Nie tylko różowe porady, czyli o Queer Eye

Od początku: w latach 2003-2007 amerykańska stacja Bravo nadawała program “Queer Eye for a Straight Guy”, przetłumaczony dość niefortunnie na “Porady różowej brygady”. Pięciu gejów, czyli Kyan Douglas (fryzura i pielęgnacja), Jai Rodriguez (kultura masowa), Ted Allen (sztuka kulinarna), Thom Filicia (architektura wnętrz) i Carson Kressley (moda) brało na warsztat zaniedbanego heteryka, którego uczyli, jak dobrze wyglądać, jak się czesać, ubierać, odżywiać i zmienić przestrzeń, w której mieszka. Czyli popularny do dziś telewizyjny “makeover”. Program okazał się strzałem w dziesiątkę, gejowską drużynę, czyli “Fab Five”, pokochało wielu widzów, powstało 5 sezonów, 100 odcinków, posypały się nagrody. Powstał nawet “dziewczęcy” spin-off! “Porady różowej brygady” zawitały i do Polski.

Ostatni odcinek został wyemitowany w październiku 2007 roku. W styczniu zeszłego roku Netflix ogłosił, że zamówił nowy sezon z ośmioma odcinkami - i z zupełnie nową “cudowną piątką”.

Nowe “Fab Five” to Bobby Berk (wnętrza), Tan France (moda), Antoni Porowski (sztuka kulinarna), Jonathan van Ness (fryzura i pielęgnacja) oraz Karamo Brown (kultura).



Jak zatem nowa odsłona się udała? Moim zdaniem bardzo! Program w ogóle nie stracił na swojej urokliwości, a w bardzo udany sposób odnajduje się w naszych, nie takich łatwych, czasach. Zmieniło się też otoczenie: z Nowego Jorku przenieśliśmy się do Atlanty w stanie Georgia, a panowie częściej też jeżdżą w bardziej “peryferyjne” miasta i miasteczka stanu - co dla samego programu jest bardzo na plus.

Nie ma co też udawać, że jest to rzecz wybitna. Czasem przemknie przez głowę, że owe "różowe porady" są przecież oczywistością, a obecność Karamo, czy Antoniego do prawdziwych "makeoverów" dużo nie wnosi. Każdy odcinek ma taki sam format, panowie jadą do bohatera odcinka, będzie nowa fryzura, porady modowe, kuchenne, ogólne refleksje i charakterystyczne dla faceta, którym “Fab Five” się zajmuje tło. Ale ale - to tło, to właśnie coś, co nowe Queer Eye całkowicie odróżnia od reszty tego typu programów. Każdy z odcinków porusza ważny społecznie problem, który w mniejszym lub większym stopniu dotyka lub dotknął jednego z panów z Fab Five. I tak - biały policjant, który chce docenić swoją żonę i rodzinę, staje się pretekstem do rozmowy z Karamo o rasizmie w amerykańskiej policji. Głęboko wierzący i zapracowany ojciec pokazuje Bobby'emu, który wychował się w bardzo religijnym środowisku, które odrzucało jego homoseksualność, że nie wszyscy chrześcijanie są tacy. 

Warto też zauważyć, że producenci zrezygnowali z podtytułu “for a straight guy” - co było bardzo dobrym pomysłem. Bohaterem jednego z odcinków jest gej - bo w końcu, czy gej też nie może potrzebować pomocy? Jest to w ogóle piękny odcinek o samoakceptacji i coming outach. I o tym, że potrzebujemy się jako społeczności, inspirujemy się wzajemnie i wspieramy.

W pierwszym odcinku jeden z panów mówi, że w poprzednich sezonach chodziło o tolerancję, teraz - o akceptację. Ale warto pamiętać, że działa ona jednak w dwie strony. Gdy Karamo rozmawia z policjantem, obaj dochodzą do wniosku, że w kraju byłoby lepiej, gdyby ludzie po prostu mogli usiąść i porozmawiać. I jest to piękna puenta całego Queer Eye.

A gdybyście po ośmiu odcinkach czuły i czuli niedosyt: Netflix przygotował krótki odcinek specjalny... we własnym biurze.



(md)