Masz pytania o transpłciowość? Zadaj je transpłciowej osobie

Wielokrotnie na QUEER.PL pojawiały się teksty, w których informowaliśmy o wynikach badań mówiących, że widoczność osób LGBTQ zwiększa społeczną akceptację. Na większą skalę w ten sposób działa równość małżeńska, na mniejszą - ale równie, jeśli nie paradoksalnie bardziej, istotną - coming outy, zarówno osób publicznych, jak i każdego i każdej z nas.

W obliczu trwającej i wciąż się nasilającej nagonki prowadzonej przez partię rządzącą i Kościół, widoczność jest wyjątkowo ważna, ale i wymaga jeszcze większej odwagi niż we względnie "normalnych" czasach. Ale jak pokazywać, że jesteśmy i kim jesteśmy, skoro trwa pandemia i Marsze Równości zostały albo odwołane, albo przełożone na późniejszy termin? Odpowiedź jest prosta: media społecznościowe.

Transpłciowa Maja Heban rozpoczęła trwający Miesiąc Dumy pisząc na Twitterze, że chętnie odpowie na pytania dotyczące swojej tożsamości płciowej: "Jeśli macie jakieś pytanie jak to jest być osobą transpłciową w Polsce, jeśli coś jest niejasne, jeśli nawet nie do końca 'to popieracie', ale chcecie zrozumieć i jesteście gotowi mnie nie obrażać - pytajcie. Jestem prawdziwa".

Coming out na publicznym profilu w mediach społecznościowych, gdzie traci się kontrolę nad tym, kto i kiedy może to zobaczyć, wymaga ogromnej odwagi, świadomości potencjalnych konsekwencji i pewności, że taki krok jest dla danej osoby bezpieczny. Maja nie tylko wprost napisała o swojej tożsamości płciowej, ale i zaoferowała pomoc w zrozumieniu i edukowaniu - a pamiętajmy, że w 2020 roku, kiedy powszechny jest dostęp do nieskończonych źródeł wiedzy za pomocą internetu, edukowanie innych o transpłciowości nie jest obowiązkiem transpłciowych osób, tak samo jak edukowanie białych o rasizmie nie jest obowiązkiem czarnoskórych, czy o homoseksualności - osób homo.

W rozmowie z nami Maja przyznała, że nie spodziewała się zainteresowania tematem: "Mam swoje grono obserwatorów i raz na jakiś czas piszę jakiegoś wkurzonego posta o tym, jak to mam dość obecnej sytuacji w kraju". To właśnie te emocje skłoniły ją do zaoferowania pomocy w zrozumieniu transpłciowości i sytuacji osób trans: "Pogarszająca się atmosfera nienawiści sprawiła, że od jakiegoś czasu staram się bardziej angażować i przeobrazić swój couchtivism w coś bardziej namacalnego". Pytania faktycznie zaczęły się pojawiać pod tweetem, a Maja - zgodnie z obietnicą - konsekwentnie i rzetelnie na nie odpowiada.

Tweet nie jest internetowym coming outem Mai - to ma już za sobą. Temat transpłciowości jednak nie jest w Polsce wystarczająco widoczny, w kontekście sytuacji i praw osób LGBTQ mówi się głównie o pierwszych dwóch literkach akronimu, a w mainstreamowej dyskusji w centrum znajdują się geje. Często potrzeba tragedii, jak samobójstwo Milo Mazurkiewicz, by temat został poruszony - i zniknął równie szybko, jak się pojawił. Praca do wykonania na rzecz widoczności osób transpłciowych jest ogromna i obowiązek jej wykonywania powinien - zgodnie z ideą intersekcjonalności - należeć do nas wszystkich, a za przykład powinny służyć nam takie osoby, jak Maja, która przyznała: "Wiem, że tematyka transpłciowości jest dla wielu osób niezrozumiała, stąd moja wola, żeby nawiązać dialog z ludźmi, którzy chcą się czegoś dowiedzieć, ale nie wiedzą, jak zapytać".

Jeśli macie jakieś pytanie jak to jest być osobą transpłciową w Polsce, jeśli coś jest niejasne, jeśli nawet nie do końca "to popieracie", ale chcecie zrozumieć i jesteście gotowi mnie nie obrażać - pytajcie. Jestem prawdziwa.#PrideMonth #LGBTQ #LGBT

— Maja Heban (@HebanMaja) June 2, 2020

Piszę o Mai z nadzieją, że jej inicjatywa zainspiruje osoby, których sytuacja życiowa jest wystarczająco stabilna, że mogłyby pozwolić sobie na coming out w mediach społecznościowych. Każdy taki krok przybliża nas do równości - droga jest długa i wyboista, to fakt, ale nie jest nie do przejścia. Być może tweeta takiego, jak ten napisany przez Maję, zobaczy jakiś transpłciowy (czy nieheteroseksualny w przypadku coming outu osoby niehetero) nastolatek i sprawi to, że poczuje się zrozumiany i odnajdzie nadzieję, że może być lepiej. Albo może przeczyta to rodzic takiego dzieciaka i postanowi zadać pytanie, które pomoże mu zrozumieć swoją pociechę. Albo po prostu inna dojrzała osoba nieheteronormantywna zobaczy i stwierdzi, że też chciałaby pomóc i również się ujawni. Maja też wyraża podobną nadzieję, co ja: "Jeśli uda się dotrzeć do kogoś spoza mojego bąbelka lewicowych, queerowych sojuszników, to będę szczęśliwa". Jeśli to nie zagraża naszemu bezpieczeństwu - wychodźmy z ukrycia. Rozmawiajmy z ludźmi. Jeśli nam było trudno, nasz coming out może sprawić, że choćby jednej osobie, która przyszła po nas, będzie łatwiej. Pokazujmy, że jesteśmy - bo jesteśmy i mamy prawo do bycia zrozumianymi i do godnego życia.

(ab)