absolwentem uniwersytetu w Winnipeg, niestety jego paszport stracił ważność i by wziąć udział w całej procedurze musi wrócić do Egiptu, by wyrobić sobie nowy.

O tym, że jest gejem powiedział swojemu ojcu, który zakazał mu o tym mówić. Czeka na termin tzw. przesłuchania – procedury wywiadu i wykazania zasadności wniosku.

Innym przykładem z Kanady jest Ghańczyk, który w swoim kraju został napadnięty, dźgnięty nożem w brzuch i praktycznie zakopanym żywcem. Uciekł w 2015 roku ze swoim partnerem. Najpierw do Ekwadoru, potem Kolumbii do Meksyku. Odmowa w USA i teraz w Kanadzie. Podejrzenie o fałszywe dokumenty nie daje mu dużej szansy. Nie poddaje się jednak i walczy o równe prawo do szczęścia i bycia sobą.

Refugee nearly freezes to death crossing Canadian border https://t.co/qdW2MHtY2q

— Winnipeg Free Press (@WinnipegNews) 5 stycznia 2017

Tobias Dammers przygotował materiał dla niemieckiego Vice’a o tym, jak to jest być uchodźcą LGBT w Niemczech, o ich doświadczeniach i o tym, co przeżyli. Uciekali do lepszego życia, które okazało się ciężko pracą i walką z biurokracją. Często wciąż boją się ujawnić. Jak Alex, który mówi: „Nawet tu nie jesteśmy bezpieczni. Większość ludzi o mnie nie wie”. Spotykają się z ostracyzmem wśród swoich, wśród tych, z którymi uciekali. Proces przyznania statusu uchodźcy powoduje, że ich orientacja seksualna może stać się jawna. O tym, że jest gejem nie nawet jego rodzeństwo. Większość przejawów przemocy i dyskryminacji nie zostaje zgłaszana. Nikt o nich nie wie.

„Jak mamy udowadniać, że jesteśmy gejami?” – pyta. Stosowane są różne metody, czasem wątpliwe etycznie i moralnie. Sam Alex nie przyznał się podczas rozmowy w urzędzie imigracyjnym.

Blogger Mahmoud Hassino z Syrii pracuje w schronisku dla uchodźców Berlinie. Uciekł w 2011 roku. Od 2015 roku mieszka w Berlinie. On miał szczęście – jego rodzina i przyjaciele wiedzieli i był akceptowany. Sytuacja zmieniła się w 2012 roku, gdy zaczęła się wojna. Życie zdeklarowanego geja w Syrii okazało się niemożliwe. W wieku 15 lat był świadkiem egzekucji gejów. Opowiada historię uchodźcy z Iraku, który szukał swojego partnera od miesięcy. Niestety, potężne siły ISIS spowodowały, że do dzisiaj nie wiadomo, co się z nim stało. Albo historię pary, która została rozdzielona, niestety istnieje szansa, że nie uda się ich połączyć w jakimś jednym kraju. „Czasem nie jest łatwo, ale trzeba mieć nadzieję i walczyć – po to tu przybyliśmy” – podsumowuje.

(ar)