Paradę mamy co wtorek

Wasz kanał na YouTube ma już dwa lata, trochę więc już w tej gejowskiej vlogosferze działacie. Czy Waszym zdaniem coś w kontekście "branżowych" vlogów się zmieniło?
Dominik: Po naszym powstało kilka vlogów, byliśmy taką iskierką, przecieraliśmy szlaki i z pewnością ileś tam osób się nami zainspirowało.

Docierają do Was głosy, że ktoś dzięki Wam zaczął tworzyć vloga?
Karol: Bardziej na zasadzie: fajna sprawa, może ja też spróbuję.
Dominik: …albo: gdybym miał faceta to też chciałbym z nim coś takiego nagrać. Ale to nie jest tak prosto zacząć – hop siup i jest. Bycie youtuberem to nie jest tak, że sobie będę nagrywał filmiki. Trzeba mieć pomysł, trzeba robić to regularnie. Na początku jest zapał, są pomysły, ale potem powstają cztery filmy i koniec.
Karol: Często ludzie piszą z prośbą, żebyśmy nagrali o czymś filmik, na dany temat. I jeżeli prośby się powtarzają to wtedy tak robimy.
Dominik: Też słuchamy tego co ludzie do nas piszą i co chcą oglądać.

I jakie to są na przykład tematy?
Dominik: Było zapytanie „w jaki sposób się golić” i zrobiliśmy filmik o goleniu.
Karol: Jak powiedzieć rodzicom, o coming out było dużo pytań.

Inspirujecie się innymi vlogami?
Dominik: Czasem sobie przeglądam, ale żeby się inspirować to nie. Gdy siedzę w pracy i wpada mi jakiś pomysł to go zapisuję.
Karol: O, na przykład wczoraj był u nas znajomy, siedzimy sobie, pijemy drinka i jest rozmowa i nagle mówię: szybko, muszę zapisać pomysł, cisza, piszę! Challenge robimy, bo to robią wszyscy, jakieś śmieszne, jak ze śmietaną.

Zanim zaczęliście sami prowadzić kanał – kogo oglądaliście?
Dominik: Ja wcześniej miałem swój kanał, zagranicznych oglądałem kilku.
Karol: Tych najsłynniejszych. MarkE Miller (patrzy na Dominika)?
Dominik: Tak, ale mam wrażenie, że im poziom trochę potem opadł. Kiedyś mieli ciekawsze filmy.
Karol: Prowadzimy duży zeszyt, tam wpisujemy wszystkie nasze pomysły i z tego czasem coś bierzemy, ale ostatnio tematy wpadają nam same.
Dominik: Przede wszystkim: chcemy pokazać jak wygląda nasze życie.
Karol: Niektórzy nam zarzucają, że tak nie wygląda życie przeciętnego geja, ale my pokazujemy nasze życie, a nie "życie przeciętnego geja".



Mówicie, że życie par jednopłciowych nie różni się bardzo od życia par różnopłciowych. A czy oglądają Was heterycy?
Karol: Oglądają, ale przeważnie kobiety.

Jak reagują?
Karol: Bardzo pozytywnie. Dużo starszych pań nas ogląda, które mówią: jak fajnie, że jest taka parka, bo ja stara baba, z dwójką dzieci, siedzę w domu to pooglądam chociaż was i mam banana na twarzy. To jest bardzo miłe. Mamy kilka takich fanek z wnukami. Z moją mamą też się już zaprzyjaźniły na Facebooku.

Polityka: unikacie tego tematu. Patrząc na sytuację w Polsce, zwłaszcza ludzi LGBT - czy uważacie, że to co robicie absolutnie nie jest ani nawet troszkę polityczne?
Dominik: My się czujemy youtuberami, a każdy youtuber unika polityki. Stara się w to nie mieszać, tworzy, to jest jego życie, jego świat, a poglądów politycznych nie wyraża. Dlatego uciekasz z telewizji do Internetu, żeby tego nie było. My się też tego trzymamy i nie mówimy na kogo głosować lub na kogo nie głosować.
Karol: Kościół i polityka to są dwa tematy, których nie ruszamy.
Dominik: Zrobiliśmy film z manifestem i o tym jak się czujemy w Polsce, ale to wszystko zależy od punktu widzenia. Jest mnóstwo par heteroseksualnych, które wspólnie nagrywają filmy, ale czy oni robią coś politycznego?



