Elton John

W strugach deszczu odbył się 30 maja br. koncert Eltona Johna na warszawskim stadionie Polonii. Artysta nie zawiódł, trudno było jednak posmutnieć przy "Sorry seems to be the hardest word" czy zaszaleć przy "I'm still standing", bo w butach chlupotało a po głowie i plecach spływała woda. Nawet fortepian Eltona, mimo że pod dachem, był mokry - tak zacinało. Piosenkarz gorąco podziękował publiczności, która żywo reagowała na kolejne szlagiery "Sad songs", "Don't let the sun go down on me", "Crocodile Rock" czy zaśpiewane na bis "Circle of life" i "Your song". Na koniec młoda dziewczyna - zapewne reprezentantka organizatorów - wręczyła Eltonowi wielki bukiet kwiatów. Stojący obok mnie facet w średnim wieku rzucił swej partnerce: "Ech, przecież chłopak powinien mu wręczyć!"

- Mariusz Kurc -

Ikona

Nie bez powodu najlepsza strona internetowa o kulturze gejowskiej nazywa się afterelton.com. A jeśli ktoś zapyta, na czym polega kampowy styl, wystarczy przywołać stroje Eltona z lat 70. i 80. Jednak jego droga do stania się ikoną kultury LGBT i bodaj najsławniejszym gejem na świecie oraz legendą muzyki pop o ponad 40-letnim dorobku była długa i wyboista. A najtrudniejsza okazała się akceptacja własnego homoseksualizmu.

Jestem bi

W 1970 r. Reginald (dla świata – Elton, dla bliskich przyjaciół – Sharon) poznał smak męsko-męskiego seksu. Miałem 23 lata i to wreszcie się stało. Było jak wulkan! Jaka ulga! Zakochał się w swym pierwszym facecie – Johnie Reidzie, który został jego managerem. Zamieszkali razem, ale związek ukrywali przed mediami. Razem z tekściarzem Bernie Taupinem stanowili team nie do pobicia – „Your Song”, „Tiny Dancer”, „Honky Cat”, „Rocket Man” czy „Daniel” to tylko kilka z wielu hitów, które wylansowali. Po paru latach miłość przerodziła się w przyjaźń. Współpraca zawodowa – przetrwała. Prasowe plotki o homoseksualizmie oraz męki ukrywania się sprawiły, że w 1976 r. muzyk udzielił przełomowego wywiadu. Zaprzeczając, że stanowią z Reidem parę dodał, że jeszcze nie spotkał osoby na stałe…jakiejkolwiek płci. Zapytany, czy jest bi, odparł: Nie ma nic złego w uprawianiu seksu z partnerem tej samej płci. Myślę, że każdy jest bi do pewnego stopnia. Nie tylko ja. (…) Potrzeba nam wolności w seksie – no, powiedzmy, że z kozłem – to byłaby przesada. Wywiad znalazł się na czołówkach tabloidów, a Elton zaliczył porcję homofobicznej mowy nienawiści. Wiele stacji radiowych przestało również grać jego piosenki.

W następnych latach pogrążał się w alkoholowo-narkotykowym nałogu, do którego doszła bulimia. Skończył się łańcuszek siedmiu kolejnych albumów na 1 miejscu listy Billboardu (rekord), ale Elton i tak ciągle był albo w studiu nagraniowym, albo w trasie. W latach 80. powrócił na szczyty list przebojów z „I’m still standing”. Jego standardowy zestaw po koncercie składał się z trzech elementów: kokainy, szampana i przystojniaka do jednorazowego użytku. Łatwo się zakochiwał i łatwo odkochiwał.

Jestem hetero!

Dłużej był z Gary’m Clarkiem, którego zranił nagłym pomysłem: zamierza się… ożenić. Wybranką ad hoc była realizatorka dźwięku Renate Blauel. Ślub odbył się w Walentynki 1984 r. Były chłopak John Reid załatwiał formalności i był drużbą, a obecny chłopak – wciąż w Eltonie zakochany – wybierał suknię dla panny młodej. W afterparty po weselu głównymi gośćmi była kokaina i chłopcy do wynajęcia. Pożycie małżeńskie? Jeśli już Elton w ogóle był w domu, oglądali razem filmy i obżerali się czekoladą. Po rozwodzie w 1988 r. tłumaczył, że kokainista działa irracjonalnie. Był w depresji, chciał desperacko coś zmienić w życiu a rzucenie nałogu nawet nie przychodziło mu do głowy. Czy żałuję, że się ożeniłem? Żałuję tego, że naprawdę mocno skrzywdziłem Renate – jedną z najmilszych osób, jakie znałem.

Jestem homo!

Kończył lata 80. w glorii sukcesu hitu „Sacrifice”, z destrukcyjnym nałogiem i z… nowym chłopakiem, Hugh Williamem, również narkomanem. Paradoksalnie to Hugh okazał się zbawcą. Nieoczekiwanie zgłosił się na odwyk, a Elton po namyśle poszedł w jego ślady. W 1990 r. dał pierwszy od 14 lat koncert bez „wspomagania”. W jednym z wywiadów dodał: To cud, że przez lata 80. przeszedłem z negatywnym wynikiem testu na HIV. No i w 1992 r. uczciwie się wyoutował: Czuję się wreszcie OK. Dobrze mi z tym, że jestem gejem.

Związek z Williamsem nie przetrwał. Jesienią 1993 r. Elton poszedł na ustawioną przez przyjaciół randkę i poznał 31-letniego Davida Furnisha, speca od reklamy. W Boże Narodzenie 1993 r. David ogłosił swym rodzicom: jestem gejem a moim facetem jest Elton John. Ponoć naprawdę zszokowani byli tylko drugą częścią informacji.
Elton i David są razem do dziś. W grudniu 2005 r. oficjalnie zawarli związek partnerski a wesele było wydarzeniem towarzyskim roku. Po niedawnej wizycie na Ukrainie mówili nawet o adoptowaniu dwóch ukraińskich chłopców, do której jednak nie doszło.

Kilka z piosenek Eltona jest otwarcie gejowskich: żartobliwy „Flinstone boy” o tym, jak trudno jest znaleźć inteligentnego faceta; „Big Dipper” – o seksie z marynarzem, ‘The last song” – o chłopaku chorym na AIDS, który chciałby wyoutować się przed rodzicami, wreszcie „Crystal” – o Gary’m Clarke’u (:”Crystal” to ksywka Gary’ego).

Niedzielny koncert w Warszawie był zarazem trzecim jego występem w Polsce. W 1980 r. spotkał się z Lechem Wałęsą. W 2006 r. podczas występu na sopockim festiwalu zaapelował: Słyszałem, że w Polsce osoby homoseksualne spotykają się przemocą. Zostawcie nas w spokoju! Nie chcemy nikomu szkodzić. Chcemy tylko kochać i być kochani. Ostatnio protestował również – wraz z Madonną - przeciwko uwięzieniu na 14 lat za homoseksualizm pary mężczyzn w Malawi (zostali właśnie uwolnieni) . Kilka tygodni temu nagle odwołano koncert Eltona w Egipcie planowany na 18 maja br. Powód? Elton jest otwartym homoseksualistą.

Zapytany parę lat temu, czy to prawda, że w jego uchu tkwi malutki kolczyk z diamentowym penisem, odparł dziennikarzom: Prawda. Jestem wielkim fanem penisów, cały świat o tym wie, więc chyba możecie się przyzwyczaić.