Urodziny Madonny

Specjalnie dla Czytelników i Czytelniczek Innej Strony wygrzebaliśmy z okazji przypadających dziś 52. urodzin Madonny, największej współczesnej divy gejowskiej, wywiad, jakiego gwiazda udzieliła prawie 20 lat temu gejowskiemu magazynowi „Advocate”. Tekst ukazał się 7 maja 1991 r. pod tytułem „X-rated interview” („Wywiad dla dorosłych”). Prezentujemy jego najciekawsze – i najpikantniejsze – fragmenty związane z LGBT.

Młodszym fanom przypomnijmy, że w połowie 1991 r. Madonna promowała film „Truth or dare”/”W łóżku z Madonną” dokumentujący jej trasę „Blond Ambition” z poprzedniego roku. Była świeżo po wielkim sukcesie singli „Vogue” i „Justify My Love”. Zdążyła już zerwać z Warrenem Beaty, z którym w 1990 r. zagrała w „Dicku Tracy’m”, a prasa plotkarska rzuciła się na jej nowego kochanka – biseksualnego Tony’ego Warda.

Opowiedz o swojej współpracy z gejami.
Muszę zacząć od Christophera Flynna. Zaraz po moim ojcu to mężczyzna, który miał największy wpływ na moje życie. Mój nauczyciel baletu. Gej. Gdy go poznałam, miałam 12 czy 13 lat. Nie rozumiałam wtedy jeszcze, na czym polega „bycie gejem”, co to w ogóle za koncepcja. Czułam tylko, że mój nauczyciel baletu jest inny niż wszyscy, których do tej pory znałam. Poza tym, była w nim jakaś niesamowita energia. I teatralność. Któregoś dnia złapał mnie za podbródek i patrząc w twarz, powiedział – „Jesteś piękna”. Nie myślałam tak wcześniej o sobie – chyba byłam pod wielkim wpływem represyjnego stosunku do ciała, który prezentował mój ojciec katolik. Christopher nauczył mnie poczucia własnej wartości. Sprawił, że uwierzyłam w siebie.
Jak miałam 15 czy 16 lat, zabrał mnie do gejowskiego klubu. Nigdy wcześniej nie byłam w żadnym klubie. Tańczyłam tylko na licealnych potańcówkach. Faceci nie prosili mnie do tańca, uchodziłam za świruskę, więc zwykle tańczyłam sama.

Uchodziłaś za świruskę?
W szkole tak. A w gejowskim klubie poczułam się jak w domu, u siebie! Wcześniej patrzyłam na siebie oczami moich szkolnych heteroseksualnych, szowinistycznych kolegów maczo. Ponieważ byłam dość agresywna, mieli mnie za dziwaczkę. Chyba trochę ich przerażałam. Nie zarywali mnie na randki. Czułam się nieswojo w ich towarzystwie. I nie czułam się przy nich piękna.
Typ cheerleaderki czy królowej balu – to nie dla mnie. Nie byłam dziewczyną, którą uszczęśliwiłoby chodzenie z lokalnym liderem piłki nożnej. Gdy Chirtsopher pokazał mi ten inny świat, nagle zrozumiałam: nie muszę być cheerleaderką ani dziewczyną piłkarza. Czułam, że ten gejowski klub od razu mnie zaakceptował.

A tata co na to?
Nic nie wiedział. Zrobiłby mi karczemną awanturę.

Jak twoje katolickie wychowanie wpłynęło na kontakty z gejami i lesbijkami?
W katolickim kościele mowy o gejach ani lesbijkach po prostu nie było. O seksie w ogóle zresztą też nie. Więc nie wiedziałam, czy mam się gejów bać czy nie. Wiedziałam tylko, że środowisko Christophera bardzo mi odpowiada. Oczywiście, zakochałam się w nim. Zaczęłam zadawać się z tancerzami, wszyscy byli gejami. No i przeszłam przez cały okres zakochiwania się w nich. Czułam się taka nieszczęśliwa – chciałam też być mężczyzną, gejem.

Świadomie wykorzystujesz elementy kultury gejowskiej w swej muzyce, koncertach, clipach?
Nie. Ja po prostu też żyję w tej kulturze. Poza tym, mój brat – też Christopher – jest gejem. Jest mi najbliższy z całej rodziny.

Zawsze wiedziałaś, że jest gejem?
To zabawna historia. On był pięknym chłopcem i zawsze miał mnóstwo koleżanek, inaczej niż pozostali moi bracia. Zauważyłam to, ale nie wiedziałam, o co chodzi. A on działał po prostu jak magnes na dziewczyny, choć żadna z nich nie była „jego” dziewczyną.
Wiesz, kiedy się zorientowałam, w czym rzecz? Jak go zaprowadziłam na lekcję baletu do Christophera. Od razu między nimi zawiązała się nić jakiegoś porozumienia. I nagle objawienie: ach, mojego brata też pociągają mężczyźni! Nie powiedziałam mu wtedy, że się zorientowałam. To było jeszcze dziecko, on jest 2 lata młodszy. Ale na 100% czułam, że między nim a nauczycielem, było coś…

Plemiennego?
Tak, dokładnie.

