Poniedziałek, 08.08.2022, Aktualizacja: Środa, 01.04.2026
Publikacje na temat transpłciowości budzą nasz niepokój: Oświadczenie Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego
Na konferencję naukową dotyczącą psychoterapii, która ma odbyć się w Polsce we wrześniu, zaproszono parę psychoterapeutów, którzy porównują operacje korekty płci do lobotomii. Zarząd Główny Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego odniósł się do tej inicjatywy, wyrażając niepokój.
Polskie Towarzystwo Psychoterapii Psychodynamicznej zapowiedziało, że 10 września rozpocznie się Konferencja "Psychoterapia Psychodynamiczna w czasie przemian". Podczas wydarzenia oprócz tematu transpłciowości ma być poruszony również temat psychoterapii online i innych nowych wyzwań, z którymi muszą sobie radzić osoby prowadzące terapie.
Najwięcej kontrowersji wywołało jednak zaproszenie Marcusa i Susan Evansów — psychoterapeutów z Wielkiej Brytanii. Wiele osób zajmujących się aktywizmem LGBTQ+ sprzeciwia się temu, żeby para miała możliwość zabierania głosu podczas konferencji. Marcus Evans ma na swoim koncie wypowiedzi sugerujące, że transpłciowość jest jak anoreksja, a operacje afirmacji płci porównywał do lobotomii.
Poniżej publikujemy Oświadczenie Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego w sprawie wystąpienia Dra Marcusa Evansa i Dr Susan Evans na konferencji w Polsce:
Zarząd Główny Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego wyraża głęboki niepokój, że na konferencję organizowaną przez uznane towarzystwo naukowe zaproszeni zostają goście, których publikacje i wypowiedzi budzą poważne zastrzeżenia merytoryczne i etyczne. Omówienie całości tych zastrzeżeń przekracza ramy naszego oświadczenia. Jednak takie elementy jak unieważnianie dotychczasowego dorobku naukowego i klinicznego związanego z tematem dysforii/niezgodności płciowej, przy równoczesnym głoszeniu tez opartych jedynie na spekulacjach, niezakorzenionych w badaniach, a jedynie, jak można się domyślić, w jednostkowych doświadczeniach klinicznych autorów, stosowanie nieuprawnionych uogólnień (nieczytelne łączenie dzieci i młodzieży w jedną grupę w kontekście możliwych interwencji afirmujących płeć), budowanie modeli zakładających psychopatologiczną lub zakorzenioną w dysfunkcjach proweniencję dysforii płciowej przy równoczesnym sugerowaniu, że takie wyjaśnienia mogą być zastosowane do całej grupy osób doświadczających dysforii płciowej, próby zablokowania wprowadzenia zakazu terapii konwersyjnej osób transpłciowych, stosowanie budzących niepokój porównań (medycznych interwencji afirmujących płeć do lobotomii), budzą nasz niepokój i zastrzeżenia, ponieważ prezentowane będą na konferencji, w której weźmie udział wielu dużo mniej doświadczonych w pracy z osobami doświadczającymi dysforii płciowej Kolegów i Koleżanek.
Mamy świadomość złożoności sytuacji wynikającej z konfliktu wartości, w tym przypadku, prawa do wolności wypowiedzi, będącego jednak w opozycji do powinności powstrzymania zaproszonych osób od głoszenia treści, które przedstawiają zafałszowany obraz rzeczywistości mający potencjalnie krzywdzący wpływ na pacjentów. W związku z powyższym pragniemy wyraźnie podkreślić, że Polskie Towarzystwo Seksuologiczne, skupiające specjalistów o największym w Polsce doświadczeniu w pracy z problemem dysforii płciowej nie udzieliło i nie udziela rekomendacji dla organizowanego wydarzenia. To organizator – Polskie Towarzystwo Psychoterapii Psychodynamicznej – bierze na siebie ciężar odpowiedzialności merytorycznej i etycznej wynikający z własnych decyzji. Równocześnie Polskie Towarzystwo Seksuologiczne stanowczo wzywa swoich członków biorących udział w konferencji do powstrzymania się od głoszenia poglądów, bezzasadnie dewaluujących całość dotychczasowego dorobku naukowego i klinicznego, wspierających tak zwane terapie konwersyjne, sprowadzających transpłciowość, czy nawet samą dysforię płciową do uwarunkowań czysto psychopatologicznych, lekceważących czy umniejszających cierpienie z nią związane, czy stosowania nadmiernych i nieuzasadnionych uogólnień, które skutkować mogą opóźnianiem wdrożenia niezbędnych z punktu widzenia zdrowia, a czasami życia, interwencji afirmujących płeć dla tych osób, które ich niezbędnie potrzebują.
