Wywiady IS - Skin

Janusz Boguszewicz: Jesteś skinem?

Skinhead: Tak.

JB: I pedałem?.

S: Jestem lewicowcem, pedałem i Skinheadem. Można powiedzieć, że to trzy wykluczające się nawzajem sprzeczności, ale ja twierdze, że postawy te się wzajemnie uzupełniają.

JB: Co oznacza dla ciebie bycie lewicowcem?

S: Niezależność od doktrynerstwa moralnego. Nie wierzę w żadną moralność. Bycie zaangażowanym politycznie, to utrzymywanie tego, co się dzieje w społeczeństwie w zasięgu wzroku, kontrolowanie spraw, które pozornie od ciebie nie zależą. Nie należy przy tym zapominać, że w działaniach ludzkich często chodzi tylko o władzę, a ta jest nierównomiernie i niesprawiedliwie rozłożona. Bycie człowiekiem lewicy, to pragnienie zmiany istniejącego stanu rzeczy. Zwłaszcza tego, co złe i niesprawiedliwe.

JB: Ok, jeżeli jesteś gejem, to oczywiste, że walczysz z niesprawiedliwością i brakiem tolerancji; większość skinów tak jednak nie postępuje, a czasem wręcz przeciwnie.

S: Zgadza się, skini zapomnieli, o co walczyli ci, którzy organizowali ruch skinheadów. Wmawia się teraz ludziom, że powinni przestrzegać określonych reguł, i głosić prymitywne, rasistowskie i homofobiczne hasła, a to wystarczy by być skinem. Ogolona głowa i glany, to nie wystarcza, by nim być. Społeczeństwo nas uczy ciągle: konsumpcja, nasycić, brzuch, zaspokoić zmysły! Podobnie geje zadowalają się tym, że mają swoje kluby, swoje portale internetowe, swoje getta gdzie wydaje się im, że są wolni. Państwo daje im ochłapy wolności, oszczędnie dystrybuowane, a oni się z tego cieszą i niczego więcej nie pragną.

JB: Czy sam nie czujesz się częścią tego konsumpcyjnego społeczeństwa? To społeczeństwo wiele ci dało.

S: Jaaasne, i mam być teraz mu za to wdzięczny do końca życia? Mam nosić garniturek, krawacik i być grzeczny w szkole i na uczelni? Mam się nie wyróżniać, by nie drażnić innych, tych "normalnych", od których tyle dostałem? To prawda, że od niektórych ludzi coś tam dostaję. Najczęściej po dupie. Ale to mnie i tak nie nasyciło.(haha). Nie zapomnę nigdy, że dla niektórych, przez sam mój wygląd, jestem perwersyjny, mam bandyckie zachowania, że chce postawić świat na głowie. Ja uważam, ze najważniejsze jest by żyć i robić to, za co nie musiałbym się później w życiu wstydzić.

JB: I to jest twoje zdanie jako Skinheada.

S: Jako człowieka. Do tego nie trzeba być skinem. Ja nie dzielę ludzi na łysych i owłosionych, tych, którzy noszą glany i tych, co noszą lakierki.

JB: Ale ty sam nosisz glany.

S: Mam tylko jedną parę butów.

JB: Nieźle. Przejdźmy teraz do sedna sprawy i głównego tematu naszej rozmowy. Banalne pytanie: Dlaczego jesteś Skinheadem.

S: Bez komentarza.

JB: Dlaczego bez komentarza?

S: Ponieważ zawsze muszę się z tego tłumaczyć, usprawiedliwiać! Bo inni twierdzą co innego. Je nie mogę być skinem, bo nie uważam faszyzmu za zejebisty. Nie mogę być skinem, jak jestem pedałem! Nie mogę być lewicowcem, jak jestem skinem i temu podobne brednie. Widzisz, już zaczynam się usprawiedliwiać! Nie potrzebuję tego. I nie musze się tłumaczyć przed światem.

JB: Ale są ludzie, którzy z wyglądu oceniają cię jako faszystę.

