Przemoc w szpitalach i dyskryminacja

Badanie miało przede wszystkim być argumentem i potwierdzeniem konieczności dostosowania systemu polskiej opieki zdrowotnej do potrzeb osób transpłciowych. Celem badania było też wypracowanie rekomendacji oraz specjalnej broszury dla środowiska medycznego w sprawie postępowania ze szczególną grupą pacjentów, jaką są osoby transpłciowe, rekomendacje dla Ministerstwa Zdrowia oraz Rady Ministrów w celu ulepszenia opieki zdrowotnej dla osób transpłciowych, interpłciowych i płciowo nienormatywnych, włącznie z refundacją zabiegów korekty płci i terapii hormonalnej, podręcznik mający na celu pomóc osobom transpłciowym w codziennym kontakcie z opieką zdrowotną i uczący radzenia sobie w problematycznych sytuacjach.

Czego dowiadujemy się z badania? 40 proc. ludzi transpłciowych spotkało się z jakąś formą przemocy podczas pobytu w szpitalu, a 55 proc. nie mogło wybrać oddziału zgodnego z ich tożsamością płciową. 27 proc. respondentów przyznało, że używany przez obsługę recepcji w służbie zdrowia język podczas rozmowy telefonicznej nie odpowiadał tożsamości płciowej, 25 proc. spotkało się z odmową dostępu do jakiejkolwiek potrzebnej usługi (np. odmowa rejestracji do ginekologa z powodu męskiego wyglądu). 20 proc. doświadczyło w kontakcie z obsługą niemiłych komentarzy lub uwag - np. dotyczących badań, czy wyglądu, 22 proc. miało podobną sytuację podczas wizyty u psychologa.

Duża część ankietowanych nie ukrywała, że korzysta z publicznej służby zdrowia tylko ze względów finansowych. „Poniosłem ogromne koszty związane ze zmianą. Nie jestem odosobniony. Rozumiem, że lekarze się po to uczyli, aby zarabiali, jak do lekarza muszę iść prywatnie. W Polsce nie ma bezpłatnej medycyny i nie będzie. Zastanawiam się po co ściągają mi 250PLN na usługi medyczne, jak i tak muszę iść prywatnie" - przywołuje jeden z komentarzy z badania Fundacja Trans-Fuzja.

Raport z badań "Transpłciowość a opieka zdrowotna w Polsce" w wersji elektronicznej na stronie Fundacji Trans-Fuzja.

(red)