Orientacja na władzę

- Mariusz Kurc -

Polityczny, przedwyborczy wrzesień trwa w najlepsze. Z tej okazji prezentujemy ranking działających obecnie polityków – jawnych LGBT. Został on skompilowany na podstawie kilku kryteriów: zajmowanego przez nich obecnie stanowiska, zaangażowania w sprawy LGBT a także kraju, w którym dany polityk/czka działa a co za tym idzie – specyficznej lokalnej sytuacji osób LGBT.

Niestety, nie znajdziecie w nim osób transgenderowych z prostej, acz smutnej przyczyny: nie ma obecnie jawnych osób transgenderowych w żadnym parlamencie na świecie. Pierwszą jawną transgenderową parlamentarzystką była Georgina Bey (w Nowej Zelandii, w latach 1999-2007), drugą - Vladimir Luxuria (we Włoszech, w latach 2006-2008) – jednak oboje nie sprawują już mandatów. Oznacza to, że gdyby Anna Grodzka, kandydująca z 1 miejsca na krakowskiej liście Ruchu Palikota, dostała się do Sejmu, zostałaby jedyną transseksualną parlamentarzystką na świecie.

Tuż poza pierwszą dziesiątką znalazł się Peter Mandelson (ur. 1953) - poseł brytyjskiej lewicowej Partii Pracy w latach 1992-2004, minister w rządach Tony’ego Blaira i Gordona Browna, komisarz Unii Europejskiej ds. handlu (2004 - 2008). Za czasów rządów Browna uznawany za najbardziej wpływowego geja w Wielkiej Brytanii. Dlaczego tak ważna postać znalazła się dopiero na miejscu 11. rankingu? To jedyny w naszym zestawie polityk, który nie zrobił coming outu, tylko… został wyoutowany. W październiku 1998 r. Matthew Paris, były (konserwatywny!) poseł i dziennikarz „The Times” po prostu wypalił podczas programu telewizyjnego na żywo: Peter Mandelson jest oczywiście gejem. Mandelson nabrał wody w usta, ale nie pozwał Parisa. Dwa lata później pokazał się publicznie ze swym partnerem, o 18 lat młodszym Reinaldo Avila da Silva. Dziś nie kryje już homoseksualnej orientacji.

A oto pierwsza dziesiątka:

10. Annise Parker (ur. 1956)

Otwarta lesbijka, jedyna osoba homoseksualna w USA na stanowisku burmistrza/yni wielkiego miasta. Od 2 stycznia 2010 r. rządzi w Houston, w słynącym z konserwatyzmu stanie Teksas.
Ukończyła antropologię, psychologię i socjologię. Od 21 lat związana z Kathy Hubbard, z którą wychowują dwie adoptowane córki i syna.

9. Paola Concia (ur 1963)

Jedyna otwarta lesbijka we włoskim parlamencie (od 2008 r.), absolwentka AWF-u. Działaczka LGBT, rzeczniczka swej partii (lewicowa Partia Demokratyczna) ds. związanych z prawami osób LGBT. W zeszłym miesiącu zawarła w niemieckim Frankfurcie związek ze swą partnerką Ricardą Trautmann.

Kilka miesięcy temu Concia nagłośniła kwestię homofobicznej mowy nienawiści, z którą stykają się osoby LGBT. „Pierdolone lesby, skończycie w piekle” – miała usłyszeć od przechodzącego obok mężczyzny na ulicy, gdy szła z partnerką za rękę. Co gorsza, niektórzy z innych przechodniów – według relacji polityczki – wzięli stronę mężczyzny i przyłączyli się do rzucania obelg.
Przygotowany przez Concię projekt ustawy, która zakładał zakaz dyskryminacji ze względu na orientację seksualną, nie został uchwalony przez włoski parlament.

8. Nitzan Horowitz (ur. 1965)

Jedyny jawny gej parlamentarzysta w Azji. Od 2009 r. zasiada w izraelskim Knesecie jako polityk lewicowej partii Meretz. Prawnik, dziennikarz, specjalista od spraw międzynarodowych (przez lata pracował dla najstarszego izraelskiego dziennika „Haaretz”)

Miał polskie obywatelstwo, z którego musiał zrezygnować przed zaprzysiężeniem na posła. W 2009 r. ogłosił bojkot wizyty papieża Benedykta XVI w Izraelu, którego określił jako nieprzejednanego religijnego ekstremistę. Najgorszy jest jego sprzeciw wobec udostępniania i stosowania prezerwatyw, również w najbiedniejszych krajach. Trudno oszacować, ile osób zaraziło się wirusem HIV w Afryce, Azji i Ameryce Południowej z powodu jego postawy, ale przypuszczam, że niestety wiele – powiedział.

