W filmie główny bohater filmu, nastoletni Sally, wcielony do Wehrmachtu zaprzyjaźnia się na froncie ze starszym żołnierzem. Ich przyjaźń cementuje ukrywanie swojej prawdziwej tożsamości: Sally jest Żydem, zaś żołnierz homoseksualistą.

Rok 1938. Salomon, młody Żyd, mieszka z rodziną w Niemczech. W przededniu jego bar micwy dochodzi do nocy kryształowej. Zabita zostaje jego siostra. Rodzina postanawia wtedy uciec do Polski, ale we wrześniu 1939 roku Niemcy dokonują inwazji. Rodzice wysyłają więc chłopaka do Związku Radzieckiego, a sami stają się więźniami łódzkiego getta. Spędza dwa lata w sierocińcu w Grodnie w Białoruskiej SRR, podporządkowuje się propagandzie komunistycznych władz. 22 czerwca 1941 roku Niemcy atakują ZSRR i niszczą sierociniec. Wszyscy podopieczni zostają jeńcami, ale Salomon, który mówi doskonale po niemiecku, podaje się z powodzeniem za młodego więźnia komunistów.

Dzięki umiejętnościom tłumacza (mówi po polsku i rosyjsku) zostaje włączony do pułku, który go znalazł. Następnie wysłany zostaje do Berlina, gdzie należy do elity Hitlerjugend. Ukrywa się w tej roli do końca wojny. W poszukiwaniu rodziców przyjeżdża do Łodzi (Litzmannstadt). Nie może wejść na teren getta, ale może przejechać przez nie aryjską linią tramwajową, przez druty obserwując życie w getcie. Nie dostrzega rodziców. Oszczędzony przez Armię Czerwoną, emigruje do Palestyny.