Dedykuję tę książkę okłamywanym żonom polskich kryptogejów

kaka:

Ergo: akurat dzieci nie muszą wiedzieć, że tata jest hetero.

Zobacz, to to samo, a brzmi Tobie na pewno potwornie idiotycznie.

Podoba mi sie temat. Przeczytam

Akurat dzieci nie muszą wiedzieć, że tata jest gejem.

andro:
Nie oceniasz negatywnie kryptogeja z żoną i dziećmi? Nieciekawie to o tobie świadczy jeżeli szukasz usprawiedliwienia dla czyjegoś podłego zachowania. Może sam jesteś zakłamany albo masz żonę?
Poza tym Polska to nie Uganda, nie ma aż takiej homofobii... Nie trzeba się żenić, aby się ukryć

nothing2:
Ja bardziej miałem na myśli nieakceptowanie homoseksualizmu przez otoczenie takiej osoby a nie nieakceptowanie swojej orientacji przez tą osobę.

-mike-:

andro:
Moim zdaniem homoseksualizm tych mężczyzn nie usprawiedliwia ich i nie daje im prawa do ranienia ich żon i dzieci. To jest po prostu podłe, nieważne jak bardzo nie akceptujesz siebie i swojej orientacji.

Pamiętajmy że walcząc o tęczową wolność, otwierając oczy polakom i wygrywając z konserwatyzmem równocześnie spada skala kryptogejów i kryptolesbijek (o których tak mało się dziś mówi!!!)
Ukrywanie się nie jest ok, a na dłuższą metę jest wręcz ranieniem bliskich i siebie.
Out'ujmy się! Pokażmy że istniejemy i nie musimy się bać tego kim się urodziliśmy.
~Pozdrawiam, jawna lesbijka od samego odkrycia własnych kolorów :)

andro:
Portale randkowe oraz real life :) Geja, który miałby żonę nie poznałem żadnego. Nawet o takim nie słyszałem, jedynie z opowieści nt. PRLu oraz lat wcześniejszych. Sądzę, że ten problem nie dotyka dzisiaj szczególnej liczby gejów. Żyjemy w innym świecie bardziej otwartym nawet jak na polskie warunki. Raczej niewiele osób miałoby mieć dzisiaj potrzebę nie tylko ukrywania orientacji, ale także udawania heteroseksualisty oraz wchodzenia w relacje z płcią przeciwną, w tym ślub i dzieci. Z kolei biseksualistów nawet nie udających faktu bycia w związku z kobietą jest na pęczki, a zarazem otwarcie o tym mówiących oraz szukających kochanków. I to, czyli zdrady jest w mojej opinii zasadniczym problemem, a nie to kto z kim i jakiej orientacji. W tym sensie nie zgadzam się z ideą ksiązki Szczygielskiego, który próbuje dzielić zdrady na lepsze i gorsze oraz wręcz ukazuje ukrytych oraz poślubionych homo jako najgorszą opcję z możliwych. Dla mnie jednak etycznie nie różni się to niczym od kolesia zdradzającego swojego partnera z innym kolesiem, albo laską. Oszustwo jest oszustwem, zdrady mogą dotknąć każdego bez względu na orientację i konfiguracje w związkach. Zdradzona kobieta (żona geja) nie jest w niczym lepsza w sensie nie zasługuje na większe współczucie niż zdradzony gej przez geja. Podejrzewam również, że kobieta, która świadomie wyszła za biseksa, a potem została zdradzona wcale lepiej się nie poczuje od zdradzonej kobiety, która nie wiedziała o orientacji swojego męża.

ehh, jak uwielbiam Szczygielskiego (chociaż głównie za wygląd ;) ) to nie lubię takiego zbiorowego, negatywnego oceniania; wiem że nudny się robię ale powtórzę się: różne bywają sytuacje. Może ja naiwnym idealistą jestem ale zawsze jak myślę o takich sytuacjach (w sensie gej z żoną i dziećmi, ukrywający swoją orientacje) zawsze współczuje takiemu facetowi a nie oceniam negatywnie, zastanawiam sie w jakim taki człowiek żyje środowisku, w jakiej jest sytuacji że musi tak daleko posunąć się w ukrywaniu homoseksualizmu. Oczywiście partnerce takiego faceta też nie zazdroszczę, chociaż zdarzają sie sytuacje że partnerka wie i się na to zgadza albo jest lesbijką i wtedy taki związek jest podwójną przykrywką jej i jego homoseksualizmu.