Nie pozwólmy im odchodzić

Wyniki badań, które opublikowano w raporcie o sytuacji społecznej osób bi- i homoseksualnych ujawniły, że młodzież LGB znacznie częściej niż ich heteroseksualni rówieśnicy ma myśli samobójcze. Na pytanie "jak często w minionych miesiącach zdarzało Ci się być tak załamaną/załamanym, że myślałaś/myślałeś o samobójstwie?" tylko 37,3% badanych odpowiedziało "nigdy". Aż 12,1% respondentów miewało takie myśli "bardzo często". Wśród młodzieży heteroseksualnej zaledwie 0,7% deklarowało bardzo częste myśli samobójcze.

Autorzy raportu biją na alarm i podkreślają konieczność prowadzenia działań prewencyjnych "szczególnie w szkołach, z uwagi na to, że w najtrudniejszej sytuacji znajdują się właśnie najmłodsi geje i lesbijki."

Nawet po tak niepokojącej lekturze dość szybko przechodzimy do codzienności. Tym razem liczby okazały się być złym proroctwem i sucha statystyka potwierdziła się w rzeczywistości. Krystian* był chłopakiem wyjątkowo rezolutnym, towarzyskim i lubianym wśród rówieśników. Znałem go z widzenia i krótkiej rozmowy. Był także użytkownikiem naszego portalu. Miał szerokie zainteresowania i chętnie się nimi dzielił. Problemy, które miał wydawały się być podobne do problemów wszystkich nastolatków. Nam dorosłym łatwo je banalizować, bo z perspektywy czasu wydają się nam błahe. Pamiętam jednak doskonale własne przeżycia związane z odkrywaniem swojej tożsamości. To dramat, który w przypadku młodzieży LGB nasilany jest lękiem przed odrzuceniem i wewnętrznym rozdarciem, bo wchodzimy w dorosłość, która wydaje się być jeszcze bardziej niejasna i niepokojąca niż dorosłość ludzi heteroseksualnych.

Krystian nie wytrzymał tego napięcia. Niepokojące jest to, że nie był sam - był częścią naszej społeczności, która być może byłaby w stanie zapobiec temu tragicznemu zakończeniu? Podobno nie szukał pomocy, ale jak w czasach, w których wszyscy za czymś pędzą rozmawiać o sprawach tak trudnych jak dorastanie.

Piszę o tym, bo śmierć Krystiana przypomniała mi, że tacy ludzie są gdzieś blisko obok nas, że przecież można im pomóc. Uważam, że to ogromne wyzwanie dla organizacji, które zajmują się problemami ludzi LGBT. Nasze "orgi" stają przed bardzo trudnym zadaniem dotarcia z pomocą do młodzieży często wbrew woli rodziców i szkół. To także wyzwanie dla nas wszystkich. Chciałbym przypomnieć, że zarówno w "realu" jak i w internecie istnieją miejsca, gdzie można uzyskać skuteczną pomoc. Mogą z niej skorzystać nie tylko młodzi ludzie, lecz także ich rodzice, bo często to właśnie oni są kluczem do rozwiązania.

http://www.lambdawarszawa.org/oferta-pomocowa/poradnictwo-indywidualne
http://www.kph.org.pl/pl/pomoc/potrzebujesz-pomocy
http://transfuzja.org/pl/artykuly/pomoc_psychologiczna.htm


Chciałbym nam wszystkim przypomnieć, że nie żyjemy w kapsułkach i jesteśmy po to, żeby sobie wzajemnie pomagać. Zbyt często brakuje nam wrażliwości, która jest niezbędna, żeby dostrzec cierpienie innych.

Najgorsza wiadomość, jaką możemy dostać na naszą skrzynkę pocztową to prośba o usunięcie profilu użytkownika portalu, który odebrał sobie życie.
Uważajcie na siebie i swoich bliskich.





* Imię zostało zmienione. Zwracam się z prośba do Was, abyście uszanowali prywatność Krystiana i jego bliskich i nie umieszczali w komentarzach informacji, które mogłyby umożliwić identyfikację bohatera tego artykułu.