Jak rodzina zareagowała na gejostwo Twojego brata?
Mój tata jest staroświecki, tradycyjny. Wyrósł we włoskim kulcie maczo. Pewnie mu to nie pasuje nawet jeszcze teraz. Ale nie traktuje Christophera inaczej niż nas wszystkich, choć są między nimi niedopowiedzenia i być może Chris czasem czuje się trochę nieakceptowany. Ale moi bracia i siostry zupełnie go akceptują. Ale wiesz, Bóg jeden wie, ilu rzeczy z mojego życia tata nie akceptuje! To jest małomówny gość, niewiele o nim wiadomo.

W każdym razie ja się czuję tak, jakbym z gejami pracowała całe życie. Dlaczego tak mi z nimi dobrze? Nie wiem…Może dlatego, że oni są outsajderami, a ja podobnie się czuję. Poza tym, geje to mężczyźni, którzy – jakby to powiedzieć? – są w kontakcie ze swoją kobiecą stroną. Przez to mają pełniejsze osobowości. A heterycy, przynajmniej ci, których znam, odłączają swoją kobiecą część, odrzucają ją, nie chcą o niej wiedzieć.

Geje to twoi wierni fani. Jakie masz dla nich przesłanie?
Nie tylko ich rozumiem, ale i głośno wspieram. Ponieważ jestem celebrytką, to, co mówię, jest słyszalne, a więc – mam nadzieję – pomocne. Oni to doceniają. Ale to nie wszystko. Ty użyłeś słowa „plemienne”, ja bym powiedziała „pierwotne” – jakieś pierwotne porozumienie między mną a gejami. Staram się stawiać wyzwania granicom tego, co jest seksualnie akceptowane – i geje też może to doceniają.

Co nastolatki z prowincjonalnej Ameryki zrozumieją, widząc mężczyzn tańczących ze sobą albo ubranych w spiczaste staniki – jak na twojej trasie „Blond Ambition” przy numerze „Like a virgin’?
Jednych to odrzuci, innych może podnieci. A jeszcze innych zaintryguje widok faceta ubranego w damską bieliznę. Będą też tacy, którzy dostrzegą ironię i tacy, którzy zobaczą, że świat się nie zawali, gdy mężczyzna założy stanik. Jeśli zobaczą facetów w damskich strojach wiele razy, może nie będzie to dla nich takie dziwaczne?

Jest długa lista gejowskich div: Judy Garland, Barbra Streisand, Diana Ross. Teraz Ty. Co czyni gwiazdę gejowską divą?
Marylin Monroe czy Judy Garland postrzegano również jako ofiary swoistego społecznego linczu, postacie w sumie słabe i tragiczne. Może wielu gejów czuje się podobnie – też są poddawani ostracyzmowi i nie czują się akceptowani.

(…)

Słyszałem, że gdy zaręczyłaś się z Seanem Pennem, David Geffen powiedział Ci: „Madonna, ja dla Ciebie mógłbym porzucić mój homoseksualizm!” a Sean na to: „David, ja dla Ciebie mógłbym porzucić mój heteroseksualizm!”
David ciągle plecie takie rzeczy.

Co sądzisz o outingu? (outing – ujawnienie czyjejś orientacji seksualnej bez jego zgody lub wiedzy; David Geffen, potentat przemysłu filmowego i muzycznego został wyoutowany przez Joeya Stefano, gwiazdora gejowskiego porno lat 80.- przyp. MK)
Rozumiem, dlaczego ludzie outują innych. Nie jestem tylko pewna, czy to jest skuteczne. Dla ludzi hetero byłoby bardzo pouczające, gdyby zobaczyli, jak wiele ludzi z ustaloną wysoką pozycją społeczną jest homoseksualnych, nie wstydzi się tego i otwarcie mówi: „jestem gejem/lesbijką”. Może porzuciliby stereotypy na temat osób homoseksualnych.

Co sławni ludzie mają do stracenie, gdy robią coming out?
Jeśli są na przykład szefami korporacji, to może boją się, że zostaną zbojkotowani, albo stracą posadę? A może rzeczywiście wszystkie te królowe na wysokich stołkach powinny się natychmiast wyoutować, koniec i kropka?. Zobaczyliby, że to nic strasznego. W Hollywood przecież wszyscy wiedzą, kto jest gejem/lesbijką, a kto nie. Społeczność gej/les przeszła długą drogę. Teraz niestety AIDS znów nas cofnęło. Znów można gejów wytykać palcami jako winnych. „To przez waszą rozpustę!”. Może to też trzyma tych ważniaków w szafach?

