George Michael: Ważne jest w kim się naprawdę

Nowa płyta George'a Michaela "Patience" odniosła ogromny sukces. W Niemczech już w pierwszym tygodniu po ukazaniu się w sprzedaży, wspięła się na pierwsze miejsce listy przebojów. Prasa podkreśla, że piosenkarz już dawno nie był w tak świetnej formie. Prestiżowy tygodnik "Der Spiegel" zamieszcza długi i ciekawy wywiad z kontrowersyjnym artystą, w którym George Michael opowiada o swym życiu, bolesnych ciosach jakie go dotknęły, a przede wszystkim o trudnej drodze do zaakceptowania swej homoseksualności. Oto najistotniejsze fragmenty tych zwierzeń:

- Dlaczego musieliśmy czekać na ten nowy album aż osiem lat?

Michael: Miałem po prostu blokadę. Po śmierci mojej matki w 1997 roku wpadłem w ciężką depresję. Ale sam nie myślałem, że wyjście z niej potrwa aż tak długo. A przecież poprzednio przez dwa i pół roku byłem w żałobie po stracie bliskiej mi osoby.

- Po śmierci Anselmo Feleppa, Twojego towarzysza życia, który umarł na AIDS w 1993 roku...

Michael: Myślałem już że jestem uodporniony na tragedie. Ale stracić matkę to coś innego.

................

- Twój ojciec pochodził z greckiej części Cypru i osiedlił się w Anglii. A Ty sam nazywasz się Georgios Kyriakos Panayiotou. Czy kiedykolwiek planowałeś zostać gwiazdą muzyki pop?

Michael: Nie, nigdy!

- Może Twój ojciec chciał żebyś prowadził grecką restaurację?

Michael: Nie, też nie. On chciał bym był kimś znaczącym. Adwokatem albo lekarzem. Porzucił jednak te plany kiedy miałem około dwunastu lat. Absolutnie nie chciałem wtedy pójść do prywatnej szkoły, bo miałem uczucie że niczego się tam nie nauczę.

- Pierwszy hit z grupą Wham! Odniosłeś w wieku dziewiętnastu lat. Byłeś otoczony mrowiem wrzeszczących i rozhisteryzowanych dziewcząt. Czy wiedziałeś już wtedy że jesteś gejem?

Michael: Wiedziałem na pewno że jestem biseksualny. Zaraz po założeniu Wham! Miałem doświadczenia zarówno homoseksualne jak heteroseksualne. Już wtedy chciałem się do tego przyznać, ale mi to odradzono. Ale o tym że jestem gejem przekonałem się dopiero wtedy, kiedy pierwszy raz zakochałem się w facecie. Od tej pory wszystko było jasne. Nie jest ważne z kim idziesz do łóżka - z dziewczyną czy z facetem. Ważne jest w kim się naprawdę zakochasz.

- Opowiedziałeś o tym rodzicom?

Michael: Nie. Długo się przed nimi ukrywałem. W latach80-tych nie było żadnej pomyślnej perspektywy dla gejów. AIDS był niczym ciemna chmura. Każdy ojciec i matka wpadali w panikę na myśl, że syn może się zarazić. Kiedy im wreszcie powiedziałem, odniosłem wrażenie, że i tak sami się domyślili. W naszych stosunkach nic się nie zmieniło.

- W jednej z najbardziej wzruszających piosenek "My Mother Had a Brother" (Moja matka miała brata) opowiadasz zupełnie nieprawdopodobną historię, a mianowicie, że Twój wujek popełnił samobójstwo w dniu, kiedy się urodziłeś. Zabił się, bo był gejem. Czy to prawda?

Michael: Niestety. Ta historia jest prawdziwa.

- Kiedy matka ci o tym opowiedziała?

Michael: Miałem wtedy 17 lat.

..................

- Gdybyś nie ukrywał że jesteś gejem - może nie doszłoby do skandalu związanego z aresztowaniem w 1998 w męskiej toalecie w Beverly Hills?

Michael: Dyskutowałem o tym z moim terapeutą. Byś może zrobiłem to dlatego, że podświadomie zaplanowałem taki skandal. Miałem dość bariery jaką stanowiła moja seksualność. Ale nie miałem odwagi powiedzieć po prostu jakiemuś dziennikarzowi: "Jestem gejem".

- I z tego powodu dostarczyłeś dziennikarzom o wiele bardziej spektakularną historię, opuszczając spodnie przed policjantem w cywilu?

Michael: Tak, to brzmi dziwnie, ale najwidoczniej tego właśnie podświadomie chciałem. Wiedząc, że moja kariera na tym nie ucierpi.

- Czy nadal używasz publicznych toalet?

Michael: O nie! Kiedy pytam kogoś w restauracji o toaletę boję się, że ten ktoś dostanie zawału serca!

- Twój były partner z Wham! Andrew Ridgeley delektuje się spokojnym życiem w luksusie. Nie zazdrościsz mu?

Michael: Zawsze mu zazdrościłem. Kiedy odwiedził mnie kilka dni temu właśnie wybierał się na wakacje z deską do surfowania.

- Mógłbyś tak żyć?

Michael: Otóż nie. Mam co prawda opinię leniucha, bo tylko sporadycznie wydają płyty. Ale w rzeczywistości jestem woraholikiem. W ubiegłym roku wziąłem tylko tydzień wolnego, przez pozostały czas pracowałem. Te pięć lat pracy nad "Patience" było torturą.

- Madonna i Ty należycie do nielicznych gwiazd lat osiemdziesiątych, utrzymujących się na powierzchni. Ale w przeciwieństwie do Madonny, która ciągle zmienia styl i image, pozostajesz wierny swojej linii. Nie lubisz ryzykować?


Michael: Doszedłem do wniosku że nie lubię innowacji. Zamiast eksperymentować ulepszam mój styl. Niemal wszystkie piosenki z nowego albumu sam napisałem i sam zaaranżowałem. Sam gram na większości instrumentów. W efekcie słucha się czystego George Michael'a. I tego właśnie chciałem.

- Nie boisz się starości?

Michael: Gdybym miał z tym problem, ufarbowałbym włosy i zgolił brodę. Ale trochę siwizny podoba mi się. Czuję się znakomicie. Pamiętajcie, że dwa największe rzekomo problemy na świecie: tycie i starzenie, są luksusem dostępnym tylko niewielkiej cząstce ludzkości.


Tłumaczenie i opracowanie: Gabriela Ruszowska-Meier - Berlin