Dramat homoseksualnej męskości w opresyjnym, nie tylko politycznie, ale przede wszystkim heterocentrycznie ustroju

Jan Bujak poprzez surrealistyczne obrazy oddał przymus heteroseksualnego seksu, do którego zmuszony jest chłopak, który imaginacyjnie ucieka w narcystyczne homoseksualne fantazje będące jego prawdziwą naturą - stąd rola pejzażu w filmie.