Podróże z IS: Paryż

Paryż zawsze wart był podróży - to stare przysłowie jest dziś bardziej aktualne niż kiedykolwiek przedtem. Monumentalne gmachy, świątynie, pałace, bulwary, muzea, opera i teatr - turystyczna oferta stolicy Francji jest imponująca. Równie bogate w ofertę i tradycję jest paryskie życie gejowskie, które w ostatnich latach przeżywa niebywały rozwój. Podobnie jak w innych metropoliach, niemal cała "infrastruktura" znajduje się w jednym miejscu. Pominąwszy kilka klubów i saun, życie gejowskie koncentruje się na prawym brzegu Sekwany w Marais. W ciasnych i krętych uliczkach historycznej dzielnicy dookoła Centre Pompidou i Hotel de Ville znaleźć można eleganckie butiki, sklepiki oferujące przydatne i nieprzydatne przedmioty, galerie, kluby i restauracje. Szczególnie wzdłuż rue Sainte-Croix de la Bretonnerie i przecinających ją zaułkach, co krok widać tęczowe flagi. Zdobią one witryny sklepów. Znajduje się tu pierwsza gejowska piekarnia oferująca słynne rogaliki croissant i otwarta do późnej nocy gejowska księgarnia "Les Mots a la Bouche". Na końcu ulicy położony jest branżowy hotel "Central".

O zabytkach które trzeba obowiązkowo trzeba zwiedzić nie wspominam. W Paryżu jest jednak kilka miejsc których nie wymieniają książkowe przewodniki. Odwiedzając cmentarz P?re Lachaise trudno ominąć groby Oscara Wilde'a i Marcela Prousta. Grobowiec Gertrudy Stein zdobi okaleczony w intymnym miejscu anioł. Legenda głosi, że kamiennego siusiaka odłupała jakaś pruderyjna Angielka. W skarbcu katedry Notre-Dame podziwiać można nie tylko kielichy mszalne, lecz także ornaty zaprojektowane na obchody Światowego Dnia Młodzieży w 1997 roku przez słynnego kreatora mody Jean-Charles de Castelbajac'a. Wywołały one swego czasu mały skandal, kiedy ktoś odkrył, że szaty młodych kleryków mają ma plecach kolory tęczy. To oczywiście ciekawostka - ale czy podobną aluzję można sobie wyobrazi nad Wisłą?

Wróćmy do konkretów: Bar "Cox" przy Rue des Archives to lokal dla prawdziwych facetów. Już po południu tłoczą się na chodniku. Można sobie pozwolić tam na jedno lub dwa piwa - o tej porze dnia znacznie tańsze w ofercie "happy hour" niż wieczorem. Tuż obok na rogu jest "Open Café", gdzie spotykają się piękni, młodzi i bogaci - oraz wszyscy którzy za takowych chcieliby uchodzić. Potem wypada spokojnie usiąść w jednej z licznych restauracji. Ceny w Marais nie są niskie - przyznają to sami Paryżanie - a i kucharze często nie stoją na wysokości zadania. Ale "Gai Moulin?, "Petit Picard" lub "Au Tibourg" odwiedza się nie tylko dla jadłospisu lecz przede wszystkim dla gości. Ciasno ustawione stoliki umożliwiają szybkie nawiązanie kontaktu. A któż może lepiej doradzić gdzie wybrać się wieczorem, jak nie miejscowi? Nieśmiałym pozostaje lektura bezpłatnego tygodnika "E-Male" w którym jest zawsze kompletna lista aktualnych imprez i wszystkie potrzebne adresy. Prędzej czy później, restauracyjni goście decydują się na kolejny punkt programu. Może pójdą do dyskoteki? Tylko czy do "Queen" przy Champs Elysées czy może tradycyjnie francuskiej "Insolite". A może porcja clubbingu, czyli włóczenia się od jednego baru do drugiego? Ewentualnie wizyta w saunie? Polecana szeroko "Sauna Bastille" na tyłach opery jest trochę za daleko. Więc może jednak bar, w którym spotkać można kogoś ciekawego? Paryż szczyci się posiadaniem największej ilości seks klubów w Europie. Wybór jest rzeczywiście ogromny. Od "Le Dépot" z rozległym labiryntem darkroomów, kosmicznymi cenami i - niestety - armią złodziejaszków, poprzez "Glove" dla wielbicieli gumy, "Keller" dla skórzaków aż po codzienne nagie party w "Impact" (mały bar w 3 Arrondissement). Problemów z nawiązaniem znajomości zazwyczaj nie ma, a do komunikacji wystarczą podstawy francuskiego lub nawet angielskiego. Przyjemne z pożytecznym połączyć można spacerując nocną porą wokół Łuku Triumfalnego lub Quai des Tuileries. Nawet jeśli nie wydarzy się tam nic ciekawego w sensie jakiejś znajomości, to liczy się przecież zdrowie i przyjemność z oglądania zabytków.

(GAB)