Chodzi o prawo i sprawiedliwość!

Popieram najrzepniej jak potrafię!

To się nazywa odwaga i prawdziwe, bezinteresowne działanie prospołeczne. My działamy na rzecz praw osób LGBT z pobudek przeważnie osobistych, po prostu w tym "jesteśmy", więc nasze działania są naturalne. Osoby spoza LGBT działają tylko dla nas : ) To naprawdę miłe, że są ludzie którzy, często narażając swoją opinie w oczach innych, poświęcając choć chwilę wolnego czasu są z nami.

Piękny gest : )

Aż Rzep się wzruszył... jednak wśród wszechobecnej mody na mieszanie z gnojem, są ludzie którym zależy na zwyczajnym szczęściu : )

przerzepni! :)

Co by ci biedni heteroseksualiści nie robili by nas bliżej poznać i jak by nie byli otwarci to zawsze znajdzie się jakiś mądry inaczej,który będzie negował sens wszystkich działań.

Co nie którzy powielają pierdoły gdzieś pod słyszane a tak na prawdę mają raczej blade pojęcie o tym co piszą po prostu piszą i nic z tego nie wynika .
Każdy niech pilnuje swojego życia a nie miesza się w innych każdy ma prawo do szczęścia i związku .
Pan dobra rada może niech pisze bajki bo niejeden Andersen przy nim wymięka .
Zwykła żenada i paplanina .

No i zawsze znajdzie się taki,co będzie próbował się wymądrzać na tematy które go nie powinny w ogóle interesować. Żal czytać wypocin niejakiego pana Dobra_rada a teraz Prawo_do_głosu. Żenada umysłowa i emocjonalna.

Jeśli ktoś heteroseksualny obawia się, że związek lub małżeństwo osób tej samej płci zagrozi jego związkowi czy małżeństwu, to powinien szybko udać się na terapię par, ponieważ ewidentnie uzależnia trwałość i głębię swego związku nieadekwatnymi czynnikami zewnętrznymi.

Przeciwnikom związków i małżeństw jednopłciowych sugeruję jedno: jeśli Wam się to nie podoba, to nie wiążcie się z osobą tej samej płci.

Homoseksualizm jest dewiacją i zboczeniem.
Amerykańskie towarzystwo psychiatryczne poddało pod głosowanie sprawę wykreślenia homoseksualizmu z listy chorób opierało się na dwóch studiach Hookera i Saghira. Oba badania przedstawiane były jako dowód na to, że jedyną różnicą między homoseksualistami a heteroseksualistami jest sprawa ukierunkowania pociągu płciowego. Czyli homoseksualizm to kwestia czysto seksuologiczna, a nie objaw głębszego zaburzenia.
Od strony metodologicznej badanie Hooker nie spełnia podstawowych wymogów naukowości. Oto najpoważniejsze zarzuty:
• Homoseksualiści biorący udział w badaniu zostali celowo dobrani – były to wyłącznie osoby nie wykazujące cech psychopatologii, a także znające cel badania – jak po latach wspominała sama autorka: “Znałam mężczyzn, którzy byli oceniani i byłam pewna jako klinicysta, że byli relatywnie pozbawieni cech psychopatologicznych." Nie da się zatem utrzymywać, że próba ta może być reprezentatywna dla całej populacji homoseksualistów.
• Osoby o wyraźnych symptomach psychopatologii zostały odrzucone z grupy osób badanych.
• W rezultacie badanie zostało przeprowadzone na starannie wyselekcjonowanej grupie 30 homoseksualistów i 30 heteroseksualistów, o których było z góry wiadomo, że nie będą się różnić – skoro odrzucono tych z objawami psychopatologii.
• E. Hooker przebadała obie grupy trzema testami projekcyjnymi: ROR, TAT oraz MAPS. Testy przeprowadzały osoby nie mające doświadczenia w stosowaniu testów projekcyjnych. Co ważne – testy projekcyjne nie mają postaci "testu wyboru", do którego przykłada się klucz, lecz wymagają od osoby przeprowadzającej badanie kompetentnej interpretacji obszernych nieraz wypowiedzi osób badanych.
• Hooker następnie porównała wyniki obu grup (homoseksualistów i heteroseksualistów) – nie znajdując między nimi różnic. Nie porównywała wyników osób badanych z wystandaryzowaną na tysiącach osób normą (dostępną dla tych testów). Porównywała tylko wyniki obu grup badanych. Nie była zatem w stanie wykazać, że obie grupy są zdrowe psychicznie – w odniesieniu do normy, lecz wyłącznie, że nie różnią się między sobą.
• Jak pisze dr J. Satinover : "Jeszcze jeden kluczowy problem z badaniem: Hooker nie utrzymała nawet oryginalnej procedury eksperymentalnej, którą zaprojektowała, lecz zmodyfikowała ją, gdy wyniki homoseksualnej grupy testowej zanegowały jej hipotezy – wykazały istnienie różnic, które hipotetycznie nie powinny istnieć. Jedną z oryginalnych hipotez badawczych było założenie, że za pomocą ROR, TAT oraz MAPS nie można zdiagnozować orientacji seksualnej. Jednak w trakcie standardowych procedur TAT i MAPS, homoseksualiści nie byli w stanie powstrzymać się od wysoce homoseksualnych fantazji. Inaczej heteroseksualiści. Zarówno natura jak i stopień fantazji seksualnych wykazywanych w testach były odmienne dla grup homoseksualnej i heteroseksualnej, co jest szczególnie uderzającym faktem, biorąc pod uwagę, że osoby badane wiedziały, iż ten "kontrolowany eksperyment" ma na celu wykazanie, iż homoseksualiści nie różnią się od heteroseksualistów. W chwili gdy stało się oczywiste, że za pomocą TAT i MAPS można wykazać które z osób badanych są homoseksualistami, Hooker wyeliminowała je z projektu badawczego."

Polecam książki :
„Walka o normalność” Van Den Aardweg
"Homoseksualizm. Co każdy powinien o nim wiedzieć" Tim LaHaye
"W sercu kobiecego homoseksualizmu. Kompleksowy podręcznik terapeutyczny"
"Heterofobia' - Marek Czachorowski
"Miłość nie wystarczy. Homoseksualizm a prawo do zawierania małżeństw i do adopcji dzieci" - Xavier Lacroix
"Wstyd i utrata przywiązania. Praktyczne zastosowanie terapii reparatywnej " -Joseph J. Nicolosi
"Wyjść na prostą" - Richard Cohen
"W poszukiwaniu tożsamości płciowej. Historia byłego homoseksualisty" - Andrew Comiskey
"Homoseksualizm" - David Glesne
"Podróż ku pełni męskości" - Alan Medinger

jak przeczytałam prawo i sprawiedliwość, to zastanawiałam się "co znów odwalili". w miarę czytania twarz mi się uśmiechała. cieszę się, że nie tylko homoseksualni walczą o to. niestety nie mam dzieci i nie jestem zameżna. ba! facebooka nie mam. a bym się przyłączyła :D

Normalność to różnorodność i wolność wyboru-i to powoli dociera do części wyborców PIS i PO.Paradoksalnie zaś ta awantura w Sejmie przysporzyła nam sympatyków i zwolenników.

piękne! po tych wszystkich pomyjach wylewanych przez polityków w imieniu polskich małżeństw i rodzin cudownie i kojąco jest usłyszeć prawdziwy głos tychże małżeństw i rodzin.
Oby więcej takiej normalności :-)