Czwarte urodziny Fabryki Równości!

Kolejne urodziny, trzecie w których sam biorę udział!

Już od dwóch lat jako Fabryka! Ciężko uwierzyć, że zaczynaliśmy dochodzić do tego, czym teraz jesteśmy w grupie kilku średniozaangażowanych osób, z marnej jakości stroną internetową, z pięcioma gośćmi na pokazach filmowych i narzekaliśmy, że nas nie widać, że mimo wszelkich wysiłków jesteśmy prawie niewidoczni.
Jak wiele się zmieniło od końca grudnia 2011 roku, kiedy na poświątecznym spotkaniu podjęliśmy decyzję o usamodzielnieniu naszej grupo-organizacji. Nie muszę nawet sięgać pamięcią tak daleko – mijający rok był najważniejszym w naszej historii. Na poprzednich urodzinach ogłosiliśmy powstanie Tęczowej Mapy Łodzi i QueerKarty, która kilka miesięcy później (za zasługą "Dziennika Łódzkiego" i stawiającego na sensację artykuliku) stała się najbardziej kontrowersyjną kartą rabatową w Polsce.
Wsparliśmy patronatem Marsz Szmat i imprezę po nim – liczba odwiedzin na naszej stronie internetowej oraz liczba telefonów od mediów stale utrzymywała się przez maj na wysokim poziomie. Szaleństwo! Czego oni wszyscy od nas chcą? Liczba negatywnych wypowiedzi na nasz temat z prawej strony polityki również wzrosła. I oburzenie lokalnej "branży", która z ciemnych szaf i darkroomów rzucała w nas kolejnymi wyzwiskami.

W końcu wzięliśmy wszyscy wakacyjny urlop i obiecaliśmy sobie, że nigdy więcej żadnych dzienników, artykulików i komentarzyków. No dobra… zmiękliśmy jak dostaliśmy szansę pojawienia się w rozkładówce piątkowej Wyborczej – przecież o to nam chodzi, nie? Dotrzeć do wszystkich osób, które mogą być zainteresowane naszymi działaniami, dotrzeć do rodziców – którzy dowiedzą się, że działa dla nich grupa wsparcia; dotrzeć do wszystkich zainteresowanych historią seksualności i teorią queer – tak, w Łodzi mamy swój Queerowy Uniwersytet i jesteśmy z niego bardzo dumni. Stale nadajemy w eterze na antenie lokalnego radia – Żaka.

Myślicie, że to parcie na szkło? Na mikrofon?

My sądzimy, że to parcie na widoczność. Bo dopiero, kiedy nas zauważą i poznają, zaczną akceptować.

Poznajcie nas zatem! (w nawiasach moje krótkie komentarze :)

Chcę podziękować Fabryce za możliwość rozwoju i zaangażowania się w działalność wolontariacką na rzecz ludzi LGBT, do których również ja należę jako transseksualna kobieta i osoba biseksualna. Ludziom, których tu poznałam - za wsparcie, które od nich otrzymałam. Za to, że są, gdy ich potrzebuję. Na zawsze zapamiętam ciepłe przyjęcie na spotkaniu dla osób zainteresowanych udziałem w wolontariacie w Fabryce Równości. Dzięki miłej atmosferze mogłam spokojnie poznawać siebie. Chciałabym, aby działalność Fabryki rozwijała się na większą skalę oraz żeby udało się dotrzeć do jak największej grupy społeczeństwa z wiedzą na temat osób i kultury LGBT oraz praw człowieka. Dobrze być częścią zgranej paczki znajomych, jaką jest Fabryka.

Moja przygoda z Fabryką, a właściwie z KPH Łódź rozpoczęła się w kwietniu 2011 roku… gorący czas, odbywał się pierwszy łódzki Marsz Równości. Po kilku gwałtownych zmianach lokalna grupa KPH przekształciła się w obecną organizację, którą z Damianem współtworzyłam. Ciężko zmieścić wszystkie podsumowania w kilku zdaniach. Dzięki Fabryce poznałam moją miłość, zyskałam przyjaciela i do mojego życia trafiło wiele nowych osób, a znajomość z każdym to osobna księga. Czego mogę nam życzyć… tolerancja to wyświechtane słowo. Może spokoju? Akceptacji? O to cały czas walczymy.

W Fabryce jestem dzięki mojej Miłości, a moją Miłość poznałam dzięki Fabryce. Czego więc mogę Fabryce życzyć? Siły, jedności i pasji oraz wielu dobrych ludzi wokół bo to dzięki nim możemy coś zmienić.

Na czwarte urodziny Fabryki Równości: kreatywnych inicjatyw, niewyczerpanych sił do ich realizacji oraz efektywnych i efektownych rezultatów. Coraz więcej pozytywnych ludzi, za to mniej trudności i problemów. A dla mnie jako psychologa Fabryki, więcej akceptacji dla swojej orientacji, tolerancyjnych rodziców i szczęśliwych związków na następne lata.