Opowiada się za wprowadzeniem do izraelskiego systemu prawnego świeckich małżeństw (różno- i jednopłciowych). W niedawnym wywiadzie dla jednej z brytyjskich gazet mówił: Jeśli odseparuje się sprawy religii od spraw państwowych, wiele problemów osób LGBT zostanie automatycznie rozwiązanych. Horowitz wspomniał również o swych rozmowach na tematy LGBT z arabskimi politykami: Nawet gdy trafiam na naprawdę światłych ludzi, to jeśli zaczynam mówić o LGBT, oni natychmiast odpowiadają: „A, nie, nie, u nas zjawisko homoseksualizmu nie występuje”

Mieszka w Tel Avivie ze swym partnerem.

***

Nitzan Horowitz jest obecnie jedynym jawnie homoseksualnym parlamentarzystą w Izraelu, ale nie pierwszym - pierwszym był Uzi Even (ur. 1940) w latach 2002 – 2003; profesor chemii, postać dla historii izraelskiego ruchu LGBT niebagatelna.
Even był pułkownikiem izraelskiej armii. W 1993 r. został zwolniony po tym, gdy otwarcie powiedział, że jest gejem. Sprawa stała się na tyle głośna, że doprowadziła do zniesienia zakazu służby wojskowej przez osoby homoseksualne w Izraelu. W 1995 r. Even wytoczył sprawę swemu pracodawcy, Uniwersytetowi w Tel Avivie, który odmówił jego partnerowi praw przysługujących małżonkom pracowników uczelni. Wygrał.
W 2009 r. Even i jego partner stali się pierwsza jednopłciową parą w Izraelu, której zezwolono na adopcję. Było to symboliczne zwycięstwo, bo syn, którego wspólnie wychowywali, miał już wówczas 30 lat.

7. Frederic Mitterand (ur. 1947)

Francuski minister kultury i komunikacji (od czerwca 2009 r.); aktor, reżyser, scenarzysta, pisarz. Bratanek François Mitteranda, prezydenta Francji w latach 1981 – 1995. Jedyny w naszym zestawie otwarty biseksualista. W największym gejowskim magazynie Francji – „Tętu” – publikuje comiesięczne felietony.

W 2005 r. opublikował bestsellerową autobiografię, w której pisał m.in. o tym, że w Bangkoku często korzystał z usług seksualnych chłopców. Młodzi, bardzo atrakcyjni natychmiast dostępni chłopcy wprawili mnie w stan permanentnego pożądania, którego nie musiałem tłumić. Książkę chwalono za szczerość, ale gdy kilka lat później Mitterand bronił Romana Polańskiego w jego sprawie dotyczącej seksu z nieletnią, nagle sam znalazł się w ogniu krytyki. Musiał wtedy tłumaczyć, że pisząc o „chłopcach” nie miał na myśli niepełnoletnich, tylko młodych mężczyzn: Absolutnie potępiam pedofilię i nigdy nie miałem z nią do czynienia.

Mitterand nie jest pierwszym nieheteroseksualnym członkiem francuskiego rządu. W styczniu 2009 r. będąc na stanowisku ministra w Kancelarii Premiera, coming out zrobił Roger Karoutchi (podobno zachęcony przez prezydenta Sarkozy’ego). Dziś jest ambasadorem przy OECD.

6. Taiga Ishikawa (ur. 1974)

Ishikawa to japoński Krystian Legierski – od kwietnia 2011 r. jako pierwszy jawny gej pełni funkcję radnego Tokio. Jest prawnikiem, założycielem i działaczem japońskiej organizacji LGBT Peer Friends. Wyoutował się w 2002 r. w autobiografii „Where is my boyfriend?” („Gdzie jest mój chłopak?”)

Po wygranych wyborach powiedział: Mam nadzieję, że moje zwycięstwo przyniesie nadzieję i odwagę młodym gejom i lesbijkom w Japonii, dla których coming out wydaje się niemożliwy, którzy czują się samotni i wyobcowani. Zdaję sobie sprawę, że to dalekosiężny plan, ale będę walczył o wprowadzenie w Japonii związków partnerskich.

W latach 2003 – 2007 w samorządzie lokalnym Osaki zasiadała otwarta lesbijka i działaczka LGBT - Kanako Otsuji.