Przypadki włoskiego księdza Don Vito

W latach pięćdziesiątych i sześdziesiątych, popularne były francuskie filmy z serii "Don Camillo i Peppone". Rzecz działa się w niewielkiej wiosce w północnych Włoszech, a Don Camillo (grany przez Fernandela) był energicznym i pomysłowym proboszczem, walczącym o zbawienie dusz swych owieczek z komunistycznym burmistrzem Peppone. W filmie - wszystko zawsze kończyło się dobrze. Ale filmowa fikcja ma niewiele wspólnego z rzeczywistością, o czym boleśnie przekonał się włoski duchowny, przez swych parafian zwany pieszczotliwie Don Vito.

Ojciec Don Vitaliano della Sala znany jest od lat ze swego zaangażowania w sprawy społeczne. Problem w tym, że ta postawa bardzo nie podoba się jego przełożonym w Watykanie. Czara goryczy dla purpuratów przelała się pewnego upalnego dnia w czerwcu roku 2000, kiedy w roku kościelnego "Wielkiego Jubileuszu" ulicami Rzymu przemaszerowała gejowska parada - dziesiątki tysięcy gejów i lesbijek domagających się swych praw i protestujących przeciwko dyskryminującym praktykom Kościoła katolickiego. Ta pokojowa manifestacja doprowadziła nieomal do kryzysu rządowego. Watykan pienił się z wściekłości, podejrzewając gejów i lesbijki o "prowokację". Fasady licznych rzymskich "palazzi" udekorowane były transparentami, głoszącymi że homoseksualizm jest obrzydliwym zboczeniem. Można sobie wyobrazić, jakim szokiem było dla ukrytych za firankami homofobów widok maszerującego na czele pochodu księdza Don Vito!

"Moim udziałem w Gay Pride pragnąłem zamanifestować, że stoję po stronie ludzi, których społeczeństwo chce wyrzucić poza margines" - mówi dziś 39 letni kapłan. Jego przełożony, biskup i opat Vinicio Zaccaria z Montevergine surowo zabronił mu wszelkich dalszych akcji społecznych i nakazał wzmożoną troskę o parafian w Sant'Angelo a Scala, niewielkiej wioszczynie w Apeninach. Ci jednak są bardzo niezadowoleni z nakładanych na duszpasterza ograniczeń. Don Vito jest w Sant'Angelo już od 1992 roku i zyskał sobie powszechny szacunek i miłość. Najpierw, zatroszczył się o odbudowę zrujnowanego kościoła i w spektakularnym geście przykuł się nawet łańcuchem do drzwi w głównym portalu. Potem, ośmielił się krytykować rozrzutny sposób odbudowy miejscowości zniszczonych przez trzęsienie ziemi. "Za dużo biurokracji, za dużo korupcji, za dużo marnotrawstwa środków publicznych i interesów z mafią" - krytykował ksiądz. Odwrotną pocztą otrzymał jedenaście pozwów sądowych. I został jedenaście razy uniewinniony. Następnie, Don Vito przyłączył się do ruchu antyglobalistów, pojechał do Meksyku gdzie spotkał się z rewolucjonistą i przywódcą Indian Marcosem.

Tymczasem, niepokój w Watykanie przekroczył stan alarmowy. Biskup Zaccaria alarmował, że zamiast klasycznego żłóbka z siankiem i Dzieciątkiem, Don Vitale wystawił w kościele... ponton wypełniony słomą - na znak tragedii uchodźców Albańskich, przepływających przez morze do Włoch. Symbol by jeszcze nikomu nie przeszkadzał. Ale po co w górskiej wiosce urządzać dla tych nieszczęśników obóz dla uchodźców? Dwudziestego ósmego listopada 2002, biskup i opat zdecydował się na cesarskie cięcie. Ze skutkiem natychmiastowym usunął Don Vito z parafii. Uzasadnienie: Kapłan zasiał wśród wiernych "ziarno chaosu i kłótni". Jednak owoce tego "ziarna" okazały się dla kościelnego dostojnika dość niestrawne. Mieszkańcy Sant'Angelo stanęli murem za swym duszpasterzem. W dniu przybycia nowomianowanego proboszcza, na murach odnowionego kościoła zawisły plakaty: "Ręce precz od Don Vitaliano" i "Opacie przybywaj! Oczekuje cię ciepło, harmonia, braterstwo, przyjaźń i miłość". Jak można było oczekiwać, zaproszenie odbiło się o zimny mur kościelno-dygnitarskiej arogancji. Biskup nie raczył nawet przyjąć delegacji mieszkańców Sant'Angelo, którzy przywieźli podpisaną przez wszystkich parafian petycję o pozostawienie księdza Don Vitaliano della Sala w spokoju. Rzecz niebywała! Trzy starsze kobiety przykuły się na znak protestu do schodów prowadzących do opactwa! W końcu, kościelna maszyneria represji zaczęła zgrzytać i spowalniać. Nowy ksiądz został odwołany, Don Vito pozostał. Na jak długo? Nie wiadomo. Watykan tak łatwo nie odpuszcza. Gdyby księdzu, który poparł gejów i lesbijki nudziło się na wygnaniu, mógłby obejrzeć film, pokazywany właśnie w kinach. Jego tytuł: "Don Vitaliano - po prostu ksiądz".

Opracował: Tomek Juszkowski