Jak to leciało? 11 lat Marszu Równości w Krakowie

opp:

Bo ludzie się boją, nigdy nie przewidzi się czy będzie atak, czy nie. Cenimy bezpieczeństwo i chcemy spokojnego życia, a co za tym idzie, mimo potrzeby równości, nie chcemy się narażać.
Wielu odnosi wrażenie, że skoro już się o tym mówi, działa, to aktywiście zrobią wszystko za nas. Zapominamy, że to my kreujemy rzeczywistość i nikt tego nie zrobi za nas.
Wielu młodych boi się, że ktoś ich dostrzeże w mediach, wiadomość trafi do rodziny, pracy czy na uczelnie i dopóki nie są niezależni nie chcą, by tak się stało, by stracić wsparcie finansowe, kontakty z rodziną czy spotkać się z nieprzychylnością środowiska.