Grupa nastolatek i nastolatków z Bristolu balansuje między imprezami, pierwszymi miłościami, kryzysami psychicznymi i konfliktami z rodzicami w młodzieżowym dramacie obyczajowym Bryana Elsleya i Jamiego Brittaina, w którym każdy odcinek oddaje głos innej postaci.

Bristol, początek lat dwutysięcznych. Grupa nastolatek i nastolatków z szóstej klasy żyje na pełnych obrotach: imprezy, pierwsza miłość, narkotyki, kłótnie z rodzicami, kryzysy psychiczne i próby zrozumienia samych siebie. Kumple — bo pod takim tytułem serial Bryana Elsleya i Jamiego Brittaina trafił do Polski — pokazują dojrzewanie bez filtra, bez moralizowania i bez taryfy ulgowej dla widza. Każdy odcinek koncentruje się na jednej postaci, dzięki czemu poznajemy bohaterki i bohaterów od środka, z ich własnej perspektywy.

Zobacz recenzje filmu „Kumple" na YouTube

Serial wystartował 25 stycznia 2007 roku na E4 i niemal natychmiast wywołał burzę. Twórcy zdecydowali się na rozwiązanie wówczas rzadkie: co dwa sezony wymieniali całą obsadę, podążając za naturalnym rytmem życia uczniowskiego — kiedy bohaterowie kończą szkołę, kończy się ich historia, a kamera przenosi się na nowy rocznik. Do obsadzania zapraszano młodych, często niedoświadczonych aktorów, co dawało produkcji surowość rzadko spotykaną w młodzieżowych serialach tamtego czasu. Akcja toczy się w Bristolu, kręcona była z dynamicznym montażem i ostrą oprawą muzyczną, a charakterystyczna czołówka autorstwa Tala Rosnera przyniosła serialowi BAFTA za Best Title Sequence.

Krytyczki i krytycy chwalili odwagę tematyczną — używki, zaburzenia odżywiania, depresja, dysfunkcyjne rodziny, ciąża nastoletnia, przemoc rówieśnicza. Widzowie pokochali serial za bezkompromisowość, choć rodzice i komentatorzy regularnie alarmowali, że Skins idą za daleko. Nagrody mówią same za siebie: Rose d'Or 2008 za najlepszy dramat, Royal Television Society Awards za scenografię odcinka „Cassie”, Philips Audience Award na BAFTA 2009, NME Awards dla najlepszego serialu telewizyjnego w 2011 roku, nominacje do BAFTA dla najlepszego serialu dramatycznego oraz nominacja GLAAD Media Award w kategorii Outstanding Drama Series w 2010 roku. Kampania promocyjna serialu również została doceniona — m.in. nagrodą MediaGuardian Awards for Innovation za najlepszą kampanię reklamową.

Z perspektywy queerowej Kumple zrobili coś, czego brytyjska telewizja młodzieżowa wcześniej raczej unikała: potraktowali orientację seksualną jako normalną część życia bohaterów, a nie efektowny wątek na jeden odcinek. Maxxie, jeden z członków pierwszej ekipy, do dziś jest uważany za jedną z najważniejszych postaci gejowskich w brytyjskim teen dramacie tamtej dekady — otwarcie homoseksualny, pewny siebie, ale konfrontowany z napięciami w rodzinie, religijnymi uprzedzeniami otoczenia i presją coming outu. W kolejnych sezonach serial konsekwentnie rozwijał wątki queerowe, pokazując relacje bez moralizatorskiego tonu i bez efekciarstwa.

To właśnie ta naturalność reprezentacji — obok brutalnej szczerości w innych tematach — sprawiła, że Kumple uchodzą za serial przełomowy. Można w nich zobaczyć zalążki niemal wszystkich późniejszych brytyjskich produkcji młodzieżowych, od Misfits po Sex Education. Po latach od premiery serial wciąż wraca w zestawieniach najważniejszych tytułów queerowych i najodważniejszych dramatów o nastolatkach w historii telewizji.