Drodzy Czytelnicy i Czytelniczki

Hej Wszystkim zalogowanym tutaj i gościom. Weszłam tutaj i sama nie wiem po co ale przeczytałam to i pomyslałam ,że coś napiszę i się odezwę ,a może ktoś tak samo smutny i załamany jak Ja to przeczyta i odezwie się przy okazji do mnie. Bardziej samotna w życiu się nie czułam już chyba nie mam nikogo ,a na znalezienie tej mojej drugiej połóweczki ,na która czekam 34 lata straciłam nadzieję. Mimo wszystko czekam .Jak też czujesz się tak samo jak i Ja straciłaś/łeś sens życia i wole istnienia. Mogę Ciebie tylko pocieszyć tym ,że nie jesteś sama/sam. Jeżeli będziesz miał tak samo chwile zwątpienia pomyśl ,że gdzieś tam daleko jest ktoś tak samo pozbawiony już chęci do życia jeszcze bardziej niż może Ty:((((((((((((((

Może nie tyle świątecznie, co końcoworocznie dopadły mnie ostatnio przemyślenia na temat ostatnich 12 miesięcy. Pomimo ogarniającego nas politycznego zamętu, narastających konfliktów i absurdów dokoła, dla mnie ten rok był kolejnym krokiem do osiągnięcia szczęścia w moim życiu.
Wśród wielu pozytywnych wydarzeń- ukończenie studiów, bardo udany wyjazd wakacyjny, znalezienie fajnej pracy i poznanie wielu nowych znajomych- znalazło się też wydarzenie bardzo emocjonalne i osobiste, które z początku trochę przerosło moje oczekiwania.
Po wielu latach, kiedy ciężko było mi wyobrazić sobie taką sytuację i odkładałem ja w czasie, jak tylko mogłem, wreszcie się odważyłem. Kupiłem słodycze, otworzyłem butelkę wina, nalałem do kieliszków i.... siadłem z Mamą do rozmowy. Nie było łatwo, ale mam 24 lata - wystarczająco dużo by mierzyć się z niełatwymi sytuacjami. Powiedziałem jej wszystko, opowiedziałem o moich chłopakach, o wewnętrznej walce, żeby zaakceptować samego siebie, o tym czemu nie powiedziałem jej wcześniej, a nawet o pierwszym pocałunku z facetem. Jej reakcja nie była taka, jakiej się spodziewałem. Nie sądziłem, że to będzie aż taki szok i zderzenie z rzeczywistością, której nawet nie brała pod uwagę. Musiała zrozumieć, że jej wyobrażenia o przyszłości syna nie mają szans na powodzenie. Szukała winy w sobie, w Ojcu, w wyjeździe na studia do innego miasta, we wszystkim czego mogła się chwycić w danej chwili. Dyskutowaliśmy, tłumaczyłem, że to nie wybór, że to nie jest niczyja wina, że nie ma w tym nic złego. Po chyba 2 godzinach musieliśmy skończyć, nie miała już siły, a w dodatku powiedziałem jej to w zaufaniu, a po rozmowie na drugi dzień wyjechałem z powrotem do siebie, zostawiając ja samą ze swoimi myślami.
Minęło już pół roku od naszej rozmowy, w międzyczasie regularnie przyjeżdżałem do domu. Początkowo porzuciliśmy temat mojej orientacji i nie zahaczaliśmy o moje sprawy sercowe. Z czasem zaczęliśmy rozmawiać o moim chłopaku, o gejach z telewizji, o pierdołach, aż w końcu doszliśmy do etapu, w którym jestem z Mamą zupełnie szczery. Pogodziła się z moją orientacją i teraz kiedy nie muszę nic ukrywać i mogę być sobą jesteśmy dużo bliżej. To o co już zawsze będzie mieć do mnie żal, to że powiedziałem jej tak późno, kiedy z wszystkimi problemami dojrzewającego człowieka poradziłem już sobie sam.
Tak właśnie wyglądało moje najcięższe zadanie w mijającym roku i nie przebiło go ani poznanie chłopaka, ani rozstanie z nim, ani obrona pracy dyplomowej. Matkę ma się tylko jedną i już wiem, że warto być z nią szczerym.
Wyzwanie na kolejny rok- Tata.
Czego wiec życzę wam na święta oraz w nadchodzącym roku? Więcej odwagi i pewności siebie, optymizmu i wiary w miłość, a przede wszystkim akceptacji. Warto jest być sobą i cieszyć się życiem, które mamy tylko jedno.
Wesołych Świąt!

Jeśli mieszkasz w Polsce północnej (pomorskie), czujesz się obecnie samotna(-y), wyobcowana(-y), bo rodzina Cię nie rozumie / odrzuciła (?) i potrzebujesz życzliwego wsparcia: rozmowy pełnej empatii, zrozumienia, to napisz do mnie!

Odezwij się. Znajdziesz we mnie życzliwą osobę / przybraną mamę? :)

Przesyłam wspierające myśli - nie jesteś sam / sama!

Żyjmy w dobrobycie, miłości i spełnieniu ;)

Hej, wszystkiego najlepszego z okazji mikołajek, a także zbliżających się Świąt (Chanuka, Jul, Święto Godowe, Boże Narodzenie, czy po prostu kilka dni wolnych z choinką w tle lub bez niej). Nieważne. Każdy powód, aby życzyć wszystkiego najlepszego jest dobry i tego się będę trzymać :)
Życzę Ci siły, abyś mógł pokonać wszystkie przeciwności losu, pewności i wiary w siebie, aby najbardziej zaślepieni potrafili w Tobie również dostrzec wartościowego człowieka, którym jesteś, także miłości (od rodziców, dziadków, partnera/partnerki, przyjaciół, sąsiadów, od kogokolwiek), ponieważ to takie coś, co jak się to ma i się tym dzieli, to się to namnaża - wbrew logice i matematyce. Życzę Ci również zdrowia fizycznego i psychicznego oraz, tak bardziej materialnie: pieniędzy, bo zawsze mogą się przydać i dostępu do tego durnego Internetu, bo jak nie znajdziesz wsparcia w realu, to znajdź je w wirtualu, chociażby na tym Queerze, czy innym portalu.
Trzymaj się!

Byłoby super, niestety nie mam tu żadnych znajomych :)

Niezależnie od tego jakie święta obchodzicie(a nawet jeśli nie obchodzicie żadnych), mam nadzieję, że nadchodzący czas upłynie Wam w pozytywnej i rodzinnej atmosferze. Pamiętajcie o tym, że rodzina to nie tylko ludzie, z którymi łączą Was więzi krwi, ale także osoby, które sami zaprosiliście do swojego życia. Znaleźliście się nie bez powodu. Osobiście wierzę, że nie ma sytuacji bez wyjścia, a każde wydarzenie może czegoś nauczyć. Dlatego, nawet wtedy kiedy życie wydaje się jedynie pasmem ciemności, nie zapominajcie. że tęcza ma wystarczająco dużo kolorów, żeby jeszcze raz zawalczyć o odrobinę światła. Nie zważajcie na to co mówią inni i bądźcie jak najlepszą wersją siebie. Róbcie to, co kochacie, podróżujcie, śmiejcie się, popełniajcie błędy i nigdy nie przestawajcie mierzyć wysoko oraz marzyć bez ograniczeń.