Dlaczego przemysł muzyczny jest tak homofobiczny?
Poczekaj, ja dopiero zaczynam. Nie będzie taki, jak się za nich porządnie zabiorę.

Myślisz, że ujawnienie Geffena odegra tu swą rolę?
Na pewno pomoże. Nie został rozstrzelany na głównym rynku miasta za bycie gejem, więc może teraz inni się odważą?
Mam tez nadzieję, że zaczną powstawać mainstreamowe gejowskie filmy. Takie dzieła jak „Longtime companion” są super, ale kto to widział? Może chociaż z mojego dokumentu „W łóżku z Madonną” część ludzi dowie się, że geje to nie potwory.

(…)



Jesteś rzeczywiście tak perwersyjna, jaki masz wizerunek?
Zależy, co dla ciebie jest perwersją. Podnieca mnie widok dwóch całujących się facetów. To perwersja? Podnieca mnie uprawianie seksu z kobietą, gdy trzecia osoba – kobieta lub mężczyzna – patrzy. To perwersja? Poza tym, nie wszystko, co sugeruję w moich clipach, rzeczywiście robię w życiu.

A dilda?
Nie interesują mnie.

Jakiekolwiek zabawki seksualne?
Nie, mnie kręci ciało. Żywe, oddychające. Zresztą, palec wystarcza. Nigdy w życiu nie miałam wibratora – jeśli chcesz wiedzieć.

Powiesz coś o swoim chłopaku, Tony’m Wardzie? Podobno ma tak boski tyłek, że można by z niego serwować drinki.
Mnie nikt nie serwował drinków z jego tyłka. Ale rzeczywiście, jego tyłek jest wspaniały.

A dużego ma ptaka?
Nie wiem, nie mierzyłam. Dla mnie jest OK.

Rozmiar ma dla Ciebie znaczenie?
Nie.

Używacie straponu? (sztuczny członek, który kobieta może sobie „zamontować”, by spenetrować mężczyznę – przyp. MK)
Nie, nie wiem, skąd wzięła się ta plotka.

Jak się czujesz z tym, że Tony pozował nago dla gejowskich magazynów?
Ech, mamy coś wspólnego. On pozował do nagich zdjęć, gdy był bardzo młody i potrzebował pieniędzy. Ja przecież zrobiłam to samo. Więc nie mam z tym żadnego problemu.

A Warren Beatty? Dużego ma ptaka?
Ojej, znowu. Nie mierzyłam. Dla mnie jego rozmiar jest doskonale cudowny.

Czy Warren ma w sobie odrobinę gejostwa?
Chyba tak. Tak. Bóg jeden wie, ile razy Tennessee Williams chciał go poderwać. Warren był piękny. Nadal jest przystojny. Ale był taki piękny! Po prostu zniewalający. Nie wiem, czy spał w życiu z mężczyzną. Na pewno nie jest homofobem. Spytałam go kiedyś, czy poszedłby do łóżka z facetem i odpowiedział, że teraz w dobie AIDS nie chce eksperymentować.

Pouczyłaś go, na czym polega bezpieczny seks?
Nie. Lekcja bezpiecznego seksu dla Warrena Beaty? To byłby koniec świata.

A Sandra Bernard?
Co chcesz wiedzieć?

Czy ma dużego ptaka!
Ogromnego! Największego, jakiego widziałam w życiu. Sandy jest super kumpelą. Ma też jaja. Wiele dziewczyn chowa się gdzieś po kątach, a jak ja z Sandy wejdziemy do pokoju, to wszyscy zwiewają.

Nie chciałaś nigdy powiedzieć jasno, czy byłyście kochankami.
Byłyśmy przyjaciółkami. Na początku flirtowałyśmy, ale skończyło się na przyjaźni. Sandy lubi prowokować i ja zresztą też, więc gdy Letterman naciskał, to stwierdziłyśmy OK, niech się zgorszy. Ludzie mają tyle samo uprzedzeń na temat lesbijek, co na temat gejów – więc dobrze jest z nimi pograć.

Ty chyba jesteś uwielbiana nie tylko przez gejów, ale też przez lesbijki?
k.d. lang jest boska…Tak przy okazji to mówię. Wygląda jak Sean Penn, nie? Jego kobieca wersja. Mogłabym się zakochać w k.d. lang.

To rzadkość – być ikoną i gejowską, i lesbijską, nie?
Cóż, atrakcyjna ze mnie osóbka!

(…)

„The Advocate”, 7 maja 1991 r., tłumaczenie: Mariusz Kurc