Tel-Awiw: białe i tęczowe miasto

Tel Awiw-Jafa to nieoficjalna stolica Izraela, młode miasto nad Morzem Śródziemnomorskim. Kiedy nastał czas powrotu Żydów do Ziemi Obiecanej, parędziesiąt rodzin zdecydowało się osiedlić w starym porcie Jafa. W 1909 założyli nowe miasto, które miało być symbolem nowego początku. Tel Awiw zaczął się rozwijać. I choć rząd uznaje za stolicę Jerozolimę, ONZ i międzynarodowa dyplomacja za główne miasto kraju uznają właśnie Tel Awiw. 

Dlaczego Tel-Awiw to wyjątkowe miasto? Sami popatrzcie, co ma nam do zaoferowania:



Wszystko zaczęło się od portu w Jafie. Pierwsza wzmianka pochodzi z opisu podbojów faraona Totmesa III. Tu był Jonasz w drodze do Tarszisz. Jafa służy jako port już od ponad 4 tysięcy lat. Renesans przypadł w XIX wieku - rzeczywisty wzrost znaczenia i prestiżu miasta, wzrosła populacja, port się rozwijał i stał się kluczowy dla handlu z Europą. 

Od 1860 roku widać znaczny napływ ludności żydowskiej w Jafie. Najpierw Żydzi sefardyjscy z Afryki Północnej, z czasem - aszkenazyjscy z Europy Środkowo-Wschodniej. Nastał czas syjonizmu i alij, czyli masowej imigracji ludności żydowskiej. W 1896 powstaje dzielnica Newe Cedek (Neve Tzedek). 

W 1906 grupa nowoprzybyłych Żydów postanowiła założyć podmiejską dzielnicę na peryferiach Jafy. Tak powstał Tel Awiw - "w zdrowym środowisku żydowskie centrum miejskie, które powstałoby zgodnie z planami, estetyką i współczesną higieną". Najpierw dwa osiedla - Ahuzat Bayit i Nahalat Binyamin, sieć dróg i wodociągów, liceum... Nadano im nazwę - Tel Awiw.