Uwaga na Chiny – niszczą prawa człowieka nawet bardziej niż Rosja

Chiny w raptem dwie-trzy dekady z państwa biednego i rozwijającego się wybiły się na prowadzenie pod niemal każdym względem. Są już drugą największą gospodarką świata (po USA), w niektórych rankingach wyprzedzając nawet Unię Europejską, jako całość. Klasa średnia w Chinach bardzo wyraźnie rośnie.

Państwo chińskie zbroi się na potęgę – potencjalnie w celu zaanektowania w przyszłości Tajwanu, czyli „chińskiej Ukrainy” (w analogii do Rosji). Przoduje też w coraz większej liczbie sektorów, w tym na przykład ma rosnący udział w branży technologicznej i w publikacjach naukowych. Chińczycy kolonizują też Afrykę, a w mniejszym stopniu Azję i Amerykę Południową, zajmując pustą niszę po wpływach wycofujących się Europejczyków (szczególnie Francuzów, Belgów, Hiszpanów, Brytyjczyków, Holendrów, Niemców, Portugalczyków) i Amerykanów.

Ekspansja Chin dotyczy też instytucji międzynarodowych. Chiny zajmują coraz więcej istotnych stanowisk w organizacjach takich, jak Światowa Organizacja Zdrowia (WHO). Natomiast ich dyplomacja z pokojowej przemienia się w ostatnich latach w bardzo agresywną i konfrontacyjną. Wszystko to składa się w jedną całość, czyli dążenie do obalenia praw człowieka i obywatela, w tym praw osób LGBT, których Chiny nie uznają. Do tego dąży Komunistyczna Partia Chin.

Jak do tego doszło?

Jak to możliwe, że biedny i zacofany kraj chiński tak szybko wysunął się na prowadzenie w skali nie tylko swojego regionu, lecz także świata? Jest wiele czynników, które za to odpowiadają. Brak praw człowieka – w tym ochrony pracowników – spowodował, że zwyczajni obywatele Chin byli (i są, choć już w mniejszym stopniu) wykorzystywani do praktycznie niewolniczej pracy. Dzięki temu państwo chińskie bogaciło się na potęgę. Do tego Chiny przez lata były najludniejszym krajem świata (ostatnio wyprzedziły je Indie), a aspekt demograficzny jest wręcz kluczowy dla rozwoju gospodarczego, niezależnie od tego, czy przestrzegane są prawa pracownicze, czy też nie. Chińczykom zdobycie tej pozycji umożliwiło również wejście do Światowej Organizacji Handlu w 2001 roku, co obecnie przez wielu ekspertów jest uznawane za nie mniej istotne dla historii najnowszej, niż zamachy na World Trade Center i następujące w ich wyniku wojny z terroryzmem.

Komunistyczna Partia Chin wyciska jak cytryny i wyrzuca na śmietnik historii nie tylko swoich własnych obywateli. Robi tak również z środowiskiem. Jego spustoszenie, dokonane przez Europejczyków i Amerykanów w XX wieku, zaczyna być niczym, w porównaniu do tego, co czynią Chińczycy. A, trzeba też przyznać, robią to w czasach, gdy ludzkość wie, że to bardzo szkodliwe. Europejczycy i Amerykanie szkodzili środowisku najmocniej wtedy, kiedy nie byli jeszcze tego świadomi, więc wynikająca z tego wina i odpowiedzialność nie były tak ciężkie, jak u Chińczyków. Symboliczny przykład ukazujący, o jakiej skali mowa, nasuwa się sam: Chiny tylko w trzy lata wykorzystały więcej betonu, niż USA w ciągu stu lat! Z kolei na cele Tradycyjnej Medycyny Chińskiej, która jest kompletnie pseudonaukowa, z żywych niedźwiedzi, przetrzymywanych na fermach, wyciskana jest żółć poprzez wprowadzone przez skórę syfony. Chińczycy nie szanują zatem także zwierząt – z wyjątkiem pand, którymi chwalą się na pokaz.

Wysoka pozycja Chin jest też pokłosiem ich szpiegostwa przemysłowego, technologicznego i naukowego. Chiny wysyłały studentów, aby zdobywali wiedzę na najlepszych zachodnich uczelniach, po czym zabierały ich z powrotem, dla pracy na rzecz komunistycznego reżimu. Z kolei szpiegostwo technologiczne umożliwiło chińskim firmom (które są kontrolowane przez polityków Komunistycznej Partii Chin) wysoce skuteczne naśladownictwo. Dziś to chińskie firmy są w czołówce, jeśli chodzi o np. smartfony, choć to nie one wynalazły większość potrzebnych do ich budowy technik.

Dzięki rozmaitym sztuczkom i manipulacjom – a także dzięki chińskiej kulturze i tradycji, jedynej prawdziwej wartości wypracowanej przez Chiny – chińskie władze dopięły swego i wyprzedziły gospodarczo Japonię, częściowo Unię Europejską, i dościgają Stany Zjednoczone. Gdy zdominują świat – którego sporą część już mają pod pantoflem, zwłaszcza w Afryce – będą mogły dyktować warunki i wymuszać, również na Europejczykach, rozwiązania które nie są zgodne ze standardami demokracji oraz praw człowieka i obywatela, jak również zrównoważonej ochrony środowiska.