Życzę Fabryce, żeby była coraz bardziej widoczna, aktywna, głośna i budowała lepsze jutro. Chcę jej podziękować przede wszystkim za to, że jest; za to, że dzięki niej w kryzysowej sytuacji miałem się do kogo zwrócić; za to, że mam dzięki niej nadzieję na potrzebne w Polsce zmiany. Sobie i wam życzę tych zmian, radości z ich obserwowania i satysfakcji wynikającej z przyłożenia do nich ręki. Łodzi tolerancyjnej, tęczowej i różnorodnej.

Fabryka Równości. Co właściwie mi dała? Przede wszystkim możliwość przynudzania wzmiankami o Colette, Gertrudzie Stein i szeroko pojmowanej kulturze "wyższej" na naszej stronie i w kanałach społecznościowych. Tak mniej oficjalnie świetną atmosferę tworzą ludzie - niebanalni, nieheteronormatywni (w przeważającej większości), niekonwencjonalni i dokładnie takich ich lubię.

Moja przygoda z Fabryką Równości zaczęła się dwa lata temu, od tego momentu zyskałam zarówno ciekawe doświadczenia jak i znajomości na całe życie. Życzę więc całej Fabryce jak najwięcej sukcesów, nieustającej wytrwałości w dążeniu do celu, ciągłej kreatywności i oryginalnych pomysłów a także determinacji by te marzenia spełniać.

Czemu tu jestem? Bo dopiero tu nauczyłam się być sobą. Z przyjemnością biorę udział w kolejnym jubileuszu tej organizacji. Czego życzę Fabryce? Trwania. Są tu ludzie z pełnym sercem i otwartym umysłem, którzy potrafią stworzyć przyjazną przestrzeń dla każdego potrzebującego człowieka. Czego ja życzę sobie? Siły, by wytrwać i móc pomagać innym.

Bardzo miło wspominam te 3 lata które spędziłam w Fabryce. Nie tylko prężnie działamy, ale również dajemy świetne możliwości rozwoju i poznania wartościowych ludzi. Z każdym rokiem jej działania docierają do coraz szerszego grona ludzi z łódzkiej jak i ogólnopolskiej społeczności, którzy popierają nasze działania. Życzę Fabryce kolejnych tak wspaniałych i jeszcze bardziej owocnych lat.

W tym dniu życzę sobie i Wam przede wszystkim motywacji i wytrwałości w ciągłym odbudowywaniu przysłowiowej już chyba tęczy. Chcę też podziękować wszystkim działającym w Fabryce za to, że każde przedsięwzięcie to nie tylko ciekawa inicjatywa społeczna, ale także świetna zabawa. Fabryka jeszcze nie miała tak prężnie działającego składu i mam nadzieję, że tak już pozostanie.

Fabryka to przede wszystkim ludzie, pełni pomysłów i entuzjazmu do ich realizowania. Każdy z nas jest inny, ale to właśnie dzięki tej różnorodności dopełniamy się i uczymy od siebie nawzajem. Kochana Fabryko, z okazji czwartych urodzin życzę Ci abyś działała prężnie i rosła w siłę!

Fabryka Równości jest dla mnie czymś więcej niż organizacją działającą na rzecz osób nieheteronormatywnych. Fabryka poniekąd mnie ocaliła. Kiedy straciłam wiarę w rasę ludzką, przypomniała mi, że nie można się poddawać. Istnieją bowiem wartości, bez których ludzie pogrzebaliby swoje człowieczeństwo. Dlatego trzeba o nie walczyć i nie dopuścić, by nienawiść, uprzedzenia i pogarda na dobre sponiewierały ludzkie serca. Fabrykę tworzą dobrzy ludzie i to wśród nich znalazłam drugi dom, który był mi swego czasu tak niezbędny. W przepełnionym okrucieństwem świecie, gdzie człowiekiem gardzi człowiek, a gromadzenie nienawiści stało się manierą żyjących, Fabryka jest dla mnie niczym nirwana. Dzięki Fabryce Równości codziennie budzę się w nieco lepszej rzeczywistości i wiem, że ja również mam wpływ na zachodzące zmiany. Wierzę, iż Fabryka Równości nieustannie będzie stać na straży praw człowieka, które stanowią fundament dobrobytu i rozwoju ludzkości.

Życzę Fabryce, sobie i innym fabrykowym aktywistom i aktywistkom wytrwałości, pomysłowości i energii do działania. Fabryka to moje miejsce w Łodzi, moje spełnione marzenie o działaniu na rzecz praw człowieka, żywe świadectwo zmian, które dzieją się na naszych oczach. Mam nadzieję, że jeszcze przez długi czas będziemy tworzyć wspólnie najbardziej kolorową, różnorodną i kreatywną organizację, jaką mogę sobie wymarzyć.

W związku z czwartymi urodzinami Fabryki Równości nie będę jej składał życzeń w postaci tradycyjnego "Sto lat". Paradoksalnie, chciałbym, żeby Fabryka nie musiała aż tyle żyć. Życzyłbym jej, żeby na którymś z zebrań można było powiedzieć: "Sztandar wyprowadzić!". Oznaczałoby to, że osiągnęliśmy nasze cele i odnieśliśmy sukces. I tego właśnie Fabryce i sobie również życzę: by równość z nazwy organizacji stała się naczelną zasadą porządkującą naszą codzienność.