Ustawiane małżeństwa w Wielkiej Brytanii

BBC News pisze o setkach homoseksualnych muzułmanach i muzułmankach z Azji Południowej zmuszonych do zawierania "ustawionych" małżeństw z osobami płci przeciwnej w Wielkiej Brytanii. Pod presją otoczenia, tradycji i kultury ulegają namowom, a nawet są zmuszani. Ich rodziny nie rozumieją, że są osobami LGBT i brną w uparte, realizując kanony swojej kultury. Oficjalnie mówi się o kilkudziesięciu takich małżeństwach, a na policję zgłosiło się już prawie 1428 osób. W Wielkiej Brytanii instytucja aranżowanych małżeństw jest nielegalna. To forma przemocy względem osób obu płci. 

Homoseksualizm w kulturach islamu jest tematem tabu. Organizacje LGBT zgłaszają przypadki aranżowanych małżeństw na policję. W materiale BBC, Ranjeep, Sikh, mówi o swoich doświadczeniach. Kiedy powiedział swojemu ojcu, że jestem gejem, ten odpowiedział, że i tak musi poślubić kobietę, to kwestia honoru i dumy rodziny. 

Ranjeep opowiada o tym, jak ciężko jest odmówić swojej rodzinie i - jednocześnie - wyrzec się jej. On - poślubił swojego partnera, ale jego rodzina nie pojawiła się na ślubie. Jest zmuszony do prowadzenia podwójnego życia - jednego z mężem, drugiego - dla rodziny. 

Khakan Qureshi z organizacji "Finding a Voice" z Birmingham mówi, że jego krewny, który ma dwadzieścia parę lat, powiedział mu, że gdyby jego dziecko powiedziało mu, że jest homoseksualne - zabiłby je. "To ciągle to samo nastawienie, co lata temu. Ono się nie zmienia" - mówi.

Saleem Seda, imam z Blackburn, mówi natomiast, że społeczności LGBT należy się szacunek. "Islam jest przeciwko aranżowanym małżeństwom. Najważniejsze jest, żeby wspierać i zapewnić odpowiednią opiekę i pomoc tym młodym ludziom, którzy borykają się ze swoją seksualnością. Tego wymaga od nas zdrowe i nowoczesne społeczeństwo". 

BBC wyprodukowało również film "My Big Fake Straight Wedding". To historia "wygodnych małżeństw" lesbijek i gejów, dla usatysfakcjonowania swoich religijnych i konserwatywnych rodzin. To forma "uciszenia wyrzutów sumienia oraz udobruchania rodziny". 

Asifa Lahore, drag queen, mówi, że była na wielu aranżowanych ślubach muzułmańskich. Jako młody chłopiec, Asif, została zabrana do lekarza i do imama w celu "uleczenia jego seksualności". W 2015 roku wzięła udział w programie "Muslim Drag Queens", który wygrała, i stała się pierwszą muzułmańskia drag queen w Wielkiej Brytanii. 

W 2009 roku zawarła związek partnerski z muzułmaninem pakistańskiego pochodzenia, w lipcu 2014 - wzięli ślub. W tym czasie, Asifa zdecydowała się na korektę płci. Niestety, para jest w trakcie rozwodu, jej partner nie chce być poślubiony... z kobietą. 

Temat islamu i homoseksualizmu wrócił na tegorocznej paradzie w Londynie. Grupa "Ex-Muslims" przedsięwzięła odpowiednie kroki, by potępić publicznie "wpisaną w islam homofobię i dyskryminację". Byli już islamiści uważają, że to religia opresyjna, pełna wykluczenia i poniżenia. 

Had great Pride today. Some back & forth with police about 'Allah is Gay' being 'offensive' but mainly lots of love https://t.co/RnD7pqnIZT pic.twitter.com/ltF5f2Adn6

— Maryam Namazie (@MaryamNamazie) 8 lipca 2017

Jak przypomina Peter Tetchell, to co się wydarzyło w 1967 roku, nie było kresem upokorzeń i niesprawiedliwości względem osób LGBT. To była pierwsze prawo dotykające praw homoseksualnych mężczyzn od 1533 roku, kiedy Henryk VIII zabronił stosunków analnych, a potem w 1885 roku, kiedy to spenalizowano wszystkie relacje seksualne pomiędzy mężczyznami. 

Prawda jest taka, że ustawa o przestępstwach seksualnych była tylko częściową liberalizacją. "Jeszcze w 1998 roku siedmiu mężczyzn z Bolton zostało skazanych za obnoszenie się ze swoją orientacją seksualną" - dodaje.

Prawo z 1967 dotyczyło tylko Anglii i Walii z wyłączeniem marynarki wojennej i handlu. W tych dwóch dziedzinach zakaz utrzymał się do 1994 roku. Do kwietnia tego roku, marynarz posądzony o kontakty homoseksualne mógł zostać oddelegowany ze statku. Prawdziwe wyzwolenie przyszło w 2003 roku, kiedy seks analny został dekryminalizowany. W 2013 roku wprowadzono równość małżeńską. Czyli 470 lat zajęło Walii i Anglii na osiągnięcie równości względem prawa dla osób homoseksualnych. 

Mało tego, aktywista krytykuje parady i marsze, uważa, że zatraciły swój pierwotny cel na rzecz komercjalizacji i biurokratyzacji. W artykule dla "Guardiana", pisze, że stały się one projekcją marzeń władz miasta niż rzeczywistości społeczności LGBT. Tatchell chce wrócić do pierwszych marszy, które był protestem i sprzeciwem, były manifestacją postulatów gejów i lesbijek. Parady stały się "ogromnymi imprezami na ulicach miast" - rekapituluje. 

W Irlandii Północnej sprawa miała się nieco inaczej - depenalizacja homoseksualizmu została wymuszona przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości w latach 90., w 2008 roku seks analny stał się legalny. A w Szkocji - dopiero rok później, w 2009 roku.

Jak podsumowuje Tatchell, 46 lat, tyle zajęło politykom, żeby w pełni dekryminalizować homoseksualizm w Wielkiej Brytanii. I zadaje pytanie: czy rzeczywiście to taki sukces? Z naszej perspektywy ta ocena jest za ostra, biorąc pod uwagę bieżące wydarzenia w Polsce. 

(ar)