Związki i PO: ustawa o „wspólnym pożyciu”

„Wspólne pożycie” wg Jacka Żalka polega na „trwałym utrzymywaniu pomiędzy dwoma osobami, które nie są związane węzłem małżeńskim, więzi emocjonalnych i gospodarczych”. Partnerzy, niezależnie od płci, mieliby składać jedynie oświadczenie, bez udziału Urzędu Stanu Cywilnego, czy notariusza. W praktyce – ustawa nie wprowadza żadnych nowych uregulowań prawnych, nie sankcjonuje też związku. Żalek podkreśla, że ważne jest, by pokazać „jasną granicę między konkubinatem a małżeństwem”. Projekt ustawy krytykują inni posłowie PO, m.in. Artur Dunin, autor projektu ustawy o umowie partnerskiej, także ostro krytykowanej za sprowadzenie związku dwóch osób do umowy. Na propozycję Dunina nie ma jednak zgody konserwatystów w PO, dla których umowa partnerska jest zbyt liberalna i niekonstytucyjna.

Po pamiętnym styczniowym głosowaniu w Sejmie nad projektami ustaw o związkach partnerskich, premier Donald Tusk powołał zespół, który miał wypracować w PO jeden projekt ustawy o umowie związku partnerskiego. W jego skład weszli Artur Dunin, Elżbieta Achinger i Jerzy Kozdroń. Premier dał swoim posłom dwa miesiące na wypracowanie kompromisu, którego nie ma do dziś, a sam Tusk podczas Kongresu Kobiet rozwiał wszelkie wątpliwości: „Najgorsze co mogłoby się stać to przygotowanie takiej ustawy, którą Trybunał Konstytucyjny uzna za niezgodną z konstytucją. To mogłoby zamrozić temat związków partnerskich na dekady. Bo dziś nie widzę szans, że w ciągu 10-15 lat w Sejmie znajdzie się większość dla radykalnych rozwiązań tej sprawy” – mówił premier.

(md)