Łamanie praw człowieka przez Chiny

Chiny łamią prawa człowieka w praktycznie każdym możliwym znaczeniu tego sformułowania: w kontekście podstawowym, obywatelskim, pracowniczym, cyfrowym, praw mniejszości, praw kobiet, wolności religijnej. Władze Chin nie cofną się przed niczym, aby forsować swój system degradacji praw człowieka. „Nie istnieje uniwersalna ścieżka i model praw człowieka na świecie. Rozwój idei praw człowieka musi i może być promowany jedynie w zgodzie z krajowymi warunkami poszczególnych państw i potrzebami ich mieszkańców” – oświadczył szef wydziału propagandy Komunistycznej Partii Chin, Huang Kunming. 

Na czym dokładnie polega łamanie praw człowieka w Chinach? Nie chodzi tu wyłącznie o traktowanie pracowników jak niewolników, czy o niszczenie środowiska, a przez to uniemożliwianie życia w zdrowiu milionom ludzi. Łamanie praw kobiet i osób LGBT to dla Komunistycznej Partii Chin też „tylko” przelewki. Prawda jest taka, że Chiny utworzyły system rozpoznawania twarzy, oparty o sieć kamer i algorytmy sztucznej inteligencji, które identyfikują mniejszości etniczne, zwłaszcza ujgurską. Następnie wyłapują jej przedstawicieli, czyli Ujgurów, do obozów reedukacyjnych, zwanych też koncentracyjnymi. To robią współcześnie nie Niemcy, tylko Chiny. Pytanie, która grupa społeczna, etniczna czy religijna będzie kolejna, po Ujgurach?

„Trzeba w pierwszej kolejności pojąć jak funkcjonuje filozofia praw człowieka w Chinach. Chiny wykładają ją regularnie, ale Zachód jej nie rozumie. Dla Chin zagrożeniem dla praw człowieka jest określona grupa społeczna, więc z ich perspektywy to, co robią z Ujgurami, to właśnie ochrona praw człowieka” – tłumaczy dla Queer.pl Sylwia Czubkowska, autorka wartego przeczytania reportażu pt. „Chińczycy trzymają nas mocno. Pierwsze śledztwo o tym, jak Chiny kolonizują Europę, w tym Polskę”. Dodaje, że „oczywiście takie traktowanie Ujgurów – nadzór technologiczny jakiemu są poddawani, obozy do których trafiają, nagłe zatrzymania – łamie wszelkie międzynarodowe normy”.

Homoseksualność w Chinach

Pod kątem praw osób LGBT Chiny są mocno zacofane, a nawet Jarosław Kaczyński czy Viktor Orbán przy przewodniczącym Chin Xi Jinpingu mogliby stanowić wzór demokratyczności i poszanowania praw człowieka. Bo choć w niektórych lokalnych sprawach osoby homoseksualne nie były w Chinach dyskryminowane (np. w procesie o wyrzucenie mężczyzny z pracy w przedszkolu, za opublikowanie zdjęcia z imprezy o tematyce tęczowej) to ogółem nie są tam dobrze traktowane.

Chińskie Towarzystwo Psychiatryczne zaledwie dwie dekady temu przestało uznawać homoseksualność za chorobę (dla porównania amerykański odpowiednik zrobił to w latach 70., a Światowa Organizacja Zdrowia w latach 90. XX wieku), ale dalej przyznaje, że homoseksualność może być powodem problemów psychicznych. Poza tym działania Chin dwadzieścia lat temu pozorowały prodemokratyczność – podobnie, jak czyniła to w tamtym czasie putinowska Rosja – aby utorować sobie drogę do ekspansji.

Faktem jest, że w Chinach istnieje sieć klinik do terapii konwersyjnej homoseksualności, a w podręcznikach oficjalnie widnieje informacja, że homoseksualność to zaburzenie psychiczne. W 2018 roku na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Pekinie zakazano emitowania oscarowego filmu „Tamte dni, tamte noce”, prezentującego gejowski romans. Aplikacja Grindr została zablokowana w Chinach przed tegoroczną zimową olimpiadą. Chińskie media społecznościowe ograniczają zasięgi treściom o tematyce LGBT. Dla porównania Tajwan, który stara się zachować niepodległość względem Chin, w 2019 roku zalegalizował małżeństwa jednopłciowe.

To, co można zrobić w kwestii ochrony przyszłości przed degradacyjnym pojęciem praw człowieka z Chin, to unikanie produktów chińskich, zwłaszcza technologicznych. Chodzi nie tylko o TikToka, który inwigiluje, przechwytuje dane i cenzuruje posty pod kątem np. masakry na placu Tiananmen i Tybetu, ale też o Huawei czy Xiaomi, przed którym ostrzegały służby litewskie. Bardzo ważne jest naciskanie na polityków i aktywistów, aby pilnowali tematu Chin i by nie dawali się Chińczykom przekupywać. Budzący się z ponad stuletniego snu smok o nazwie „Chiny” musi zostać powstrzymany, nim całkiem się otrząśnie i stanie się niezniszczalnym na kolejne wieki. Może strzała, która ugodzi go w serce, chroniąc tym samym ludzkość, będzie miała barwy tęczy?