Wywiady IS eXtra - Anna Machowska, dziennikarka

Telewizja TVN przygotowuje dla audycji "Superwizjer TVN" reportaż o życiu par gejowskich i lesbijskich w Polsce. Poszukiwane są pary, które prowadzą wspólne gospodarstwo domowe i zechcą opowiedzieć o swoich marzeniach, o tym, do czego dążą i co ich boli w podejściu Polaków do osób homoseksualnych. Jednym słowem: Audycja ma na celu pokazanie gejowskiej codzienności, zwykłego życia, uczuć, wierności. Inna Strona rozmawia z autorką audycji, redaktor Anną Machowską.

Osoby lub pary zainteresowane udziałem w audycji prosimy o kontakt z redakcją Innej Strony.


- Planuje Pani zrobienie reportażu o życiu par homoseksualnych w aspekcie tak zwanego "małżeństwa gejowskiego", czyli zalegalizowanej w wielu krajach Europy możliwości prawnego usankcjonowania związku jednopłciowego i skorzystania z wielu przywilejów, jakie przysługują małżeństwom heteroseksualnym. Co skłoniło Panią do wyboru tak kontrowersyjnego w Polsce tematu?
- Temat reportażu został ustalony w redakcji "Superwizjera TVN". Mamy już część materiału, pokazującego migawki z życia gejów w Stanach Zjednoczonych i Holandii. A dlaczego ja? Już od dawna interesowałam się sytuacją osób homoseksualnych w Polsce, robiłam kilka dokumentacji, znam sporo gejów. Ale tymi prywatnymi kanałami nie znalazłam nikogo właściwego do mojego reportażu. Dlatego zgłosiłam się do Innej Strony.
- O życiu mniejszości homoseksualnej mówi się ostatnio sporo i - trzeba to przyznać - głównie w programach TVN. Temat jest gorący, bo w wielu krajach Europy Zachodniej "małżeństwa gejowskie" stały się faktem. Odpowiednie akty prawne przygotowywane są także w Czechach i na Węgrzech.
- To było właśnie punktem wyjściowym dla nas. Kiedy dowiedzieliśmy się, że geje i lesbijki mogą zawierać związki małżeńskie w Holandii i w Niemczech, nasza producentka powiedziała: "Zróbmy coś na ten temat, pokażmy jak ten problem wygląda w Polsce!"
- Jaki jest Pani osobisty stosunek do mniejszości seksualnych i ich praw?
- Jesteśmy państwem demokratycznym. Istnieją prawa obywatelskie. W Polsce wszyscy powinniśmy być równi. Nie powinno być dyskryminacji na żadnym polu. Skoro w Urzędach Stanu Cywilnego zawierane są kontrakty małżeńskie, dające partnerom prawa i przywileje (ale nakładające też obowiązki), to wszyscy powinni mieć prawo do korzystania z nich. Przecież kontrakt małżeński ma wiele aspektów praktycznych. Na przykład takich, że daje małżonkom gwarancję wspólnoty majątkowej, prawa do lokalu i tak dalej. Dlaczego nie mogą z takich gwarancji skorzystać ludzie tej samej płci którzy żyją z sobą, kochają się, wzajemnie się szanują, tworzą wspólnotę duchową i materialną?
- Czy sądzi Pani, że w Polsce istnieje konflikt generacyjny, pomiędzy ludźmi starszymi, wychowanymi w Polsce komunistycznej a ludźmi młodymi, którzy większość doświadczeń życiowych zbierali żyjąc w systemie demokratycznym? Czy ludzie młodzi podchodzą do równouprawnienia gejów i les inaczej, niż pokolenie ich rodziców?
- Mam bardzo tolerancyjnych rodziców. Kiedyś zapytałam mamę "co by było, gdybym przyprowadziła do domu dziewczynę zamiast chłopaka?" Odpowiedziała - że nic. Kochałaby ją jak córkę. Także w starszym pokoleniu są ludzie tolerancyjni. Z drugiej strony: Przed wyjściem z redakcji rozmawiałam z osobą w moim wieku, wykształconą, z dużego miasta. Kiedy powiedziałam, jakim tematem chciałabym się zająć - reakcja była bardzo wroga. Jak widać, poziom tolerancji nie zależy od wieku.
- Dochodzimy do sedna sprawy, czyli do wiedzy. Ludzie zmieniają poglądy tylko pod wpływem nowych faktów, informacji, które pozwalają im przemyśleć dotychczasową postawę. To dzieje się we wszystkich obszarach. Przykładem jest stosunek Polaków do Niemców i odwrotnie. Dopiero częstsze kontakty pozwalają na burzenie muru uprzedzeń.
- W moim reportażu chciałabym przedstawić rzetelny obraz życia par gejowskich. Nie chciałabym pokazywać powielanego w mediach stereotypu. W wielu audycjach telewizyjnych pokazywany jest skrzywiony obraz osób homoseksualnych. Jeśli gej - to zmanierowany, w makijażu, przebrany w damskie ciuchy. Jeśli dziewczyna - to w garniturze i krótkich włosach. Nie mam absolutnie nic przeciwko tym osobom, ale przecież przeciętny gej czy lesbijka niczym się nie wyróżniają, nie rzucają się w oczy. Jedynym wyznacznikiem ich odmienności jest życie prywatne. Właśnie to chciałabym pokazać - normalne życie. Społeczeństwo sądzi, że wszyscy geje są zmanierowani. Chciałabym zmienić ten stereotyp.
- Szuka Pani par gejowskich, które żyją razem i które zgodziłyby się pokazać innym fragment swego życia.
- Chciałabym prosić ich o opowiedzenie o swoim życiu, problemach, o tym czy chcieliby zalegalizować swój związek, skorzystać z tych przywilejów, które dostępne są parom heteroseksualnym, poczuć się pewnymi i bezpiecznymi, żyć jak wszyscy inni. Chciałabym także bardzo prosić o kontakt osoby, które wyjechały z Polski na Zachód, związały się z partnerem-cudzoziemcem i zalegalizowały już swój związek - lub planują to zrobić. Jeśli są takie osoby, na przykład w Niemczech lub w Holandii, które chciałyby opowiedzieć co zyskały, żyjąc w tolerancyjnym społeczeństwie, bardzo chętnie byśmy je odwiedzili.
- Czekamy zatem na zgłoszenia. Dziękuję za rozmowę.


Rozmowę przeprowadził Janusz Marchwiński