Po wyjściu z więzienia starsza kobieta zatrzymuje się w domku na odludziu, gdzie odwiedza ją kochanka. Beztroski pobyt zakłócają im dziwna sąsiadka oraz natrętny kurator.

Kochanki Vic(toria) i Flo(rence) wychodzą z zakładu karnego. Osiedlają się w leśnej chatce należącej do rodziny Vic. Ptaki świergolą, trawa kołysze się na wietrze, okolicę zaludniają indywidua z pogranicza bukoliki i surrealistycznego koszmaru: sparaliżowany, niemy wuj Viktorii przypominający czarodzieja Gandalfa, para namolnych harcerzy niemiłosiernie fałszujących na trąbkach, zgrywający twardziela kurator sądowy. I gdy już poczujemy się w podobnej konwencji w miarę bezpiecznie, film, który zaczyna się jak czarna komedia, przechodzi nagle kolejne transformacje. Najpierw staje się lesbijską psychodramą o kryzysie miłosnym, potem – kinem zemsty a rebours, w którym powody krwawej wendetty pozostają dla nas tajemnicą.