Najwięcej kontrowersji wywołało jednak zaproszenie Marcusa i Susan Evansów — psychoterapeutów z Wielkiej Brytanii. Wiele osób zajmujących się aktywizmem LGBTQ+ sprzeciwia się temu, żeby para miała możliwość zabierania głosu podczas konferencji. Marcus Evans ma na swoim koncie wypowiedzi sugerujące, że transpłciowość jest jak anoreksja, a operacje afirmacji płci porównywał do lobotomii.
Poniżej publikujemy Oświadczenie Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego w sprawie wystąpienia Dra Marcusa Evansa i Dr Susan Evans na konferencji w Polsce:
Zarząd Główny Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego wyraża głęboki niepokój, że na konferencję organizowaną przez uznane towarzystwo naukowe zaproszeni zostają goście, których publikacje i wypowiedzi budzą poważne zastrzeżenia merytoryczne i etyczne. Omówienie całości tych zastrzeżeń przekracza ramy naszego oświadczenia. Jednak takie elementy jak unieważnianie dotychczasowego dorobku naukowego i klinicznego związanego z tematem dysforii/niezgodności płciowej, przy równoczesnym głoszeniu tez opartych jedynie na spekulacjach, niezakorzenionych w badaniach, a jedynie, jak można się domyślić, w jednostkowych doświadczeniach klinicznych autorów, stosowanie nieuprawnionych uogólnień (nieczytelne łączenie dzieci i młodzieży w jedną grupę w kontekście możliwych interwencji afirmujących płeć), budowanie modeli zakładających psychopatologiczną lub zakorzenioną w dysfunkcjach proweniencję dysforii płciowej przy równoczesnym sugerowaniu, że takie wyjaśnienia mogą być zastosowane do całej grupy osób doświadczających dysforii płciowej, próby zablokowania wprowadzenia zakazu terapii konwersyjnej osób transpłciowych, stosowanie budzących niepokój porównań (medycznych interwencji afirmujących płeć do lobotomii), budzą nasz niepokój i zastrzeżenia, ponieważ prezentowane będą na konferencji, w której weźmie udział wielu dużo mniej doświadczonych w pracy z osobami doświadczającymi dysforii płciowej Kolegów i Koleżanek.
Mamy świadomość złożoności sytuacji wynikającej z konfliktu wartości, w tym przypadku, prawa do wolności wypowiedzi, będącego jednak w opozycji do powinności powstrzymania zaproszonych osób od głoszenia treści, które przedstawiają zafałszowany obraz rzeczywistości mający potencjalnie krzywdzący wpływ na pacjentów. W związku z powyższym pragniemy wyraźnie podkreślić, że Polskie Towarzystwo Seksuologiczne, skupiające specjalistów o największym w Polsce doświadczeniu w pracy z problemem dysforii płciowej nie udzieliło i nie udziela rekomendacji dla organizowanego wydarzenia. To organizator – Polskie Towarzystwo Psychoterapii Psychodynamicznej – bierze na siebie ciężar odpowiedzialności merytorycznej i etycznej wynikający z własnych decyzji. Równocześnie Polskie Towarzystwo Seksuologiczne stanowczo wzywa swoich członków biorących udział w konferencji do powstrzymania się od głoszenia poglądów, bezzasadnie dewaluujących całość dotychczasowego dorobku naukowego i klinicznego, wspierających tak zwane terapie konwersyjne, sprowadzających transpłciowość, czy nawet samą dysforię płciową do uwarunkowań czysto psychopatologicznych, lekceważących czy umniejszających cierpienie z nią związane, czy stosowania nadmiernych i nieuzasadnionych uogólnień, które skutkować mogą opóźnianiem wdrożenia niezbędnych z punktu widzenia zdrowia, a czasami życia, interwencji afirmujących płeć dla tych osób, które ich niezbędnie potrzebują.