O, na nich się tak nie patrzy, ale ktoś mógłby powiedzieć, że "propagujecie" homoseksualność i wciągnąć Was w politykę.
Dominik: To takie typowo polskie. Takie patrzenie i od razu hejtowanie, negowanie czegoś co jest inne niż standardy szablonowe.
Karol: Niech każdy ma swoje przekonania i niech się ich trzyma, my nie chcemy ukierunkowywać ludzi.

Co sądzicie o związkach partnerskich, czy równości małżeńskiej?
Karol: Oczywiście chcielibyśmy, żeby to było.
Dominik: Głównie chodzi o dwie kwestie: dziedziczenie i wgląd do dokumentów w szpitalu.
Karol: Chcemy nie tylko związków dla par homoseksualnych, ale także heteroseksualnych, bo też są takie, które nie chcą brać ślubu, ale chcą mieć zabezpieczone te pewne rzeczy prawne. Są umowy cywilno-prawne, ale …
Dominik: Załatwianie pewnych spraw notarialnie to jest moim zdaniem trochę cudowanie.

Nie myśleliście, żeby iść drogą np. Marka i Jędrzeja? Oficjalnie podpisać umowę, wyprawić ceremonię?
Dominik: Dla mnie to jest tylko papier. Mogłem to zrobić lat temu dziesięć, planowaliśmy nawet ślub za granicą, ale nam przeszło.
Karol: Nie, nie mamy takiej potrzeby. Jesteśmy dorośli, kochamy się, jak coś kupujemy to jeden kupuje lodówkę, drugi pralkę.

A nie obawiacie się o kwestie formalne jak np. dziedziczenie, czy szpital?
Dominik: Z kimś rozmawialiśmy, kto właśnie miał załatwione te sprawy cywilno-prawne i jednak miał problem w szpitalu.

OK, jak radzicie sobie z krytyką?
Dominik: Ja zawsze powtarzam, że ludzie, którzy nic nie robią, najgłośniej krzyczą. Tyle razy słyszałem, że źle ustawiamy kamerę, że jest złe światło, że filmiki beznadziejne...
Karol: To zależy, bo wiele osób do nas pisze, że robicie lepszą rzecz niż niejedna parada.
Dominik: My tak naprawdę paradę mamy w każdy wtorek, bo we wtorek wychodzi filmik i potencjalnie może dotrzeć do każdego.

Idziecie na Paradę?
Karol: Ja mam szkołę, ale zrobimy tak, że na jakiś czas na pewno się pojawimy.
Dominik: Dużo ludzi do nas pisało i pytało się, czy będziemy.
Karol: W przeszłości nie chodziliśmy, bo nie czuliśmy potrzeby, ale skoro ludzie wręcz nas proszą, żebyśmy poszli to nie ma innego wyjścia.

A byliście kiedyś w ogóle na takim wydarzeniu?
Dominik: Wiesz co, nie, ja nigdy nie czułem potrzeby.



Robicie też filmiki o poważniejszych rzeczach: był hejt, testowanie HIV. Jak się czujecie z takimi tematami?
Karol: Dobrze, bo one niosą przekaz i mamy na nie duży odzew. Ludzie boją się np. iść na badanie, bo boją się, że będą musieli podać swoje dane, czy że będą mieli obciętą rękę.
Dominik: Dużo ludzi nie ma też kogo o takie rzeczy zapytać. Po tym całym blichtrze, który na nas spadł, występie w TVN-ie, poczuliśmy misję. A zbliżał się Międzynarodowy Dzień HIV/AIDS. Dlatego zrobiliśmy film, w którym jawnie poszliśmy na test, pokazaliśmy jak to wygląda i – co równie ważne – jak czytać wyniki. Jeżeli bierzemy się za poważniejsze tematy to staramy się jak najbardziej je zgłębić, żeby móc przekazać jak najwięcej informacji.

