David Hockney

Wczoraj, 11 czerwca 2026 roku, zmarł David Hockney. Miał 88 lat. Był jednym z najważniejszych brytyjskich artystów XX i XXI wieku, ikoną pop-artu i twórcą, którego słoneczne obrazy basenów zdefiniowały estetykę lat 60. Dla społeczności LGBT+ był kimś więcej – pionierem, który swoją sztuką i życiem normalizował homoseksualną miłość na długo przed tym, nim stało się to prawnie i społecznie akceptowalne.▸

Hockney był jednym z pierwszych artystów swojego pokolenia, który otwarcie mówił o swoim homoseksualizmie. Jego prace, pełne kolorów, zmysłowości i intymności, stały się częścią kanonu sztuki queer, pokazując, że gejowska codzienność to nie tragedia, lecz radość, czułość i pożądanie.

Od Bradford do Londynu

David Hockney urodził się 9 lipca 1937 roku w Bradford w robotniczej rodzinie. Był czwartym z pięciorga dzieci. Jego ojciec, pacyfista i rysownik-amator, zaszczepił w nim niechęć do autorytetów i miłość do sztuki. Hockney studiował najpierw w Bradford College of Art, a od 1959 roku w prestiżowym Royal College of Art w Londynie.

To właśnie w Londynie zaczął kształtować swój artystyczny język i queerową tożsamość. Już jako student tworzył prace z zaszyfrowanymi lub jawnymi odniesieniami do homoseksualności. Jednym z jego najsłynniejszych wczesnych dzieł jest obraz We Two Boys Together Clinging (1961), inspirowany wierszem Walta Whitmana. Powstał w czasach, gdy za kontakty homoseksualne w Wielkiej Brytanii groziło więzienie.

Kalifornia, baseny i sława

Przełom w jego życiu i karierze nastąpił w połowie lat 60., gdy po raz pierwszy wyjechał do Los Angeles. Kalifornia stała się jego drugim domem i niewyczerpanym źródłem inspiracji. Hockneya zafascynowało tamtejsze słońce, modernistyczna architektura i kultura basenów, które stały się jego znakiem rozpoznawczym. To tam powstały jego najsłynniejsze płótna, w tym ikoniczne A Bigger Splash (1967).

Obrazy z tego okresu, pełne jasnych, nasyconych barw, często przedstawiały młodych mężczyzn w prywatnych, intymnych sytuacjach, co było artystycznym manifestem wolności. Jedno z takich dzieł, Peter Getting Out of Nick’s Pool (1966), przyniosło mu nagrodę John Moores Painting Prize, czyniąc go jednym z pierwszych otwarcie gejowskich artystów uhonorowanych tak prestiżowym wyróżnieniem.

Życie prywatne i twórczość

Hockney nigdy nie ukrywał swojego homoseksualizmu, a jego „wychodzenie z szafy”, jak sam to określał, odbywało się głównie poprzez sztukę. Kluczową rolę w jego życiu i twórczości odgrywali partnerzy, którzy stawali się jego muzami i modelami. W latach 60. i 70. był związany z Peterem Schlesingerem, a ich burzliwy związek i bolesne rozstanie stały się tematem jednego z najsłynniejszych obrazów w historii – Portrait of an Artist (Pool with Two Figures). W późniejszych latach jego wieloletnim partnerem był Gregory Evans.▸ Hockney malował też liczne portrety przyjaciół, tworząc intymny zapis życia artystycznej bohemy.

Ikona sztuki i symbol zmian

David Hockney był nie tylko malarzem. Z powodzeniem eksperymentował z fotografią, tworząc charakterystyczne fotokolaże, projektował scenografie operowe i jako jeden z pierwszych artystów na taką skalę zaczął tworzyć sztukę cyfrową na iPhonie i iPadzie. Był bohaterem wielu filmów dokumentalnych i wystaw, które przyciągały tłumy.▸

Jego status w świecie sztuki był niepodważalny, co potwierdzały zarówno rekordy aukcyjne, jak i państwowe zaszczyty. W 2018 roku obraz Portrait of an Artist (Pool with Two Figures) sprzedano za 90,3 miliona dolarów, co na pewien czas uczyniło Hockneya najdroższym żyjącym artystą na świecie.▸ Już w 2012 roku królowa Elżbieta II uhonorowała go Orderem Zasługi, jednym z najwyższych brytyjskich odznaczeń cywilnych.

Jego biografia jest symbolicznym odzwierciedleniem historii emancypacji osób LGBT+ w XX wieku. Zaczynał jako młody gej w kraju, gdzie groziło mu więzienie, a zakończył życie jako narodowy skarb i globalna ikona kultury, która nigdy nie ukrywała swojej tożsamości.