Spotkanie autorskie z Andrzejem Selerowiczem

Bohaterem powieści jest Artur Lipman, krakowianin, pochodzący z zasymilowanej rodziny żydowskiej. 15-latek mieszka z rodzicami i starszą siostrą Hanią na Starowiślnej. Ma długie, jasne włosy, rozmarzoną naturę, dziewczęcy wygląd i wielki talent muzyczny. Wiosną 1940 roku poznaje przypadkowo Wolfganga, starszego o jakieś 10 lat Ślązaka, który służy w armii Wehrmachtu i zakochuje się w nim bezgranicznie. Żołnierz staje się częstym gościem państwa Lipmanów, którzy dzięki jego prezentom mogą poprawić sobie warunki bytowe. Przed wypędzeniem do getta na Podgórzu Wolfgang niestety nie może ich uchronić.

Postanawia za to pomoc przynajmniej Arikowi - organizuje jego ucieczkę oraz schronienie po aryjskiej stronie. Trafia do Pani Albiny, damy lekkich obyczajów, podejmującej u siebie na zakrapianych kolacjach niemieckich oficerów. Niestety, finalnie Arik musi opuścić Kraków i ukrywać się na prowincji.

Po wyzwoleniu kieruje swoje pierwsze kroki do dawnego mieszkania na Kazimierzu, ale zastaje w nim tylko nowych lokatorów. Po rodzicach i siostrze nie ma śladu. Wyjeżdża na Ziemie Odzyskane i szykuje się na emigrację do Izraela. Lipman zostaje jednak w Polsce. Wraca do Krakowa, pracuje w miejscowej filharmonii, nie przestając myśleć o Wolfgangu. 

Niecodzienne i pełne zaskoczeń losy życia Artura Lipmana poznajemy w retrospekcji, gdy udziela wywiadu studentowi judaistyki z UJ, piszącemu pracę magisterską o życiu mieszkańców Krakowa podczas okupacji. Choć dzieli ich wielka różnica wieku i światopogląd, nawiązuje się między nimi wyraźna nic sympatii.

Okładka książki A. Selerowicza, "Ariel znaczy lew"