A hejt? Jak sobie z nim radzicie?
Dominik: Zależy od filmu, pamiętamy jak wyszły pocałunki, które były dość mocno nagłośnione. Nie czytam wpisów i komentarzy, które zamieszczane są w innych serwisach – to nie dotyczy mnie i nie reaguję. Jeżeli dzieje się to u nas – z jednej strony przyzwyczaiłem się do pewnych treści…
Karol: …z drugiej mówimy, że to jest nasz dom i nie należy w domu bruździć, więc robimy porządki z tym.
Dominik: Czasami jest tak, że jak jest jakiś negatywny komentarz to sami ludzie włączają się w dyskusję i ta osoba się wycofuje. Mamy ludzi, którzy faktycznie potrafią nas bronić. To jest bardzo miłe.
Karol: Hejt nas już jakoś bardzo nie rusza.

A ten z wewnątrz społeczności?
Karol: Ten boli.
Dominik: Przykro nam, że nasze środowisko nas nie wspiera.
Karol: Trochę jakbyśmy pod górkę jechali.



Macie jakiś pomysł na to, żeby wewnątrz społeczności tego hejtu było mniej?
Dominik: Mnie się wydaje, że musielibyśmy zostać docenieni przez środowisko heteroseksualne. Wtedy zyskalibyśmy szacunek. A tak to jesteśmy nikim, nagrywamy sobie filmiki. Gdybyśmy mieli na przykład nie wiem, spotkanie z Andrzejem Dudą, albo własny program w telewizji… Zobacz jak jest traktowany Michał Piróg, lubią go. Ludzie nie widzą, że my to też robimy dla tego środowiska.
Karol: Kręcą sobie filmiki i robią głupoty. No tak, głupoty także robimy, dla przyjemności, ale też uświadamiamy.
Dominik: Ostatnio słyszymy, że się lansujemy po ściankach. No tak sobie ułożyliśmy życie, że spływają do nas zaproszenia na różne wydarzenia, więc dlaczego nie mamy iść? To dla nas forma promocji.

Coming out macie za sobą, żyjecie otwarcie, dzięki kanałowi także w pewien sposób publicznie. Co byście radzili Waszym fanom i fankom, którzy coming out mają jeszcze przed sobą?
Karol: Najpierw trzeba zrobić rozeznanie, jak rodzina i znajomi reagują na tematy homo, jak postrzegają innych. Zwrócić uwagę na ich zachowanie. I wtedy małymi kroczkami.
Dominik: Moim zdaniem powinni przemyśleć, czy na pewno chcą to zrobić, czy jest im to potrzebne, czy to coś zmieni w ich życiu. Wziąć pod uwagę, że rodzice, jak w moim przypadku, mogą źle zareagować. Co wtedy zrobić? Czy mają jakąś alternatywną opcję? To wszystko trzeba przemyśleć, decyzja nie może być pochopna. My nie namawiamy, żeby każdy to robił, to nie zmienia wiele, bo jesteś takim samym człowiekiem…
Karol: …poczekaj Miś, coming out bardzo wiele zmienia.
Dominik: Ale to trzeba zrobić w bardzo przemyślany sposób.
Karol: Często powtarzam: jeżeli twój coming out się uda i twoi rodzice cię tolerują to masz już, hmm, nie chcę przeklinać… wyjeb... Bo jeżeli rodzice cię nadal kochają i wspierają, to co cię obchodzi reszta?
Dominik: Coming out też jest ważny w tym kontekście, że jeżeli ze swoim partnerem lub dziewczyną jeździsz do rodziny i masz z nią kontakt, to na pewno czujesz się lepiej, jesteś szczęśliwszy, bardziej radosny. Aczkolwiek w społeczeństwie polskim ciężko jest zmienić ową mentalność. Jest myślenie: co powiedzą sąsiedzi, albo, że nie będzie dzieci.
Karol: My mamy koty!

