Harvey Milk: 40. rocznica śmierci

Wspominamy działacza i polityka

Harvey Milk - ikona ruchu na rzecz praw osób LGBTQ, polityk i działacz - zmarł dokładnie 40 lat temu. Wspominamy tę ważną postać poprzez cytaty, które cztery dekady od śmierci ich autora wciąż nie tracą na znaczeniu.

Dokładnie 40 lat temu został zamordowany Harvey Milk - działacz, polityk, pierwszy ujawniony gej wybrany do Rady Miasta San Francisco, postrzegany dziś jako ikona ruchu na rzecz praw osób LGBTQ. Pomógł Gilbertowi Bakerowi w stworzeniu tęczowej flagi, która do dzisiaj jest symbolem jednoznacznie kojarzonym z osobami LGBTQ i co roku zalewa największe miasta świata przy okazji obchodów Miesiąca Dumy. Milk został zastrzelony przez Dana White'a 27 listopada 1978 roku w San Francisco.

ZOBACZ TEŻ Tęczowa flaga ma 40 lat! Po raz pierwszy użyta na paradzie w San Francisco 25 czerwca 1978

Wspominamy Milka przypominając kilka jego cytatów, które do dziś pozostają aktualne:

Każdy gej i każda lesbijka muszą wyjść z ukrycia. Będzie trudno, ale musicie powiedzieć swojej najbliższej rodzinie. Musicie powiedzieć krewnym. Musicie powiedzieć przyjaciołom, jeżeli faktycznie są waszymi przyjaciółmi. Musicie powiedzieć ludziom, z którymi pracujecie. Musicie powiedzieć ludziom, do których chodzicie na zakupy. Kiedy zrozumieją, że jesteśmy ich dziećmi i że faktycznie jesteśmy wszędzie, każdy mit, każde kłamstwo, każde niedopowiedzenie zostanie zniszczone na zawsze. I kiedy już to zrobicie, poczujecie się lepiej.

Jeśli kiedykolwiek dostanę kulę w głowę, niech ta kula wyważy drzwi każdej kryjówki.

Wszyscy młodzi ludzie, niezależnie od swojej orientacji seksualnej, zasługują na bezpieczne i wspierające otoczenie, w którym całkowicie mogą rozwinąć swój potencjał.

Nadzieja nigdy nie będzie milczeć.

To nie tylko moje zwycięstwo, to także twoje, twoje i twoje. Jeżeli geje i lesbijki mogą wygrać, to będzie oznaczało, że to zadziała w przypadku wszystkich mniejszości – jeśli tylko będziemy walczyć. Daliśmy im nadzieję.

Jedyna rzecz, która im pozostała to nadzieja. Musimy im ją dać. Nadzieję na lepszy świat, nadzieję na lepsze jutro, nadzieję na miejsce, w które mogą się udać, jeżeli presja w domu będzie zbyt duża. Nadzieję, że wszystko będzie w porządku. Bez nadziei nie tylko geje i lesbijki, ale czarni, seniorzy, niepełnosprawni poddadzą się. I jeśli pomożecie wybrać do centralnych komitetów i innych biur więcej gejów i lesbijek, dacie zielone światło wszystkim, którzy pozbawieni są praw obywatelskich, zielone światło do zmian. To da nadzieję wszystkim tym, którzy się poddali, albowiem skoro gej lub lesbijką mogą – to oznacza otwarte drzwi dla wszystkich.

Wszyscy ludzie są równi. Bez względu na to jak mocno będą się starać, nigdy nie usuną tych słów. Na tym zbudowana jest Ameryka.