S: Może. Mam to w d..ie, co oni myślą. Piercing, tatuaż, flajers, glany. Gdy ludzie to widzą przychodzą im kretyńskie myśli do głowy. Że taki ktoś to jak morderca. Musi być niebezpieczny! Jakby morderca czy inny bandyta musiał zawsze niebezpiecznie wyglądać! Przeczytali gdzieś takie bzdury? Czy sami to wymyślili? Jest jakieś durne pragnienie, by pokazać, że ci, którzy są w społeczeństwie pozytywni, muszą "odpowiednio" wyglądać. Wszyscy inni to śmieci. Przecież wygląd nie ma nic wspólnego z przemocą. Ci, którzy stosują na co dzień przemoc wobec ludzi robią to zza ministerialnych czy dyrektorskich biurek. W białych rękawiczkach. Ale potrafią to robić tak w ukryciu, by ogłupić naród i powiedzieć im: patrzcie, ci łysi to prawdziwe zagrożenie. Nam się zabrania naszego wyglądu, a nikt nie wpadł na pomysł, by podpalić biurowce, czy ministerstwa, bo właśnie one są przecież symbolem biurokracji i zniewolenia.

JB: Co sądzisz o tym, że fascynacja przemocą i upodobania sadystyczne sprawiają, że wielu gejów deklaruje się jako Skinheadzi? To powoduje także, ze stają się oni w społeczeństwie jako "homo" mniej rozpoznawalni. Ofiary agresji przejmują wygląd oprawców. Skinheadzi są kojarzeni z prawicą, która gejom nigdy przychylna nie była.

S: Nie mam pojęcia, co ludzi ciągnie i motywuje, by związać się z kulturą Skinheadów. Wśród pedałów bywają różnie osobliwości. Na przykład fetyszyści- oni ubierają się tylko na swoje sesje seksualne jak skini. Dla nich stawanie się skinem, to sposób na przekraczanie granic normalności. Może tez wtedy czują się bardziej normalni. Ale kiedy fetysz staje się codziennością to przestaje funkcjonować. Oni w gruncie rzeczy dystansują się od środowiska, które by ich fantazji nie zaakceptowało. No jest pewnie paru skinów pedałów, którzy w środowisku funkcjonują, ale musza się ukrywać. Oni wiedza, że bycie faszystą i skinem się wykluczają. Trzeba naprawdę być idiotą, by te sprzeczności, bycia skinem, pedałem i faszystą móc pogodzić. Ja tego nie godzę. Ale nie zaprzeczam też, ze istnieją pedały wśród zwolenników Młodzieży Wszechpolskiej. Nie wiem, czy słuchają naszej muzyki. Chyba raczej Techno albo czegoś w rodzaju Metalu, jak zazwyczaj faszyści. Nigdy nie mogłem zrozumieć, jak pedał może być równocześnie faszystą. To zmusza do ciągłego prowadzenia podwójnego życia. Pedały mają to genetycznie zakodowane przez stulecia życia w ukryciu. Całe to gadanie o ciuchach i co kto robi w czasie kopulacji jest w gruncie rzeczy mało ważne. Ale jak skin bija przy mnie punka, czy ciotę - to muszę zareagować. I mam odwagę wystąpić przeciw swoim. Powoli moja tożsamość bierze górę nad poczuciem przynależności. To totalna popierdułka z tym całym: "jak cię widzą, tak cię piszą"- a to mi ciągle przez całe dzieciństwo powtarzała moja matka. Ja w każdym razie mogę pójść jako skin we falajersie i glanach na "marsz równości" czy inną pedalską manifestację. I co ciekawe, że tam nie będę uznawany za faszystę, chyba raczej za fetyszystę, ale to już nie mój problem. (hehe)


JB: Kim dla ciebie jest Skinhead. Co czyni z faceta Skina?

