"Jeden wielki cyrk z dziwakami"

radek:

Zacznijmy od początku. Czy Ty jesteś wyoutowany? Czy Ty dajesz pozytywne wzorce? Bo komentarz z pretensjami każdy może napisać. Mniej chętnych jest do działania.

Parada powinna być taka, jakiej życzą sobie jej uczestnicy, bo to jest ich wydarzenie.
Śmieszni są ludzie użalający się, że Parada Równości jest taka czy owaka, więc oni na nią nie pójdą. A co oni zrobili, żeby była inna? Paradę tworzą ludzie i będzie ona taka, jak ci, którzy w niej uczestniczą - nikt przecież nikogo nie zmusza do tego mitycznego (bo u nas praktycznie nie ma to miejsca) wsadzania sobie piór w cztery litery.
Jeszcze bardziej śmieszą i zadziwiają mnie ci, którzy twierdzą, że przez Paradę nie ma, i nie będzie, w Polsce związków partnerskich. Nigdzie na świecie nie było tak, że od jednego marszu nagle jak za dotknięciem magicznej różdżki zrobiły się związki partnerskie lub małżeństwa. Nie podoba się wam Parada? Proszę bardzo - zaangażujcie się w inne działania na rzecz związków.
W pierwszym numerze magazynu "Pride" był na końcu tekst, w którym jeden bogaty gej, nie aktywista, z dużego miasta, z akceptującego środowiska rozmawia z kolegą hetero o tym, że nie potrzebują parad. To dla mnie najważniejszy dowód na to, jak bardzo Parada Równości jest potrzebna. Jak mówią: "Syty głodnego nie zrozumie".

Można śmiało debatować o tym czy warto organizować takie marsze. Osobiście nigdy nie uczestniczyłem w Paradzie Równości ale jestem za tym aby takie akcje się odbywały i to właśnie jak najczęściej, im częściej ludzie mają styczność z czymś "innym" tym bardziej staje się to "normą" jaką chcielibyśmy aby była. Chciałbym abym nie musiał się ukrywać z tym że kogoś kocham i pragną bym wyjść z domu nie martwić się o przyszłość.

Na tegoroczną Paradę poszedłem z moją mamą i przyjaciółmi. Było jak zwykle: piknikowo, wesoło i radośnie. Dużo lepiej niż rok, dwa lata i trzy lata temu. Mniej zaczepek, aż jedna się zdarzyła (acz brzmiała bardziej jak propozycja matrymonialna, hehe, pewnie się domyślacie, co za słowa).
Anyway, nie można zapominać, że to manifestacja. Że idziemy po związki partnerskie/równość małżeńską, po uznanie przestępstw motywowanych nienawiścią ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową przez polskie prawo, po równość w miejscu pracy. Po to by pokazać - JESTEŚMY.
Na polskiej "Paradzie", którą raczej bym nazwał marszem z muzyką, prawie nie widuje się "odmieńców", których często wypomina same "środowisko". To nie Berlin, nie Tel-Awiw i nie Sao Paolo. Ale też, co ci "odmieńcy" przeszkadzają? Wykluczają ich wszyscy, więc my też powinniśmy? Chcemy zaskarbiać szacunek hetero przez naśladowanie heteroopresji?!
O warszawskiej paradzie niekorzystnie zazwyczaj wypowiadają się ci, co nigdy na niej nie byli. Albo ci, którzy mają w miarę wygodne życie, kasę, poukładane sprawy rodzinne lub nigdy się na odwagę nie zebrali i nie wyoutowali. Ale to ta Warszawa ma walczyć za całą Polskę, pokazywać "my jesteśmy i żądamy praw". Nie wszyscy są bogaci, z dużego miasta i otoczeni przyjaznym środowiskiem. Dla nich MY - którzy mamy ten komfort, przynajmniej komfort wsparcia - MUSIMY chodzić na parady. Musimy być solidarni.
Jeszcze nigdy nie widziałem, żeby Parada komuś przeszkadzała - ci, co się o niej źle wypowiadają, zwyczajnie na żadnej nigdy nie byli, a obraz parady znają z transparentów akcji "Stop pedofilii". Kropka.
To jeden dzień w roku. Powinien być obywatelskim obowiązkiem, nie tylko osób LGBTQ, ale i ich rodzin i prawdziwych przyjaciół.

Sam się zastanawiałem wiele razy czy parady mają sens czy nie. Owszem parady są agresywne w tym sensie, że burzą pewien heteronormatywny ład i porządek i mogą dla wielu wydawać się natarczywe. Z drugiej strony jeśli nie parady to co innego? Jak pokazać światu, że istniejemy i też mamy potrzeby? Można powiedzieć "jest przecież wiele innych metod!". To prawda, ale czy gdyby tolerancja w kraju nie była na choćby przyzwoitym poziomie, to czy ktoś pozwoliłby nam uprawiać te inne metody. Czy nie bylibyśmy tępieni za nie, albo nasze potrzeby nie byłyby marginalizowane tylko dlatego, że ktoś by powiedział, że "nas prawie nie ma, nie widać nigdzie naszej obecności, więc kraj nie będzie się zmieniał dla setki osób". Wydaje mi się, że podstawowym celem parady nie jest przekonanie ludzi do naszych racji, ale raczej pokazanie, że istniejemy i też czegoś chcemy. Co rozsądniejsi ludzie prędzej czy później dojdą do tego, że nie trzeba się nas bać. Parady mają pokazać tylko skalę zjawiska, a to do nas, zwykłych "chomików", każdego dnia roku należy zadanie pokazywania innym, że jesteśmy tacy jak oni, a to czym się różnimy, to zbyt mało by na tej podstawie oceniać całego człowieka. Dlatego choć nie zgadzam się z tym, co niektórzy robią na paradach, to i tak mówiąc ogółem je popieram.