Powiązane
Poniedziałek, 18.07.2022 Zawsze miałem obawę, że packer wymsknie się nogawką - Kacper Potępski recenzuje produkty dla osób transmęskich 
Poniedziałek, 04.07.2022 Kiedyś lepiłem modele z gliny, dziś korzystam z druku 3D - Where Is Willy ma szansę podbić serca transpłciowych Polaków 
Wtorek, 07.12.2021 “Leczenie z homoseksualizmu” wciąż praktykowane - Mamy raport badania sytuacji osób LGBTA w Polsce 
Wtorek, 13.07.2021 Dr Grabski: Tożsamości płciowej nie można sobie wybrać, podobnie jak orientacji seksualnej 
Wtorek, 13.04.2021 Ujawnienie danych transpłciowego dziecka przez Krystynę Pawłowicz - komentarz prawnika Inne tematy
Wojna między nurtem poznawczo-behawiralnym (z umowną stolicą w Warszawie), a psychodynamicznym (z umowną stolicą w Krakowie) jest dla mnie niczym innym jak konkuresm w mierzeniu członków. To co się naprawdę liczy to terapueta. Jeśli będzie naprawdę dobrym specjalistą, to korzystał będzie z różnych metod i narzędzi (często zapożyczonych z innych nurtów). Dodatkowo będzie szukał wsparcia u superwizora, specjalizującego się w problemach, z którymi styka się pacjent.
Osobiście mam szczęście bycia prowadzonym właśnie przez taką doświadczoną, odpowiedzialną i ponad wszytsko niezwykle empatyczną psychoterapeutkę. Dla mnie zaledwie dodatkiem jest, że ma specjalizację w nurcie psychodynamiczny. Mój partner jest na terapii poznawczo-bahewioralnej i też jest zadowolony, ale nie miał dla niego znaczenia nurt, a więź z psychoteraputą.
W ogólnym podejściu psychoterapeuta, który rzeczywiście chce pomóc, realizuje zatem zasadę równości w metodach, dopasowując je do pacjenta. Kieruje się dobrem pacjenta, i jest to podejście bardziej całościowe (nie mówię, że całkowicie). Natomiast ograniczenie do jednej szkoły z góry skazane jest na ograniczenie samego leczenia, bo pacjenci są bardzo różni. Dana szkoła zapewne szczyci się tym, że jej metody są w 100% skuteczne dla każdego pacjenta, to błędne tłumaczenie ma za zadanie tylko jedno - zapewnienie sobie potwierdzenie przysięgi Hipokratesa.
Wojna między nurtem poznawczo-behawiralnym (z umowną stolicą w Warszawie), a psychodynamicznym (z umowną stolicą w Krakowie) jest dla mnie niczym innym jak konkuresm w mierzeniu członków. To co się naprawdę liczy to terapueta. Jeśli będzie naprawdę dobrym specjalistą, to korzystał będzie z różnych metod i narzędzi (często zapożyczonych z innych nurtów). Dodatkowo będzie szukał wsparcia u superwizora, specjalizującego się w problemach, z którymi styka się pacjent.
Osobiście mam szczęście bycia prowadzonym właśnie przez taką doświadczoną, odpowiedzialną i ponad wszytsko niezwykle empatyczną psychoterapeutkę. Dla mnie zaledwie dodatkiem jest, że ma specjalizację w nurcie psychodynamiczny. Mój partner jest na terapii poznawczo-bahewioralnej i też jest zadowolony, ale nie miał dla niego znaczenia nurt, a więź z psychoteraputą.
Zgadzam się i się nie zgadzam.
Tak, najważniejsze są kompetencje terapeuty i niestety z tym w Polsce bywa tragicznie. Jak mi czasem ludzie opowiadają na kogo trafiali to wiele razy zbierałxm szczękę z podłogi.
