Dla hetero "ślub od pierwszego wejrzenia"

- -

Jestem z moim partnerem od 8 lat. Mieszkamy ze sobą, mamy wspólne kredyty oraz stworzenie kotopodobne i co najważniejsze, troszczymy się wzajemnie o siebie. To dla mnie najbliższa i najważniejsza osoba. Moja rodzina. Według prawa jest dla mnie obcy. Ok, niektóre instytucje mogłyby go uznać za mojego konkubenta - przynajmniej wtedy, gdyby to było na naszą niekorzyść.

Nie mogę jednak liczyć na żadną ochronę prawną naszej rodziny. Mogę liczyć na traktowanie mnie jako obywatela drugiej kategorii.

Konkretnie? W przypadku dziedziczenia partner tej samej płci zaliczany jest do III grupy podatkowej, czyli tej samej, co na przykład kasjerka w sklepie, w którym robimy zakupy. To może oznaczać, że osoba dziedzicząca połowę nieruchomość z kredytem staje się bankrutem, bo płaci 20% podatku od darowizny.



Beneficjentem tej daniny jest państwo, które takimi osobami jak my często gardzi. Przesadzam? Posłuchajcie pani Pawłowicz lub Kempy. One mówią to, co myśli większość naszych parlamentarzystów.

Od upadku systemu słusznie minionego żaden z rządów nie potrafił tej kwestii uregulować. Niektórzy próbowali, ale dla mnie liczą się efekty a nie deklaracje. Wszystkie rządzące dotąd ugrupowania polityczne - od SLD po PiS - składały temat związków par tej samej płci w ofierze kościołowi katolickiemu. Zrobili to politycy SLD, godząc się, aby w artykule 18 ustawy zasadniczej zapisano definicję małżeństwa jako związek mężczyzny i kobiety. Kolejny był prof. Cimoszewicz, który zablokował ustawę prof. Szyszkowskiej (podobno nie wypadało zajmować się takim tematem po śmierci Jana Pawła II), natomiast Platforma Obywatelska przez 7 lat składała puste obietnice. Żałosne dzieło swoich poprzedników kontynuuje PiS. Dziś wszystkie tematy związane z obyczajowością zostały przekazane Kościołowi i to on de facto decyduje o polskim prawie w takich kwestiach.

Ale wróćmy do "Ślubu od pierwszego wejrzenia". Czy potraficie sobie wyobrazić jak bardzo jestem wkurzony, gdy

widzę w telewizji urzędnika stanu cywilnego, który w majestacie prawa nadaje dwóm kompletnie nie znającym się osobom ten wyjątkowy status, status małżeństwa, podczas gdy politycy prawie wszystkich partii wycierają sobie od lat gęby postulatem o uregulowanie kwestii związków tej samej płci?

Powiem Wam: jestem bardzo, ale to bardzo wkurzony. Nie chcę już słyszeć, że to sprawa światopoglądowa. Sprawą światopoglądu jest to, czy wierzysz w Boga z brodą czy bez brody. Uregulowanie stosunków między dwoma osobami a państwem, w którym żyją i jego organami to kwestia prawna a nie światopoglądowa. To konkretna sprawa, którą można szybko i bez obciążeń społeczeństwa załatwić.

Żądam ustawy o związkach partnerskich oraz równości małżeńskiej, alternatywnie proszę o zwolnienie mnie z obowiązku płacenia podatków.