S: To, co czyni z nas Skinheadów, zależy przede wszystkim od nas samych. Mnie nie interesuje jakaś abstrakcyjna i naukowa definicja, kim jest Skinhead. Jak masz przyjaciół, którzy są skinami i którzy traktują cię jako skina, wtedy jesteś skinem. Wtedy masz też prawo powiedzieć, kto skinem nie jest. Ja nie przebywam wyłącznie z ludźmi, którzy słuchają podobnej muzy, noszą podobne kurtki, czy buty i podzielają moje poglądy. Nie muszą być skinami i nie muszą być pedałami. Nie muszę się tłumaczyć z czegoś, na co nie mam ochoty. To czy kogoś szanuję i cenię, nie zależy od tego, jakie wzbudza on we mnie odczucia, kiedy go widzę. Ważniejsze jest to, co on robi, jak można z nim pogadać. I nie zależy to do tego, czy jest skinem, czy nie. Taki jestem, i żądam, by inni ludzie w podobny sposób mnie traktowali. Wiem oczywiście, że ludzie mogą myśleć, że jestem rasistą, bo tak widzieli w telewizorni. Jak tak myślą, to mnie to zwisa. Sami się przez to stają rasistami tylko tego nie widzą. Gdyby mieli w głowie więcej mózgu, nie opieraliby się na mediach. A ci, którzy kumają, o co biega, -dla nich jestem przyjazny i otwarty. Rozumiem, ze mogę swoim wyglądem wzbudzać strach i respekt. Gdy widzę obawy ja wychodzę z inicjatywą i sam zagadam do nich.

JB: A gdy się boja, to czy nie mają racji? Jak to jest właściwie z przemocą wśród skinów? Wasz wygląd kojarzony bywa jednoznacznie z agresją. Goła skóra jest praktyczna, bo w wypadku bójki nie można chwycić za włosy. Podobnie funkcjonują glany czy też flajersy. A czy skinheadzi - geje nie stosują przemocy ze swoimi kochankami uprawiając seks między sobą?

S: Powiedziałem już, że nie mam ochoty mówić o swoich uczuciach. Ale to prawda, że seks jest dla mnie w jakimś stopniu powiązany z przemocą. Odbywa się to w sferze świadomości i podświadomości. Przyjmuje także formę przymusu bezpośredniego (hehe). Często przekraczane są granice. To granice wytrzymałości fizycznej w seksie. Jeżeli stosuję przemoc, jeśli kogoś biję, to tylko takich, którzy wyglądają, że mieliby na to ochotę. W innych przypadkach prawdziwe konflikty rozwiązywane są u mnie za pomocą słów. Przemoc, którą odczuwam na co dzień nie jest przemocą cielesną. To jest to, o czym mówiłem na początku. Przymus pracy i norm społeczeństwa. Przymus konsumpcji. Idziesz ulicą i ciągle cię traktują jak ostatnie gówno, wciskają przez reklamę kit i myślą, ze jesteś tak głupi i prymitywny, ze to łykniesz. Politycy, biznesmeni patrzą na nas (ludzi, którzy nie zostali wybrańcami narodu) z wyższością, arogancją i politowaniem. Pracodawcy wyruchają cię bez mydła i jeszcze nie zapłacą. To dzisiejszy targ niewolników: to ciągle szukanie pracy i walka o jej utrzymanie. Kiedy to widzę, chce mi się rzygać i wtedy staję się agresywny! Wybiłbym wtedy parę okien w biurach, podpalił kilka mercedesów, w których jeden dupek z drugim wożą się i swoje tłuste dupska. Taka przemoc jest dla mnie usprawiedliwiona

JB: A co z tak zwaną męskością? Skinheadzi mają wygląd zdecydowanie męski: silny dobrze zbudowany samiec, który siłą zdobywa to, czego pragnie. Wszystko należy do niego, siła, świat, kobieta... Czy w waszym środowisku zniewieściałość nie jest szczególnie pogardzana? Odnoszę wrażenie, że skini nienawidzą szczególnie poprzeginanych ciot.