A myślicie o dzieciach?
Karol: Nie.
Dominik: To trzeba czuć wewnętrznie, ja tego nie czuję. Chociaż dostaliśmy propozycję patchworkową.

Co sądzicie o tęczowych rodzinach, o których w Polsce jest coraz głośniej?
Karol: Kocham takie zdjęcia, na których jest dwóch ojców i szczęśliwe, uśmiechnięte dziecko. I trochę widzę takiego siebie.
Dominik: W Polsce żywe są stereotypy dotyczące takich rodzin, np. o wykorzystywaniu. Ja nie jestem przeciwny, aczkolwiek uważam, że dwie kobiety tak, dwóch mężczyzn nie.
Karol: Dlaczego?
Dominik: Z mojego punktu widzenia mężczyzna to jest bardziej taki samiec, owszem, może też być dobrym opiekunem, ale kobieta ma dużo więcej ciepła.
Karol: Zabrnąłeś w to pytanie, ja nie wiem, wybrnij.
Dominik: Może tak patrzę na to, bo ja sam nie czuję potrzeby posiadania dzieci. Puentą na pewno jest to, że jeżeli jest dwóch mężczyzn, którzy czują to ojcostwo to nikt nie powinien im tego zabronić.

Może to dobry temat na filmik?
Dominik: O, może, pomyślimy.



Jakie plany na przyszłość? Czy wiecie, w którą stronę chcecie się rozwijać? Własny program w telewizji? Linia ubrań? (uśmiech)
Dominik: (śmiech) Wszystko przed nami. Zobaczymy jak to się rozwinie, na pewno chcemy nagrywać dalej.
Karol: Mamy już takie trochę serie, poradniki, recenzje, gotowanie, wyjazdy.
Dominik: Dokumentujemy nasze wyjazdy wakacyjne. Mamy dzięki temu dla siebie pamiątkę i możemy pokazać ludziom, że są fajne miejsca i dać kilka wskazówek.
Karol: Ludzie często myślą, że podróżujemy za YouTube’a, ale to nie jest prawda.

Skoro już pojawiła się kwestia „wrzutów za kasę”. Pokazujecie swoje życie, ale czy nie macie trochę wrażenia, że tak na serio niewiele osób na takie życie może sobie pozwolić?
Dominik: No tak, ale skoro już zabrnęłaś w pułapkę: ja pokazuję, jak wygląda moje życie, a nie to wspomniane już życie typowego geja. Mnie na to stać, ja sobie na to odłożyłem pieniądze.
Karol: Pracujemy w państwówkach, to nie są pensje nie wiadomo jakie. Po prostu sobie odkładamy pieniądze regularnie i tyle. Więc dzisiaj nie pójdziemy jeść gdzieś tam, tylko sobie ugotujemy w domu.
Dominik: Ale oczywiście rozumiem takich ludzi.

Popularność jest fajna?
Dominik: To fajne, gdy gdzieś idziesz i ludzie cię poznają. Ale niestety ludzie się boją czasem do nas podejść. Nie wiem dlaczego, czy i czego się wstydzą?
Karol: Często powtarzamy: nie bójcie się nas zaczepiać. Dziś np. w tramwaju chłopak mnie zagadał, to bardzo fajne.
Dominik: Ja wychodzę z założenia, że trzeba robić to co się kocha. A to kochamy.

Miłość?
Dominik: Dziś stwierdziliśmy, że wiek nam służy, bo wyglądamy lepiej niż gdy się poznaliśmy, ale najbardziej służy nam miłość. Wiele osób nam pisze, że chciałoby taki związek jak my, ale my nie mieliśmy tego od tak, ciężko zapracowaliśmy sobie na to. Najcięższy był pierwszy rok, docieraliśmy się. Teraz mamy stałą, dojrzałą relację.
Karol: I nawet po 11 latach ciągle jest ta zazdrość. I nie możemy się sobą znudzić. Seks? Wybitny!