"Queer as folk" w Polsce

Kultowy gejowski serial 1 marca 2010 r. po polsku ekskluzywnie na antenie nFilmHD oraz nFilmHD 2

Czterech homoseksualnych przyjaciół koło trzydziestki: rezolutny, choć też nieco irytujący Michael, ironiczny i trochę zakompleksiony Ted, przegięty i wesoły Emmett oraz boski brutal Brian, prawdziwa seks-maszyna, przed którą nogi każdego geja w Pittsburghu rozkładają się same. Oprócz nich, 17-letni blond aniołek Justin, który ma szczęście stracić dziewictwo z Brianem i od niego dowiedzieć się praktycznie, na czym polega rimming. Następnie stanowcza Melanie i opiekuńcza Lindsay, para lesbijek, którą poznajemy w momencie, gdy dziewczyny stają się rodzicami (biologicznym ojcem dziecka urodzonego przez Lindsay jest Brian). I jeszcze najwspanialsza gay-friendly mama (Michaela) na świecie czyli Debbie - dużo bardziej dumna z gejostwa syna niż on sam - oraz jej brat, wujek Victor. Plus cały korowód dwuplanowych postaci.

Ich perypetie będzie można od marca śledzić nie z anglojęzycznych kaset czy płyt dvd (oficjalnych lub nie), ale po polsku, na polskim kanale telewizyjnym. Pełne 5 sezonów. 83 odcinki. Oryginalny QUEER AS FOLK powstał w Wielkiej Brytanii. Dwa sezony były emitowane przez Channel 4 w latach 1999-2000. Sukces serialu skłonił Amerykanów do nakręcenia własnej – znacznie rozszerzonej - wersji, którą można było oglądać na Showtime między grudniem 2000 a sierpniem 2005 r. Właśnie tą wersję obejrzą teraz polscy widzowie.

QUEER AS FOLK jest najlepszym pod względem artystycznym i najwszechstronniejszym pod względem sposobu prezentowania tematyki gejowskiej dziełem telewizyjnym. W ciągu pięciu sezonów jego twórcom udało się jeden po drugim omówić i pokazać prawie wszystkie aspekty życia gejów i lesbijek we współczesnym społeczeństwie. Tytuł „Queer as folk" jest wzięty z angielskiego powiedzenia „There's nought so queer as folk" i znaczy tyle co - „nie ma nic równie dziwacznego co człowiek". Poznajemy życie społeczności homoseksualnej ze szczegółami i we wszelkich jego dobrych i złych odmianach, ani przez chwilę nie tracąc z pola widzenia prawdy, że przedstawieni bohaterowie są równoprawnymi członkami społeczeństwa. Chciałbym, aby to humanistyczne przesłanie serialu dotarło do widzów: tak wygląda życie tej mniej znanej i mniej licznej części normalnych obywateli każdego kraju – mówi Tomasz Raczek, szef kanałów filmowych telewizji „n”.

Sporo tu humoru, mnóstwo ciekawych rozwiązań fabularnych świadczących o tym, że twórcy z „gejowskim światem” są za pan brat, no i bardzo dużo seksu. Pokazanego bardzo śmiało i apetycznie. Ponieważ akcja dzieje się w Pittsburgu (w wersji brytyjskiej – w Manchesterze), nie jest to „gejowski seks w wielkim mieście” – Michael ma trudności z coming outem w pracy, Brian praktycznie nie utrzymuje kontaktu z bardzo homofobicznymi rodzicami, Emmett musiał uciekać do Pittsburgha z prowincji itd. Co nie znaczy, że tkwią w psychicznym dołku i nie prowadzą bujnego życia uczuciowego i erotycznego. Michael beznadziejnie kocha się w Brianie. Brian traktuje go jak kumpla i zalicza kolejnych przystojniaków (a „przerób” ma spory - kilku na tydzień). Ted ma tremę przed każdym podrywem i rzeczywiście permanentnie dostaje kosza. Do tego dochodzi całe spektrum zagadnień dotyczących HIV – nosicielami są wujek Vic i Ben, postać, która pojawi się w drugim sezonie serialu. Oraz homorodzicielstwo – dwie mamy Melanie i Lindsay oraz ich mały synek Gus. Czy polscy geje i lesbijki odnajdą się w tych problemach? Raczek nie ma wątpliwości: Tak, mam wrażenie, że z dnia na dzień polska społeczność LGBT coraz bardziej przypomina bohaterów pokazanych w QUEER AS FOLK. To zresztą zmienia się bardzo szybko. Sądzę, że gdy będziemy kończyli emisję ostatniego piątego sezonu QAF, życie polskich gejów i lesbijek będzie znacząco różniło się od tego, które jest teraz naszym udziałem. Zmiany dokonują się błyskawicznie i są nieuchronne a emisja QAF może je tylko przyspieszyć!



Nie ukrywa też, że sam jest fanem serialu: QAF ujął mnie tym, że nie używa stereotypów do opisania życia gejów i lesbijek. Że nie uderza w tony martyrologiczne (których nie lubię najbardziej) i nie próbuje naszego życia przedstawiać w kategoriach rozdzierającego dramatu. Pokazuje je w sposób pozytywny i zjednujący sympatie obserwatorów. A na dokładkę - prawdziwy!

P.S. Internauci głosujący na www.afterelton.com uznali Briana za najlepszego gejowskiego bohatera telewizyjnego. Jego związek z Justinem opierający się na zasadach nie naśladujących heteronormatywnych wzorców (m.in. można uprawiać seks z innymi, choć tylko raz z jednym partnerem; trójkąty tudzież żywe prezenty urodzinowe w postaci przystojniaka na gorący numerek są mile widziane) powinien stanowić cenny wkład subkultury gejowskiej w kulturę w ogóle.