Lipa! Czyli Kochanowski komentuje

Maszerując z przyjaciółmi po Marszałkowskiej w czasie tegorocznej Parady Równości w Warszawie zastanawialiśmy się, co z tego wspaniałego, radosnego, kolorowego wydarzenia zostanie, gdy za relację wezmą się nasi kochani, mainstreamowi dziennikarze. Oczywiście bez pudła zgadliśmy, że podane zostaną, za wskazaniami policji, zaniżone dane co do liczby uczestników. Oczywiście, nie było 3 tys. osób, jak podawały media, choć i nie 20 tys., jak podawali organizatorzy, ale większość z bezpośrednich obserwatorów jest zgodna, że było nas ok. 9 - 10 tysięcy. Ciekawe jest, że w mediach dokonano specywficznego "zrównania" Parady Równości. Z relacji medialnych może wynikać, że nasza parada była równie liczna jak zorganizowana dwie godziny wcześniej demonstracja chrześcijańskiego ruchu o skomplikowanej nazwie, która miała promować "normalne małżeństwa". Tu dokonano zabiegu odwrotnego - liczba uczestników tej demonstracji została zawyżona, naoczni świadkowie mówią o kilkudziesięciu osobach, w mediach mówiono o 150. Jest to zrozumiałe, w końcu to skandal, że w obronie "normalnych małżeństw" chce demonstrować tak niewiele osób. Czyżby Polacy i Polki nie podzielali obaw posła Wierzejskiego, że wypromowany w czasie parad homoseksualizm może zniechęcić obywateli do tradycyjnych form seksualności i w związku z tym należy bronić heteroseksualizmu przed agresją dewiantów? Chyba faktycznie te diagnozy nie trafiają w gusta wyborców, skoro na LPR głosować chce ok. 2% ludzi. Czemu zatem poseł Wierzejski bryluje w mediach i czemu dziennikarze zmuszają do polemizowania z nim wszystkich prezentujących poglądy równościowe? Może na "paradę normalności" przyszło tak niewiele osób, bo cała ta wykreowana przez dziennikarzy w mediach wizja "zderzenia" skrajnych prawicowców i środowisk wolnościowych jest dęta? Przejrzyjcie reportaże fotograficzne z parady na stronach dużych portali. Zdjęć "skinoli" jest niemal tyle samo, co zdjęć uczestników Parady. W czasie marszu widać było, jak fotoreporterzy rzucają się pędem do wszelkich miejsc, gdzie mogła być jakaś bitka lub gdzie interweniowała policja. Z przepychani grupki skinów i anarchistów zrobili "bitwę w Ogrodzie Saskim". Wszystko po to, żeby podtrzymać tezę o spotkaniu dwóch ekstremizmów. Tezę po prostu fałszywą. Nie było żadnego zderzenia, jakieś garstki łysych pod murkami coś tam pokrzykiwało, błyskawicznie uciszani przez policję, wszelkie próby pokazywania plakatów "zakaz pedałowania" były natychmiast udaremniane. Warszawa była naprawdę nasza, nie było żadnych przykrych incydentów, ludzie uśmiechali się i machali z okien, z tramwajów, cierpliwie czekali w korku aż przejdziemy. Było wesoło, radośnie i nie było żadnego poczucia zagrożenia czy agresji.

Wniosek jest taki: nie twierdzę, że nie ma w Polsce środowisk skrajnie prawicowych. One są w Polsce, tak jak są wszędzie. Mogą próbować robić burdy i zamieszania. Mogą urządzać chuligańskie ataki. Ale w gruncie rzeczy znaczą niewiele, ich agresja nie zyskuje aprobaty społecznej. Polacy nie chcą wojny z gejami, Polacy chcą likwidacji bezrobocia i porządnych dróg. Widzieliśmy ostatnio, że Giertych i jego spółka ustawiali się na pierwszym froncie walki z pedałami. I cóż, jakoś nie udało im się zmobilizować żadnego środowiska. Ludzie mają gdzieś obsesje Wierzejskiego, a zatem także i my powinniśmy najzwyczajniej w świecie je olać. Może być jeszcze różnie, mogą być jeszcze nieprzyjemne chwile, ale widać wyraźnie, że Polacy i Polki chcą Polski nowoczesnej, otwartej i europejskiej, a nie zaściankowej i ksenofobicznej. I to z nimi trzeba prowadzić dialog, a nie z Wierzejskim. Wierzejski się skończył i wrzeszczy tak rozpaczliwie, bo czuje, że przegrał. Wygrywa Polska demokratyczna, otwarta, nowoczesna, życzliwa, europejska.

Media szukały sensacji i znalazły. Wypowiedź prof. Senyszyn parafrazującej słowa papieża Jan Pawła II uznano za skandal. Ciekawe, czy obrazoburcze jest to, że słowa papieża cytuje polityk SLD (z czego wypływa wniosek, że tylko politykom prawicy wolno odwoływać się do nauk papieskich), czy też obrazoburcze jest to, że słowa te przywołała posłanka Senyszyn na Paradzie Równości (a zatem nie licuje się wypowiadać słów odwołujących się do nauczania papieża w obecności lesbijek i gejów, co jest twórczym rozwinięciem tezy wszechkosmitów, że parada homoseksualistów nie może przechodzić obok kościołów, bo to je profanuje). Nonsens, prof. Senyszyn przywołała te słowa świadomie, bo rzeczywiście chcemy, żeby dzięki kolejnym paradom urządzanym w Warszawie i innych miastach zmieniało się oblicze tego kraju. Chcemy, żeby ludzie przekonali się, że gej i lesbijka nie są groźnymi potworami czyhającymi na ich rodziny, ale obywatelami świadomymi swoich praw. W dodatku przywołanie parafrazy papieskiej wypowiedzi jest o tyle na miejscu, że Katechizm Kościoła katolickiego zaleca szacunek wobec osób homoseksualnych, a ci, którzy na co dzień mają pełne gęby frazesów o szacunku dla nauczania Wojtyły zamiast szacunku wolą agresję i nienawiść. Najbardziej skandaliczne jest to, że nikt nie staje w obronie prof. Senyszyn, co znowu wprowadza w naszej przestrzeni publicznej klimat katolickiej histerii. Po prostu: nie przesadzajmy.

A Parada była piękna i ci, którzy się bali, niech żałują. Za rok w Warszawie, a w innych miastach wcześniej, mają szansę włączyć się w niepowtarzalne przeżycie budowania przestrzeni wolności. Bądźmy razem!

Jacek Kochanowski