Tysiące za adopcją na ulicach Tel Awiwu

"Association of Israeli Gay Fathers" i "Israel Religious Action Center of the Reform Movement" złożyło skargę do Sądu Najwyższego odnośnie prawa adopcyjnego w Izraelu. 

Oficjalnie politycy powołują się na lud, mówiąc, że dzieci wychowywane przez dwóch ojców czy dwie matki, spotka duża nietolerancja ze strony społeczeństwa. Mówią o "dodatkowym piętnie". Minister Haim Katz poprosił Sąd Najwyższy o radę i opinię większej liczby ekspertów i specjalistów. 

Pary jednopłciowe mogą w Izraelu ubiegać się o prawo do adopcji, ale zaledwie trzy pary tego dokonały w ciągu ostatnich 9 lat. Wiele par adoptuje dzieci poza Izraelem. 

תיעוד מההפגנה הערב מול קריית הממשלה בתל אביב. אלפי בני אדם מחו נגד המדיניות בנושא אימוץ ילדים ע"י זוגות חד-מיניים @lirankog pic.twitter.com/AXKvFel4xR

— כאן ועכשיו (@kann_news) 20 lipca 2017

Politycy grają na zwłokę i obiecują: najpierw usprawnienie obowiązującego prawa, a potem - kwestie LGBT. W 2008 roku zezwolono, by pary nie będące w związku albo będące w związkach partnerskich, mogły starać się o adopcję. Zostało złożonych 550 wniosków, ale tylko trzem parom jednopłciowym udało się uzyskać zgodę. W tym samym czasie ponad 1000 par heteroseksualnych dostało pozwolenie na adopcję. Społeczność LGBT również próbowała legalizacji idei matek zastępczych (surogatek) w Izraelu, jednak propozycja spotkała się z odmową w rządzie.

עדכון: המפגינים חוסמים את רחוב קפלן. אדם אחד נעצר @lirankog pic.twitter.com/uE1TLfJsmf

— כאן ועכשיו (@kann_news) 20 lipca 2017

Di Ledergor z "Association of Israeli Gay Fathers" mówi o wypowiedzeniu przez Kneset wojny tęczowym rodzinom. Aktualnie obowiązujące prawo mówi, że jeżeli nie uda znaleźć się rodziców heteroseksualnych dla dziecka, wtedy w kolejce są pary jednopłciowe. Najczęściej są to dzieci chore i niepełnosprawne. I nawet jeżeli uda im się doprowadzić do takiej adopcji - w świetle prawa są dwiema niezależnymi osobami adoptującymi, a nie parą. 

Protest wspierają lokalne gwiazdy, m. in. piosenkarz Harel Skaat, Ohad Hitman czy Amir Frischer-Gutman, który dodaje, że społeczność LGBT wszystko, co osiągnęła zrobiła to sama, bez wsparcia rządu, a ten wykorzystuje ją w postaci tzw. pink-washingu. 

(ar)