Strefa wolna od chodzenia tyłem, Polska jak z Montego Pythona - rozmawiamy z Amnesty International Norway

Ostatnio w sieci pojawił się bardzo osobliwy klip przedstawiający Polskę, jako krainę absurdu. Ośmiesza ona polskie "strefy wolne od ideologii LGBT", a robi to w stylu przywodzącym na myśl Montego Pythona i ich Ministerstwo Głupich Kroków. Filmem tym organizacja namawia do wymyślania własnych absurdalnych "stref wolnych od..." - na przykład "strefa wolna od osób leworęcznych", czy "strefa wolna od chodzenia tyłem". Na stronie thelandofabsurdity.com można zaproponować swoją własną "strefę", a Amnesty International prześle wszystkie propozycje do polskich władz. 



Nasza redakcja skontaktowała się z Patricią Kaatee, która w Amnesty International Norway zajmuje się doradztwem w sprawach politycznych, aby opowiedziała nam coś więcej o tym projekcie.

Czemu wasza organizacja zdecydowała się skupić akurat na polskim problemie, jakim są strefy wolne od ideologii LGBT?

Na bieżąco monitorujemy politykę równościową w wielu krajach europejskich i staramy się działać tam, gdzie to działanie jest potrzebne. The Land of Absurdity (Kraina Absurdu) to tylko mała część tego, co robimy. Obecnie najbardziej martwi nas sytuacja polityczna w trzech krajach i jest to Polska, Rosja i Turcja, chociaż staramy się mieć oko również na to co dzieje się np. na Ukrainie, bo z raportów wynika, że jest się czym martwić.

Jednym z popularniejszych raportów na temat praw osób LGBTQ+ jest coroczna Tęczowa Mapa Europy od ILGA-Europe. Czy wasze działania mają związek z tymi badaniami?

Nie bezpośrednio. Oczywiście znamy raporty ILGA, korzystamy z nich w naszej pracy, bo są bardzo dokładne i rzetelne, ale nie współpracujemy bezpośrednio z tą organizacją. Współpracujemy natomiast z organizacjami, które należą do grupy ILGA. Zwłaszcza z FRI - Foreningen for kjønns- og seksualitetsmangfold (Stowarzyszenie na rzecz różnorodności płci i seksualności).

Wiem, że robicie dużo angażujących i poważnych projektów, a jednak tym razem wasza organizacja zdecydowała się na coś zabawnego. Dlaczego?

Rzeczywiście, większość rzeczy, które robimy, nie przyciąga aż takiej uwagi, bo wiąże się ze sprawami sądowymi, petycjami itd. Ostatnio na przykład w sprawie Polski zajmujemy się sprawą Tęczowych Maryjek, czyli pozwu sądowego wytoczonego Eli, Ani i Joasi (Elżbieta Podleśna, Anna Prus i Joanna Gzyra-Iskandar). Oprócz tego robimy dużo projektów dotyczących samej Norwegii, więc zdaje sobie sprawę, że osoby z Polski mogą nie śledzić tego na bieżąco. Tym razem postawiliśmy na humor, bo tego wymagała od nas okoliczność. Uważamy, że zakazywanie "ideologii LGBT" w pewnych miejscach jest absurdalne i chcieliśmy dać temu wyraz. To wygląda trochę tak, jak w tej baśni Hansa Christiana Andersena: król jest nagi i nie ma co udawać, że jest inaczej.

Jak rozumiem, nie boicie się krytyki, która może pojawić się przy okazji tej akcji?

Nie, nie boimy się, a wręcz jesteśmy na nią przygotowani. Jeśli ta kampania ma zadziałać, to musi być kontrowersyjna. Chcemy, żeby poruszyła polskie władze i dotarła do ludzi. Mamy świadomość, że to pierwsze może być trudne. 

Warto śledzić projekty Amnesty International (nie tylko Norway), gdyż poza kontrowersyjnymi, humorystycznymi akcjami, prowadzą wiele bardzo istotnych projektów, które aktywnie pomagają ludziom z różnych grup społecznych. Na miesiąc dumy (Pride) organizacja przygotowała kampanię na rzecz działaczy LGBT w Europie. Jak piszą na stronie Amnesty:

Tegoroczne obchody Pride będą koncentrować się na międzynarodowej solidarności, podczas której podejmiemy działania na rzecz zapewnienia wolności wypowiedzi obrońcom praw człowieka w Europie, którzy bronią praw osób LGBT, różnorodności i równości.

Szczególną uwagę poświęcimy wydarzeniom w Polsce, w Rosji, Czeczenii, oraz Turcji.

 Jeśli chcecie natomiast wyrazić swoje niezadowolenie ze "stref wolnych od ideologii LGBT" wymyślając własną "strefę", odsyłam na stronę thelandofabsurdity.com.