Nie studiowałxm ani w Warszawie ani w Krakowie, więc nawet nie wiedziałxm, że jest taki podział. Zastanawia mnie w takim razie gdzie jest stolica terapii humanistycznej, a gdzie gestalt? Ja wiem, że Krakusy toczą wojny z Warszawiakami ale to już powoli zaczyna być przerażające jeśli się tak dzielą jeśli chodzi o terapie. Na psychologii miałxm zajęcia z ludźmi po różnych szkołach. Po prostu zwolennicy terapii poznawczo-behawioralnej odwoływali się do biologii i budowy mózgu, a tam nie ma miejsca na dywagacje. Mózg osoby trans różni się od mózgu osoby cis i nie jesteśmy w stanie tego zmienić. To jest fakt i tyle. Nie każdy psychoterapeuta niestety jest po psychologii albo medycynie. Co gorsze nie na każdej uczelni korzysta się z aktualnych książek (max 20 lat). Jak ktoś czyta podręcznik z lat 80 to nie będzie miał tam o różnej budowie mózgu w zależności od orientacji seksualnej. Tak jak wiemy, że nie da się z cispłciowego mężczyzny zrobić kobiety tak samo wiemy że nie da się z transmężczyzny zrobić kobiety. Dlatego hormonalnie dopasowuje się ciało do budowy mózgu. W neurobiologii, neuropsychologii jest to dość podstawowa wiedza. Za terapią poznawczo-behawioralną przemawia po prostu fakt, że wybierają ją ludzie z bardziej biologicznym podejściem i nie będą wchodzić w polemikę z faktami. Kiedyś od koleżanki ze studiów usłyszałxm, że to jest takie pozbawianie duszy człowieka, że mówi się że ten mechanizm działa tak bo biologia i tyle. Ale kurde no tak wygląda świat i tego nie zmienimy.
Rodzaj psychoterapii powinno dobierać się pod kątem zaburzenia, bo pewne są po prostu skuteczniejsze. Nie chodziło mi o to, że poznawczo-behawioralna jest lepsza, tylko lepsza jak się jest trans/homo bo mniejsza szansa że trafi się na takiego odszczepieńca jak bohaterowie artykułu. Ale fakt, mój błąd , to był zbyt duży skrót myślowy. Przepraszam.
Po prostu jak widzę że ktoś potrafi mówić takie głupoty w XXI wieku kiedy już od przypadku Davida Reimera mamy 100% pewność, że nie da się zmienić spłci którą postrzega mózg. (Chłopakowi uszkodzono penisa i starano się go wychować na dziewczynkę, podawano hormony, nie wiedział nawet, że był chłopcem, usunięto mu jądra i ukształtowano wszystko jak u dziewczynki kiedy miał zaledwie 2 lata, a jednak dalej był chłopcem). Badania prenatalne są na tyle złożone, że wiemy w którym okresie ciąży najprawdopodobniej kształtuje się tożsamość płciowa i później już nic nie zmienisz. Dla mnie tacy ludzie to po prostu klasyczny przykład nieuctwa i ignorancji. Niestety mówią z pozycji autorytetu.
Wojna między nurtem poznawczo-behawiralnym (z umowną stolicą w Warszawie), a psychodynamicznym (z umowną stolicą w Krakowie) jest dla mnie niczym innym jak konkuresm w mierzeniu członków. To co się naprawdę liczy to terapueta. Jeśli będzie naprawdę dobrym specjalistą, to korzystał będzie z różnych metod i narzędzi (często zapożyczonych z innych nurtów). Dodatkowo będzie szukał wsparcia u superwizora, specjalizującego się w problemach, z którymi styka się pacjent.
Osobiście mam szczęście bycia prowadzonym właśnie przez taką doświadczoną, odpowiedzialną i ponad wszytsko niezwykle empatyczną psychoterapeutkę. Dla mnie zaledwie dodatkiem jest, że ma specjalizację w nurcie psychodynamiczny. Mój partner jest na terapii poznawczo-bahewioralnej i też jest zadowolony, ale nie miał dla niego znaczenia nurt, a więź z psychoteraputą.