S: To rzeczywiście temat dosyć skomplikowany. Ja nie mam nic przeciwko kobietom, są to często moje najlepsze przyjaciółki. Tu jestem przedstawicielem społeczności gejowskiej, bo tak rzeczywiście bywa wśród typowych gejów. Kobiety są dla pedałów naturalnym sprzymierzeńcem w walce o obalenie patriarchatu. Ale prawdziwa krytyka patriarchatu zatrzymała się właściwie w połowie lat siedemdziesiątych. Gdyby wszyscy stali się nagle łagodni, wrażliwi i inteligentni, cały patriarchat zawaliłby się z hukiem. Fajnie pomyślane, ale - niestety fałszywe. Można do tego różnie podchodzić. Męskość występuje także w formach łagodnych. To tylko taki mieszczański mit, że przemoc fizyczna jest oznaką władzy. W rzeczywistości dzisiejsi obywatele społeczeństw, wraz ze swoimi nienagannymi manierami i wypchanymi portfelami mają o wiele więcej władzy a przemoc fizyczna odbywa się u nich głównie w sferze seksualnej. Oni mogą sobie na władzę pozwolić, a całej hołocie pozostaje tylko codzienne narzekanie i przemoc fizyczna właśnie, jako wyraz bezsilności. Nie sądzę by role seksualne i związane z nimi stereotypy uległy w najbliższym czasie jakimś zmianom. Kiedy jestem aktywny mam władzę nad partnerem i tak zawsze pozostanie. Jak cię rucham, musisz być uległy. Można tu praktykować różne warianty. Wiem z doświadczenia, ze ci, którzy są twardzielami w życiu, bądź takich udają, w łóżku potrafią być ulegli i pragną być zdominowani, natomiast mięczaki w realu w seksie bywają masterami i lubią dominować.

JB: Niektóre wartości stają się dominujące tylko i wyłącznie przez swoją powszechność. Są wszędzie obecne, niezależnie od władzy czy dominacji poszczególnych osób. Czy w środowisku gejów nie jest tak, ze wyglądający męsko skin, lepiej się odnajdzie i znajdzie akceptację niż przegięta klasyczna ciota, której spora część społeczności branżowej nie akceptuje.

S: Wśród pedałów jest teraz jakaś moda na skina, który jest gejem. Moim zdaniem tacy spotykają się w konkretnych knajpach, jak na zachodzie, lub w warszawskim klubie C-13, a w innych knajpach prawdziwi skini się nie pokazują. Bo i po co! Żeby wzbudzić sensację, popłoch i dostać kilka propozycji, które i tak ich nie zainteresują? Jest teraz moda na łysych i można zrobić furorę. Skini nie chcą być sensacją wieczoru. Nie chcą być w ogóle sensacją! A te uni- sex- koszulki, poprzewieszane przez ramię torebeczki, egzaltowane miny i gesty, to naprawdę nie dla mnie. Ja szukam w seksie prawdziwych mężczyzn a nie męskie podróbki, udające kobiety, często nieudolnie. Kiedyś ciotki piszczały na widok mięśniaka z siłowni, teraz zachciały łysych. To taka przemijająca mam nadzieję moda. Poza tym pamiętaj: Łysa skóra nie robią z ciebie skinhaeda!

JB: Ogolone włosy to symbol upokorzenia, podporządkowania i uległości. Już biblijny Samson utracił siły, gdy obcięto mu włosy. Więźniów golono nie tylko na głowie. Mnisi w klasztorach nosili tonsury jako znak swoistego obrzezania ich męskości. Skinowski wygląd i związana z nim estetyka wydaje się być tego zaprzeczeniem. Czy to wyraz jakiegoś ograniczenia wolności i wolnej woli?

S: Nie za bardzo pojmuję, o co ci teraz chodzi. Oczywiście, ze ubiór i wygląd mają coś wspólnego z przynależnością do określonej grupy. Mają za zadanie odpowiednio oddziaływać. Nie wierze, ze skini chcieli poprzez swój wygląd wyglądać na jakoś ofiary, systemu, czy też kogoś, lub czegoś. Skinheadzi sygnalizują, ze mogą być agresywni i dać kopa w dupę!. Odrzucają mieszczański indywidualizm, bo to indywidualistyczne niby-samo-urzeczywistnienie jest kamuflażem dla rzeczywistości prawdziwej, Taki matrix! W ideologii i kulturze Skinhaedów te antymieszczańskie i antyspołeczne aspekty to rzeczy kluczowe. W społeczeństwie szanse rozwoju zostały rozłożone nierównomierni. Od twego pochodzenia zależy twoje wykształcenie, a potem twoja rola w społeczeństwie, które dba, o wyraźną granicę między klasami społecznymi, pomiędzy bogatymi a biednymi, Tymi z wyższej półki, którzy mają władzę i trzymają kasę, i tymi z samego dna. Jeżeli jesteś na tyle dumny, by nie należeć do dupków i miernot, to jesteś skinem i nie wiem, co by w tym (fakcie) było złego.

Rozmawiał Janusz Boguszewicz