Jak to jest być gejem w Koszalinie?

Rafał Wołyniak napisał do nas kilka dni temu - podkreślił w swojej wiadomości, że jego życie jest przykładem tego, że można żyć otwarcie w mniejszym mieście i nie wszędzie jest tak źle jak mogłoby się czasem wydawać. Rafał pracuje w dziale promocji Bałtyckiego Teatru Dramatycznego, kilka lat temu zamieszkał w Koszalinie, w którym od razu się zakochał. Mężczyzna angażuje się w życie miasta, brał udział w programach telewizyjnych, kilka razy był Żywą Książką (jako gej właśnie). Ostatnio zaangażował się w kampanię wyborczą kandydata do Sejmu z list... Platformy Obywatelskiej.

Nigdy się nie ujawniał, ale tylko i wyłącznie dlatego, że nigdy też nie ukrywał swojej orientacji seksualnej. Z okazji Coming Out Day porozmawialiśmy z Rafałem o wychodzeniu z ukrycia i otwartym życiu w mniejszym mieście.

Dlaczego warto się ujawnić?
Rafał Wołyniak: Jestem zdania, że każdy musi sam dojść do wniosku czy chce wyjść z szafy. Czy jego własny coming out jest mu potrzebny. Ja zanim zakomunikowałem przed wszystkimi najbliższymi kim jestem i otwarcie mówiłem o sobie per "gay", to najpierw sam przed samym sobą dokonałem wyjścia z przysłowiowej szafy i byłem w pełni świadomy swojego stanu umysłu i świadomy tego, jak chce dalej żyć. Taki stan jest już ze mną od 16 roku życia - czyli już bardzo bardzo długo (patrząc na mój starzejący się pesel).

Jak się żyje w Koszalinie będąc ujawnionym gejem?
W Koszalinie mieszkam od prawie 6 lat jest, to moje miejsce na ziemi, w którym zapuściłem korzenie. Zauważyłem, że wiele osób z "naszego środowiska" boi się samego otoczenia. Koszalin nie należy do wielkich miast, ale też nie jest aż tak mały, żeby nie można było żyć anonimowo, ale być sobą. Jestem osobą publiczną i dość rozpoznawalną, nie przeszkadza mi to, że jest przyczepiona do mnie łatka "pan z teatru", "pan gej". To tak, jak byśmy się chcieli pozbyć lub zataić jakąś cechę charakteru. Seksualność dla mnie jest czymś naturalnym, jest czymś normalnym... To ukrywanie tego, że jest się gejem jest nienormalne i nienaturalne. Owszem, zdarzają się akty nietolerancji i przykro mi z tego powodu, natomiast ja od samego początku nie ukrywałem tego kim jestem i nie miałem z tym problemu. Może dlatego, że otaczam się ludźmi otwartymi, poczynając od rodziny, współpracowników, znajomych, czy nawet sąsiadów.

Co Pana zdaniem można zrobić, żeby ludziom LGBT poza dużymi miastami żyło się lepiej?
Może to dziwnie zabrzmi, ale mam wiele negatywnych opinii i reakcji od innych homoseksualistów: że za bardzo się otwieram i epatuję moją seksualnością. I może dlatego ciągle jestem sam...

Aby ludziom LGBT żyło się lepiej w małych miejscowościach trzeba po prostu być sobą. Musimy sobie wszyscy uświadomić, że rewolucje kończyły się zawsze źle i tego powinniśmy nauczyć się z historii. Moim zdaniem należy żyć po swojemu. Należy być sobą, traktować innych jak się samemu chce, aby nas traktowano, a przede wszystkim iść przez życie z podniesioną głową i uśmiechać się do ludzi. Robić swoje, robić to co robimy najlepiej i nie patrzeć na opinie innych.

Skąd zaangażowanie w kampanię PO?
Ja zawsze robiłem to co chce i to w czym jestem najlepszy. Stałem się ekspertem w swojej dziedzinie i jestem dumny z tego, że region koszaliński mnie przyjął i pozwolił mi się rozwijać. Zostałem zaproszony do promocji ludzi regionu, będącej częścią reklamy wyborczej... Główne założenie jest jednak takie, żeby promować region.

Z okazji Dnia Wychodzenia z Ukrycia - wszystkim ujawnionym gratulujemy, a nieujawnionym życzymy dużo uśmiechu, pozytywnej energii i odwagi! I zachęcamy do dzielenia się dziś własnymi opowieściami i doświadczeniami związanymi z coming outem!