Ujawnieni geje i biseksualiści szczęśliwsi niż heteroseksualiści?

Chyba coś w tym jest :)

Nie mówię, że masz mieć pretensje lub że oni by robili Ci na złość. Mówię tylko, że presja czasem powstaje w wyniku jakiejś sytuacji nie tylko zaś jest wynikiem czyjegoś celowego działania.

moomin - nie pisałam nic o tym, że masz siedzieć w szafie, żeby nie wywoływać presji. Ja pisałam tylko o zjawisku.
Poza tym jak najbardziej namawiam ukrytych do coming outu! Oczywiście, na ich warunkach i wtedy, kiedy będą na to gotowi :)

tez tak uważam

Presje społeczności LGBT na coming outy - uważam za dobre zjawisko. Wiele osób boi się ujawnić nawet przed najbliższymi ze strachu. Spędzają więc całe swoje życie właśnie w strachu z przeświadczeniem że ujawnienie się będzie grozić życiem w cierpieniu. Okazuje się jednak że jest zupełnie inaczej - to właśnie 'nie ujawnienie się' gwarantuje całe życie w strachu i cierpieniu.
Zresztą to jest chyba naturalne że gdy jesteśmy z kimś blisko to nie okłamujemy go. Jak można okłamywać przyjaciół i rodzinę?
No ale to chyba zależy od wychowania i ludzi dokoła. Niektórzy spędzają całe życie z ludźmi mających w dupie ich i ich uczucia.
Współczuje im i zgadzam się że w takiej sytuacji lepiej się nie ujawniać. - skoro ktoś lubi ten tryb życia i nie chce zmian. Bo wtedy nic dobrego dla niego z tego nie wyniknie.

No ale zawsze namawiam wszystkich na mądry comig-out - nie róbmy tego na siłę. Nie ujawniajmy się w środowiskach "nietolerancyjnych prawicowców" którzy potem będą nas wyzywać. Tak samo gdy mamy nie tolerancyjnych rodziców. Poczekajmy na odpowiednie warunki. Wyprowadźmy się , zmieńmy znajomych, czy otoczenie. Nastawmy się na to, a wtedy można się ujawnić nawet wśród nietolerancyjnych osób - jeśli im na nas zależy to zmienią swoje poglądy - a jeśli nie to do widzenia. W każdym razie to zawsze kamień z serca- może dzięki temu jesteśmy w stanie bardziej docenić to co mamy niż osoby hetero, które nie maja takich doświadczeń.

PS mówię to tylko w kontekście comig-outów przed bliskimi nam ludźmi. - te większe publiczne , powtarzane codziennie to już dłuższa i bardziej skomplikowana historia.

Jeśli ujawnienie nastąpi gdy już jest depresja to nic nie zmieni. A jeśli nastąpi zanim pojawi się depresja to na pewno będzie dużym plusem w żyuciu tej osoby i da sporo siły i zwiększy poczucie wartości. Tak właśnie uważał wspaniały Riki Martin, żałuje, że można zrobić tylko jeden coming out-)))

Ciekawe badania!Ciekawi jak by te badania wypadły w Polsce!

Możliwe że są szczęśliwi ale nie można powiedzieć, że szczęśliwsi każdy związek jest inny.

@shingao nie rozmawiamy tu ani o mnie ani o tobie, a ty cały czas mierzysz wszystko swoja miarą, to co dla Ciebie nie jest presja dla innej osoby może nią być, @kejt już to dobrze wytłumaczyła, chociaż jeszcze bym to rozszerzył, dla niektórych opinia obcych osób ze "środowiska" na jakimś forum itp. też może być presją, i nie mówię tu ze ludzie mają się nie ujawniać żeby nie wywierać presji bo to jakiś absurd by był, ja jednak mówię o bardziej konkretnej presji która tez ma miejsce; np. jak jakaś osoba czyta że osoby które się nie ujawniają są np. tchórzami to stwierdza że musi się ujawnić bo nie chce być tak postrzegana, i nie uważam tego za stanowisko całego środowiska ale to już podkreśliłem w poprzednim komentarzu. A jeśli o moją osobę chodzi to odczuwam presje (albo dokładniej- zauważam) ale nie ma to na mnie wpływu; ujawniałem i ujawniam się się kiedy chcę i komu chcę ale jak już wspomniałem nie rozmawiamy ani o mnie ani o tobie.. A i jeszcze odnośnie "środowiska" ; zgadzam się z Tobą w 100%, chociaż ja nie tylko nie wierze w istnienie "środowiska" lgbt ale uważam ze czegoś takiego po prostu nie ma, dla tego przeważnie pisze to w cudzysłowie.

kejt:

Ale na Boga!
Czy to znaczy, że powinienem siedzieć w szafie, żeby nie wywoływać na kimś przypadkiem presji?
Owszem zgadzam się z Tobą... są ludzie którzy mają lekko "przesterowane odbiorniki" i pewne sygnały odbierają bardziej bądź inaczej. Ale to nie znaczy, że przestanę być sobą... że będę udawał heteryka, żeby jakiś "wrażliwy" ktoś nie poczuł presji.
Błagam! Sam mam zbyt wielki bajzel w głowie i nie zamierzam jeszcze za innych myśleć. Z resztą, jeśli ktoś nie potrafi o siebie zadbać, nie wie co dla niego dobre, zawsze może się poradzić innych ludzi - psychologa, znajomych, przyjaciół.

kejt:

Ok, niech będzie. To też jakaś presja. Ale w Twoim przykładzie nie mogę mieć pretensji do znajomych, że się ustatkowali i pozakładali rodziny. Bo oni nie zrobili tego, aby zrobić mi na złość. Tak samo nie można mieć pretensji do innych ludzi, że wyszli z szafy. Bo Ci co wychodzą z szafy, na ogół robią to dla siebie, a nie po to, aby wkurzać tych "nieśmiałych".