Eksport polskiej homofobii na północ. Sekretarka ambasady w Reykjaviku skarży się na warunki pracy

Margrét Adamsdóttir, sekretarka polskiej ambasady w Reykjyaviku, złożyła wypowiedzenie z pracy. Jednym z powodów odejścia miała być homofobia ambasadora.

Wykształcona lingwistka podjęła pracę w placówce w zeszłym roku, od razu napotykając na problemy z wynagrodzeniem. Wbrew wcześniejszym ustaleniom, część pensji Adamsdóttir miała być wypłacana przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych w formie rocznej nagrody. Powodem takiego stanu rzeczy miał być z jednej strony ludzki błąd, a z drugiej decyzja Margherity Bacigalupo, żony ambasadora, oskarżanej później przez Adamsdóttir o wtrącanie się w sprawy księgowe ambasady oraz złe traktowanie.

Adamsdóttir była świadkiem skandalicznego zachowania Gerarda Pokruszyńskiego, ambasadora Polski na Islandii, który po oficjalnym przyjęciu w ambasadzie niemieckiej miał nazwać gospodarza "pedałem". "Tą lesbijką" została natomiast w słowniku Pokruszyńskiego Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, dyrektorka warszawskiego Biura Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka, znana z mocnej krytyki prób przejęcia sądownictwa przez rząd PiS. Czarę homofobicznej goryczy przelała reakcja placówki na zamieszczenie przez Adamsdóttir zdjęcia z Reykyavik Pride, miejscowej parady równości, na którą lingwistka chodzi zresztą co roku. "Zostałam wezwana do do gabinetu ambasadora i oskarżona o to, że mój przełożony musiał się za mnie wstydzić na przyjęciu kościelnym", relacjonuje Adamsdóttir. "Zarzucono mi afiszowanie się z poglądami politycznymi i stawianie ambasady w złym świetle".

Podczas marcowej wizyty w Polsce Guðni Th. Jóhannessona, prezydenta Islandii, konsul Jakub Pilch opublikował w mediach społecznościowych zdjęcie dostojnego gościa podróżującego pociągiem relacji Warszawa-Gdańsk. Pokruszyński miał zakwalifikować ten czyn jako próbę ośmieszenia prezydenta Andrzeja Dudy i w efekcie konsula zwolnić. Atmosfera w ambasadzie stała się nie do zniesienia. "Każdego dnia musiałam ograniczać się wyłącznie do spraw zawodowych, żeby ukrócić kontakty personalne, z których zawsze wynikało coś negatywnego. To wpływało na wszystkich. Przestaliśmy być osobami, staliśmy się stanowiskami”, wspomina Adamsdóttir. Kiedy placówka zmusiła ją do wyboru pomiędzy obowiązkami zawodowymi, a zintensyfikowaniem opieki nad zakwalifikowaną w związku z epidemią Covid-19 do grupy śmiertelnego ryzyka córką, lingwistka złożyła wypowiedzenie.

Skarga na mobbing, którą Adamsdóttir złożyła do Ministerstwa Spraw Zagranicznych, pozostaje bez odpowiedzi - w przeciwieństwie do wniosku o wypłatę obiecanej przez ambasadę nagrody, wyrównującej pensję lingwistki. Resort odmówił.

JS